Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Rozwoju.
W pkt 2 przedmiotowego wyroku zasądzono na rzecz Skarżącej kwotę 757 zł tytułem zwrotu kosztów wpisu sądowego.
Pismem z dnia... maja 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia jego ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba, że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (w tej sytuacji właściwą formę orzeczenia stanowi postanowienie). Wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów sąd może przy tym rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, zaś – stosownie do art. 16 § 2 p.p.s.a. – sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba, że ustawa stanowi inaczej.
W przypadku postępowania w sprawie o uzupełnienie wyroku, przepisy art. 157 p.p.s.a. nie przewidują jednak żadnego wyjątku w kwestii składu rozpoznającego wniosek, zatem zastosowanie znajduje ogólna regulacja z art. 16 § 2 p.p.s.a. (zob. B. Dauter, Komentarz do art. 157 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005).
W niniejszej sprawie w pkt 2 wyroku z dnia 24 maja 2016 r. orzeczono o zwrocie jedynie wpisu sądowego w kwocie 757 zł, albowiem pełnomocnik Strony wstąpił do sprawy dopiero na rozprawie i wniósł o tymczasowe dopuszczenie jego udziału w rozprawie. Sąd postanowił dopuścić pełnomocnika, uzależniając skuteczność podejmowanych przez niego czynności od złożenia w terminie 3 dni pełnomocnictwa. Dokument zawierający prawidłowe umocowanie pełnomocnika wpłynął do Sądu jeszcze tego samego dnia (24 maja br.).
Zgodnie z brzmieniem przepisów p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2).
W niniejszej sprawie aktem prawnym, o którym mowa powyżej, regulującym kwestie stawek dla zawodowych pełnomocników jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Dla uporządkowania wywodu stwierdzić należy, iż aktualnie obowiązuje nowe rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804), jednakże na podstawie § 21 tegoż aktu, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2016 r. stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Oznacza to, iż skoro niniejszą sprawę wszczęła skarga Strony z dnia... września 2015 r., a postępowanie w I instancji trwało po dniu 1 stycznia 2016 r. (wyrok zapadł 24 maja br.), to należało zastosować rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
Zgodnie z § 6 pkt 5 ww. rozporządzenia, stawką minimalną przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł jest kwota 2.400 zł. Skoro zatem w niniejszej sprawie wartość przedmiotu sprawy wynosiła 25.223 zł (od której pobrano wpis w wysokości 757 zł), to właśnie kwota 2.400 zł należy się Stronie skarżącej z tytułu poniesionych kosztów opłacenia pełnomocnika z wyboru. Do kwoty niniejszej doliczono koszt opłaty skarbowej (17 zł).
W związku z powyższym, Sąd, działając na podstawie art. 157 § 1 i § 2 p.p.s.a., zdecydował o uzupełnieniu wyroku z dnia 24 maja 2016 r.