Uzasadnienie
V. G.-S. i M. S. (zwani dalej: "Skarżącymi") wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą z dnia 29 stycznia 2018 r. na czynność Burmistrza Miasta K. dotyczącą ustalenia podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli na rok 2018, wskazując jednocześnie, iż ogłoszenie o podstawowej kwocie dotacji na rok 2018 zostało opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej w dniu 28 grudnia 2017 r.
Skarżący zarzucili, że czynność ta została podjęta niezgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203). bowiem ustalenie podstawowej kwoty dotacji nastąpiło bez uwzględnienia wszystkich wydatków bieżących, które zgodnie z tym przepisem stanowią kwotę wydatków bieżących zaplanowanych na rok budżetowy na prowadzenie przez gminę przedszkoli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 2 p.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych, w zakresie wymienionym w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a.
Przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie jest czynność Burmistrza Miasta K. polegającą na ogłoszeniu podstawowej kwoty dotacji oraz statystycznej liczby uczniów na rok 2018.
Zaskarżona czynność została podjęta na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych.
Sąd stwierdza zatem, iż zaskarżona czynność nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem, interpretacją, ani też żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 5-7 p.p.s.a.
Z kolei, analiza art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. – na który powołują się Skarżący – prowadzi do wniosku, że podlegająca kontroli sądu czynność powinna być skierowana do indywidualnie oznaczonego adresata (powinno to znaleźć wyraz w jej treści). W przeciwnym wypadku nie można jej uznać za administrowanie, czyli władcze rozstrzyganie o prawach lub obowiązkach danego podmiotu.
W ocenie Sądu, zaskarżona czynność tego warunku nie spełnia.
Zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, w Biuletynie Informacji Publicznej jednostki samorządu terytorialnego, która udziela dotacji, o których mowa w art. 16-21, art. 25 i art. 28 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, ogłasza się informację o:
- 1) podstawowej kwocie dotacji, o której mowa w art. 12, oraz jej aktualizacji dokonywanej na podstawie art. 44 ust. 1;
- 2) statystycznej liczbie dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków lub uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych oraz jej aktualizacji dokonywanej na podstawie art. 11 ust. 2.
Zaskarżoną czynnością ustalono co prawda podstawową kwotę dotacji dla przedszkoli, ale nie odniesiono jej do konkretnych, zindywidualizowanych podmiotów. Nie nastąpiło zatem władcze rozstrzygnięcie o ich prawach i obowiązkach. Kontroli podlega zaś jedynie czynność organu dotującego polegająca na ustaleniu wysokości lub przyznaniu dotacji konkretnemu podmiotowi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II GSK 3285/17; dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).
Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, iż Skarżący nie są jednak pozbawieni ochrony prawnej, gdyż na podstawie art. 47 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych będą mogli zaskarżyć do sądu administracyjnego czynności podejmowane przez organ dotujący w celu ustalenia wysokości lub przekazania jej dotacji. Zgodnie z tym przepisem czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Skoro zaskarżona czynność nie jest czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. – w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Stosując przepis art. 232 § 1 pkt 1) powołanej ustawy, Sąd zwrócił V. G.-S. cały wpis sądowy, uiszczony przez nią na zarządzenie z dnia 9 marca 2018 r., o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia.