Uzasadnienie
Pismem z (...) maja 2021 r. (data wniesienia (...) maja 2021 r.) P. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z (...) maja 2021 r. w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych. W skardze strona domagała się ponownego rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyjaśniając, że w wyniku ponownej analizy sprawy uznano, że zaistniały przesłanki do uchylenia ww. rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy i przywrócenia wniosku do dalszej oceny (vide pismo organu z (...) czerwca 2021 r., w aktach adm. sprawy). Innymi słowy, organ uwzględnił skargę w trybie autokontroli (art. 54 § 3 ww. ustawy).
Natomiast w piśmie z (...) września 2021 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy. Sąd nie dopatrzył się bowiem przesłanek niedopuszczalności cofnięcia skargi. Zarazem, w ocenie składu orzekającego, w sytuacji ziszczenia się więcej niż jednej przesłanki umorzenia postępowania, jak w niniejszej sprawie, tj. skutecznego cofnięcia skargi oraz bezprzedmiotowości postępowania, pierwszeństwo ma ta związana z oświadczeniem o cofnięciu skargi. To bowiem strona wnosząca skargę jest dysponentem postępowania sądowo-administracyjnego.
Skarżący nie uiścił wpisu od skargi do czasu wydania niniejszego postanowienia, toteż brak było podstaw do wydania dodatkowego orzeczenia, o którym mowa w art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.