Uzasadnienie
M. W. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z mężem, posiada dom o pow. około 85 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 3,06 ha, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczyła, iż źródłem dochodów jej i męża jest emerytura w wysokości 768,38 zł oraz 175,15 zł wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 153 zł. W uzasadnieniu przedstawiła swoją sytuację życiową, wskazała iż ona i mąż są osobami chorymi, przedstawiła również wydatki niezbędne dla utrzymania.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę oświadczenia wnioskodawczyni o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż rodzina skarżącej utrzymuje się ze świadczeń emerytalnych i dodatku pielęgnacyjnego, których łączna wysokość – 1.096,53 zł – nie pozwala na wydatki inne aniżeli niezbędne dla utrzymania. Należało przy tym pamiętać, że wnioskodawczyni nie posiada majątku ruchomego, który mogłaby spieniężyć, nie posiada również zasobów pieniężnych ani oszczędności w jakiejkolwiek formie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.