Uzasadnienie
Przedmiotem skargi D. W. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] odmawiającej wypłaty II raty pomocy finansowej na operacje typu: " Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników " objętego PROW 2014-2020.
Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.
W dniu [...] kwietnia 2016 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, dalej "OR ARiMR". wydal decyzję nr [...] o przyznaniu D. W., zwanemu dalej "Stroną", pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego PROW 2014-2020 z zastrzeżeniem dopełnienia warunków.
W Biznesplanie, stanowiącym załącznik do wniosku o przyznanie pomocy finansowej, skarżący wskazał zakup ciągnika rolniczego [...], moc [...] KM, za kwotę [...] zł.
W dniu [...] sierpnia 2016 r. wypłacona została pierwsza rata pomocy na rachunek bankowy skarżącego.
Dyrektor [...] OR ARiMR, na wniosek Strony związany m.in. ze wzrostem ceny ciągnika rolniczego [...], wydał w dniu [...] marca 2019 r. decyzję nr [...] w sprawie zmiany założeń biznesplanu.
Dyrektor [...] OR ARiMR wydał w dniu [...] czerwca 2019 r. kolejną decyzję w sprawie zmiany założeń biznesplanu, którą skutecznie doręczono Stronie za pośrednictwem pełnoletniego domownika w dniu [...] czerwca 2019 r.
W dniu [...] lipca 2019 r. skarżący złożył wniosek o płatność drugiej raty pomocy na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc na rozpoczęcie działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego PROW 2014-2020 wraz z załącznikami, w tym m.in.: fakturę VAT [...] wystawioną w dniu [...] września 2016 r. przez [...] SPÓŁKA JAWNA za zakup przez skarżącego ciągnika rolniczego [...], nr VIN [...], nr rejestracyjny [...], za kwotę [...] zł.
W wyniku weryfikacji dokumentów i spełniania zobowiązań przez skarżącego, Dyrektor [...] OR ARiMR, na podstawie art. 50 § 1 k.p.a., pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień, mi.n. wskazując, że: "w uwagach do dokumentu na fakturze nr [...] widnieje zapis "nr rejestracyjny: [...]" co wskazuje na to, że ciągnik który zakupił do rozliczenia finansowego z środków inwestycyjnych z działania "Premie dla młodych rolników" był już zarejestrowany. W myśl przepisów regulujących zasady przyznawania pomocy z działania Premię dla młodych rolników" rozliczyć można w środkach trwałych zakup wyłącznie nowych maszyn, urządzeń oraz wyposażenia". Wezwanie do złożenia wyjaśnień skutecznie doręczono Stronie w dniu [...] sierpnia 2019 r. za pośrednictwem pełnoletniego domownika.
W dniu [...] sierpnia 2019 r. skarżący złożył w [...] OR ARiMR wyjaśnienia, w tym m.in. następujące: "Na fakturze nr [...] w oryginale widnieje zapis "nr rejestracyjny: [...]", ponieważ ciągnik ten został pierwotnie zarejestrowany przez Dealera na Polskę w S.. Ciągnik w momencie zakupu był fabrycznie nowy, co potwierdzone jest zapisem na wyżej wymienionej fakturze "Ciągnik Rolniczy fabrycznie nowy" (Załącznik Nr 5) jak również złożył m.in.: fakturę nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. sprzedaży 6 sztuk ciągników rolniczych [...] przez [...] Sp. z o.o. na rzecz nabywcy [...] J. B., D. D. Spółka Jawna, fakturę z dnia [...] lutego 2016 r. sprzedaży przez [...] J. B., D. D. Spółka Jawna ciągnika rolniczego [...] nr VIN [...] ponownie fakturę VAT [...] wystawioną w dniu [...] września 2016 r. przez [...] SPÓŁKA JAWNA za zakup przez Pana D. W. ciągnika rolniczego [...], nr VIN [...].
W dniu [...] sierpnia 2019 r. skarżący złożył w [...] OR ARiMR dodatkowo książkę serwisową ciągnika rolniczego [...], nr VIN [...], wydaną przez sprzedawcę: [...] SPÓŁKA JAWNA.
W wyniku analizy złożonych dokumentów organ pierwszej instancji stwierdził, że z dowodu rejestracyjnego seria [...] oraz faktury VAT [...] z dnia [...] września 2016 r. wynika, że zakupiony przez skarżącego ciągnik rolniczy [...], nr VIN [...] został wyprodukowany w roku 2015 i po raz pierwszy zarejestrowany za granicą Polski w dniu [...] października 2015 r., a pierwsza rejestracja w kraju nastąpiła w dniu [...] stycznia 2016 r pod numerem [...].
W związku z powyższymi ustaleniami Dyrektor [...] OR ARiMR w dniu [...] listopada 2019 r., wydał decyzję o odmowie wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego PROW 2014-2020.
Skarżący odwołał się od powyższej decyzji.
