Uzasadnienie
Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. wszczął postępowanie egzekucyjne do majątku T. K. na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od... do..., obejmujących należności z tytułu nieopłaconych składek zdrowotnych za okres od lutego do maja 2003 r.
W celu wyegzekwowania przedmiotowych należności organ egzekucyjny zawiadomieniami z... marca 2009 r. dokonał zajęcia rachunku bankowego zobowiązanego w E. B. S.A. we W. Zawiadomienia o zajęciu wraz z odpisami tytułów wykonawczych doręczono zobowiązanemu w dniu... marca 2009 r.
Skarżący pismem z... marca 2009 r. (uzupełnionym pismem z... marca 2009 r.) wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej w B. skargę na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu rachunku bankowego, żądając jej uchylenia.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z... maja 2009 r. nr...oddalił skargę jako nieuzasadnioną wskazując, iż zaskarżona czynność egzekucyjna została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Rozpoznając sprawę w następstwie zażalenia zobowiązanego Minister Finansów postanowieniem z... grudnia 2009 r. nr... utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż w świetle akt sprawy zostały spełnione przez organ egzekucyjny wszystkie wymogi formalnoprawne wymienione w art. 80 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.). Wyjaśniono, iż zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego doręczono bankowi w dniu... marca 2009 r. Zawiadomienia o zajęciu wraz z odpisami tytułów wykonawczych doręczono zobowiązanemu w dniu... marca 2009 r. Zawiadomienia zostały podpisane przez uprawnionego pracownika, a ich forma odpowiadała formie przewidzianej w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541, z późn. zm.). Zastosowanie środka egzekucyjnego było więc, w ocenie Ministra, zgodne z przepisami prawa regulującymi tę kwestię.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie rozstrzygnięć i przekazanie sprawy do ZUS celem rozpoznania sprawy w trybie art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ocenie skarżącego, egzekucja nie powinna być prowadzona, gdyż figuruje w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych NFZ jako osoba ubezpieczona. Wyjaśnił, iż posiada dwa tytuły do ubezpieczeń: rentę pracowniczą i działalność gospodarczą. Skarżący zaznaczył, iż renta jest niższa od minimalnego wynagrodzenia. Wskazał, iż spełnia warunki do zwolnienia z opłacania składki zdrowotnej, natomiast sytuacja w jakiej się znalazł wyniknęła z nieznajomości prawa. Podkreślił, iż zgłoszone zarzuty do Dyrektora Oddziału ZUS nie zostały rozpatrzone i sprawdzone.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonym orzeczeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.
Rozważając w tym kontekście zarzuty podniesione w skardze stwierdzić należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem, w ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego.
Należy podkreślić, iż skarga na czynności egzekucyjne jest środkiem o charakterze subsydiarnym, co oznacza, że stanowi uzupełnienie innych środków zaskarżenia. Zakres wykorzystania tej skargi jest zatem ograniczony przez zakres stosowania innych środków zaskarżenia. W szczególności nie można podnosić w skardze okoliczności, które mogą być podstawą zarzutów (por. wyrok WSA w Warszawie z 22 stycznia 2004 r. III SA 1503/2003 – LexPolonica nr 396984).
Odnosząc się zatem do podniesionego w skardze zarzutu nieistnienia obowiązku podlegającego egzekucji należy zauważyć, iż w przedmiotowym zakresie uprawnionym do orzekania, jako organ egzekucyjny, był Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B., który postanowieniem z... marca 2009 r. nr...... uznał zarzuty zgłoszone przez zobowiązanego za bezzasadne.
Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w pełnym zakresie zgodności z prawem należy zauważyć, iż Minister Finansów prawidłowo wskazał, że w toku postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny dokonał czynności egzekucyjnej, do której upoważniała go ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zastosowany środek egzekucyjny jest wymieniony w katalogu środków określonych w art. 1a pkt 12 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (egzekucja z rachunków bankowych). Zasadne jest również stanowisko, iż środek ten został zastosowany w prawidłowy sposób, zgodnie z art. 80 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wyjaśniono, iż zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego skarżącego doręczono bankowi w dniu... marca 2009 r. Zawiadomienia o zajęciu wraz z odpisami tytułów wykonawczych doręczono skarżącemu w dniu... marca 2009 r. Zawiadomienia zostały podpisane przez uprawnionego pracownika, a ich forma odpowiadała formie przewidzianej w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541, z późn. zm.). Należy zatem uznać, iż zastosowanie środka egzekucyjnego było zgodne z przepisami prawa regulującymi tę kwestię.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone orzeczenie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.