Zaskarżoną do Sądu decyzją Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję z [...] listopada 2019 r.
Organ wyjaśnił, że podstawą odmowy przyznania pomocy finansowej było niespełnienie warunku zawartego w przepisie § 22 pkt 4 rozporządzenia wykonawczego, gdyż organ pierwszej instancji stwierdził, że skarżący zrealizował założenie zawarte w biznesplanie dotyczące zakupu ciągnika rolniczego (w sensie rzeczowym), jednakże w odniesieniu do obowiązującego przepisu § 6 ust. 6 pkt 2 lit. b rozporządzenia wykonawczego inwestycja ta nie może być rozliczona w ramach pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, gdyż zakupiony przez skarżącego ciągnik rolniczy [...], nr VIN [...] nie spełnia definicji "nowego pojazdu".
W kwestii definicji nowego ciągnika rolniczego organ odwołał się do przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1990 z późn. zm.).
Wskazał na art. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym ustala definicje legalne, w rozumieniu których:
pkt 44 "ciągnik rolniczy - pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia rozwijanie prędkości nie mniejszej niż 6 km/h, skonstruowany do używania łącznie ze sprzętem do prac rolnych, leśnych lub ogrodniczych; ciągnik taki może być również przystosowany do ciągnięcia przyczep oraz do prac ziemnych", pkt 62 "nowy pojazd - pojazd fabrycznie nowy, który nie był zarejestrowany".
Natomiast w prawie unijnym definicja pojazdu nowego zawarta jest również w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 167/2013 z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych (Dz. U. UE. L. 2013,60.1.), zgodnie z którego przepisem art. 3 pkt 37, "nowy pojazd" oznacza pojazd, który nigdy wcześniej nie był zarejestrowany ani dopuszczony ("dopuszczenie" oznacza pierwsze wykorzystanie w Unii pojazdu zgodnie z jego przeznaczeniem).
Zdaniem organu ciągnik rolniczy, który został zarejestrowany, nie spełnia definicji pojazdu nowego, w związku z tym nie może stanowić inwestycji, która została zaplanowana do realizacji w zatwierdzonym przez ARiMR biznesplanie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o:
- - uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpoznania,
- - zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:
- 1. art. 7, art. 77 oraz art. 80 k.p.a. poprzez błędną ocenę złożonych w sprawie dowodów, w tym faktury zakupu ciągnika rolniczego [...] przez Skarżącego, co skutkowało błędnym ustaleniem, jakoby przedmiotowy ciągnik nie był pojazdem "nowym";
- 2. § 6 ust. 6 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że zakupiony przez Skarżącego ciągnik nie spełniał definicji "pojazdu nowego", w sytuacji gdy ciągnik ten nigdy nie był używany zgodnie ze swoim przeznaczeniem.
W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.
Badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami wyżej wskazanej ustawy p.p.s.a oraz ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 627 z p. zm.; dalej jako: "ustawa o wspieraniu"), jak i z normami prawa materialnego mającymi zastosowanie w sprawie, Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie to zostało wydane prawidłowo, a tym samym skarga podlega oddaleniu. W sprawie nie doszło do naruszenia zastosowanych przepisów prawa materialnego, zaś w działaniach organów nie sposób dopatrzyć się uchybień proceduralnych, które mogłyby skutkować uchyleniem decyzji.
Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania reguluje wspomniana ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, zaś szczegółowe zasady i tryb przyznawania pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, reguluje Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 759 ze zm.; dalej: rozporządzenie wykonawcze) wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu.
Sąd - rozpoznając przedmiotową sprawę - uznał za prawidłowe stanowisko organu, którego emanacją jest zaskarżona decyzja Prezesa ARiMR z dnia [...] grudnia 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] odmawiającą wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania PROW 2014-2020 "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników".
Na wstępie należy wskazać, iż w przedmiotowej sprawie organ odmówił wypłaty drugiej raty pomocy finansowej z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 24 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, który stanowi, że w przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w § 22 pkt 4, lub niespełnienia od dnia wypłaty pierwszej raty pomocy do dnia złożenia wniosku o płatność drugiej raty pomocy warunków, o których mowa w § 22 pkt 1, 3 i 7, lub nieprzedłożenia wniosku o płatność, o którym mowa w § 23 ust. 1, lub dokumentów, o których mowa w § 23 ust. 4, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o odmowie wypłaty drugiej raty.
Wniosek Skarżącego o przyznanie wypłaty drugiej raty pomocy finansowej wpłynął do ARiMR dnia [...] lipca 2019 r., lecz nie spełniał on przesłanki zawartej w § 24 pkt 4 rozporządzenia wykonawczego stanowiącego, że Beneficjent powinien: zrealizować biznesplan w terminie przewidzianym w biznesplanie, lecz nie później niż do dnia upływu 3 lat od dnia wypłaty pierwszej raty pomocy.
Zgodnie z przepisem § 6 ust. 6 pkt 2 lit. b rozporządzenia wykonawczego pomoc może być przyznana, jeżeli biznesplan, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 5 przewiduje
- a) wydatki dotyczące działalności rolniczej w gospodarstwie lub przygotowania do sprzedaży produktów rolnych wytwarzanych w gospodarstwie w kwocie stanowiącej co najmniej 100% kwoty pomocy, w tym inwestycje w środki trwałe o szacunkowej wartości równej co najmniej kwocie stanowiącej 70% kwoty pomocy,
- b) zakup wyłącznie nowych maszyn, urządzeń oraz wyposażenia – w ramach inwestycji, o których mowa w lit. a.
Zarówno z dokumentacji, jak i wyjaśnień Skarżącego wynika wprost, że zakupiony przez niego ciągnik rolniczy [...], nr VIN [...] został wyprodukowany w roku 2015 i po raz pierwszy zarejestrowany za granicą Polski w dniu [...] października 2015 r., a pierwsza rejestracja w kraju nastąpiła w dniu [...] stycznia 2016 r pod numerem [...]. Skarżący przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. sam wskazał, że "Na fakturze nr [...] w oryginale widnieje zapis "nr rejestracyjny: [...]" ponieważ ciągnik ten został pierwotnie zarejestrowany przez Dealera na Polskę w S.. Ciągnik był fabrycznie nowy w momencie zakupu, co potwierdzone jest zapisem na wyżej wymienionej fakturze Ciągnik Rolniczy fabrycznie nowy".
Definicję legalną zarówno ciągnika rolniczego jak i nowego pojazdu zawiera ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 2 pkt 44 ustawy ciągnik rolniczy to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia rozwijania prędkości nie mniejszej niż 6km/h, skonstruowany do używania łącznie ze sprzętem do prac rolnych, leśnych lub ogrodniczych; ciągnik taki może być również przystosowany do ciągnięcia przyczep oraz do prac ziemnych. Natomiast przepis art. 2 pkt 62 podaje definicję pojazdu nowego. W świetle powyższego przepisu nowy pojazd to pojazd fabrycznie nowy, który nie był zarejestrowany. Podobnie w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 167/2013 z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych (Dz. U. UE. L. 2013.60.1.), zgodnie z przepisem art. 3 pkt 37 "nowy pojazd" oznacza pojazd, który nigdy wcześniej nie był zarejestrowany ani dopuszczony.
Należy zatem zgodzić się z organem, że ciągnik rolniczy [...], nr VIN [...] zakupiony przez skarżącego nie spełnia definicji pojazdu nowego, ponieważ jak Strona sama wskazała został wcześniej zarejestrowany.
Powyższego faktu skarżący nie kwestionuje, jedynie podnosi, że przed zakupem nie był używany do prac polowych, nie nosił znamiona użytkowania i był sprzedany jako nowy, nieużywany pojazd. Wskazał również, że jego rejestracja nie była czyniona w celu używania ciągnika, lecz nastąpiła jedynie na potrzeby celne.
Należy wyjaśnić, że ww. przepisy nie rozróżniają przyczyny pierwszej rejestracji, czyli z jakiego powodu pojazd został zarejestrowany i na jakie potrzeby.
Tym samym w ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, że w sprawie zaistniały okoliczności wskazane w § 24 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, który stanowi, że w przypadku niespełnienia warunków dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o odmowie wypłaty drugiej raty.
W ocenie Sądu, stanowisko organu zostało przedstawione w sposób zrozumiały i konkretny, zostało ono oparte na dokumentach przedstawionych przez samego Skarżącego. Tym samym Organ nie naruszył przepisów prawa materialnego, jak i procesowego.
W analizowanej sprawie należy też podkreślić, iż wystąpienie z wnioskiem o przyznanie pomocy jest dobrowolne, a podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów rozporządzenia wykonawczego, kryteriów i wymogów przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, które są jednolite dla wszystkich podmiotów ubiegających się o przyznanie pomocy. Dotyczy to również wniosku o przyznanie drugiej raty pomocy finansowej.
W związku z powyższym organ swoim działaniem nie naruszył przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, jak też ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
W ocenie Sądu - wbrew zarzutom skargi - organy prawidłowo oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy, zbierając go wcześniej zgodnie z wymogami przepisów postępowania, w szczególności uwzględniając treść cyt. przepisów ustawy o wspieraniu. Obowiązkiem organu jest rozpatrzenie całego materiału dowodowego, co w ocenie Sądu miało miejsce w sprawie. Organy orzekające odniosły się do wszystkich dokumentów i dowodów zgromadzonych w sprawie i dokonały oceny ich znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia.
Sąd nie dopatrzył się tym samym naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, w stopniu wpływającym na wynik sprawy, ani naruszenia innych przepisów postępowania w stopniu mogącym istotnie wpłynąć na wynik sprawy.
Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona informacja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.