Uzasadnienie
A.M. wystąpiła z wnioskiem z dnia 8 lutego 2018 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2016 r.
W uzasadnieniu podniosła, iż nie odwołała się od decyzji w terminie bowiem została pouczona przez pracownika Agencji o konieczności złożenia w pierwszej kolejności wniosku o odroczenie terminu spłaty, rozłożenie na raty bądź o umorzenie należności określonej zaskarżona decyzją. Jednocześnie wskazała, iż w treści decyzji z dnia [...] września 2016 r. znalazła się informacja o możliwości wystąpienia z wnioskiem o umorzenie zadłużenia. Pogrubiona czcionka tej informacji doprowadziła ją do błędnego zrozumienia pouczenia. W związku z tym zwróciła się pismem z dnia 12 października 2016 r. o umorzenie kwoty [...] zł, zaś postępowanie to zakończyło się dla niej wydaniem orzeczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W dniu 6 lutego 2018 r. skorzystała z pomocy prawnej i uzyskała informacje, że powinna wystąpić ze skargą na decyzję z dnia [...] września 2016 r. W ocenie wnioskodawczyni, powyższe okoliczności świadczą, iż nie mogła złożyć skargi w terminie z przyczyn niezawinionych przez nią.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje.
Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek strony skarżącej uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie do Sądu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
W pierwszej kolejności przypomnieć należy, iż termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi trzydzieści dni i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.)
Wskazać zatem należy, iż decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2016 r. została przesłana wnioskodawczyni na prawidłowo przyjęty adres do korespondencji i doręczona do rąk pełnoletniego domownika (babki) w dniu 23 września 2016 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy potwierdzenia i czego wnioskodawczyni nie kwestionuje we wniosku.
Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczął swój bieg od dnia następnego i upłynął w dniu 24 października 2016 r.
Skarżąca wystąpiła natomiast ze skargą oraz wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w dniu 8 lutego 2018 r., w którym to dniu nadała w polskim urzędzie pocztowym korespondencję obejmującą powyższe pisma.
W ocenie Sądu nie ulega żadnej wątpliwości, iż wnioskodawczyni uchybiła siedmiodniowemu terminowi do wniesienia wniosku o przywrócenie, bowiem nie była pozbawiona możliwości działania w okresie poprzedzającym dzień 8 lutego 2018 r. Wskazać w szczególności należy, iż skarżąca sama wskazała we wniosku, iż w dniu 12 października 2016 r. sporządziła pismo, którym wystąpiła o umorzenie należności objętej zaskarżoną decyzją. Stwierdzić zatem należy, iż pismo to zostało wniesione jeszcze w terminie otwartym do złożenia skargi, który upływał w dniu 24 października 2016 r. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego zainicjowanego tym wnioskiem, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał w dniu [...] lutego 2017 r. decyzję w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, którą wnioskodawczyni zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Sądowi rozpoznającemu niniejszy wniosek z urzędu wiadomym jest, że skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt V SA/Wa 809/17 w dniu 24 kwietnia 2017 r., a sprawa zakończyła się prawomocnym wyrokiem z dnia 19 grudnia 2017 r.
Sąd stwierdza zatem, iż wnioskodawczyni realizowała swoje uprawnienia w innym przysługującym jej trybie, to jest występując z wnioskiem o umorzenie, a następnie ze środkami odwoławczymi od negatywnych rozstrzygnięć organów w tym przedmiocie, w tym ze skargą do sądu administracyjnego.
Podniesienia wymaga, iż termin siedmiu dni do wniesienia wniosku o przywrócenie liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Zakamycze 2005, s. 217). Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 6 grudnia 2007 r. o sygn. akt. II GZ 186/07 (dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przyjąć zatem należało, iż skoro wnioskodawczyni była w stanie składać pisma w postępowaniu o umorzenie należności, które zostało zakończone ostatecznie wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 19 grudnia 2017 r. o sygn. akt V SA/Wa 809/17, to nie istniała w tym czasie przeszkoda do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi w niniejszej sprawie.
Powyższej oceny nie mogły zmienić podniesione we wniosku motywy wystąpienia o umorzenie należności. Sąd stwierdza, iż w decyzji z dnia [...] września 2016 r. znajduje się prawidłowe pouczenie o prawie do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego ze wskazaniem trzydziestodniowego terminu, wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. Wobec tego przyjąć należało, iż skarżąca nie była pozbawiona wiedzy w zakresie przysługujących jej środków odwoławczych, natomiast wskazane "pouczenie przez pracownika Agencji" – jakkolwiek gołosłowne – nie mogło pozbawić jej możliwości wystąpienia ze skargą na decyzję z dnia [...] września 2016 r. To samo dotyczy twierdzenia, iż pogrubiona czcionka mogła doprowadzić do błędnego zrozumienia pouczenia. Zawarta w uzasadnieniu zaskrzonej decyzji informacja o możliwości wystąpienia z wnioskiem o odroczenie terminu spłaty, rozłożenie na raty bądź o umorzenie należności, nie wpływała – zdaniem Sądu – w żadne sposób na zawarte pod uzasadnieniem i wyraźnie od niego wyodrębnione pouczenie.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż nawet gdyby przyjąć, iż przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi było przekonanie wnioskodawczyni o konieczności skorzystania w pierwszej kolejności z prawa do żądania umorzenia należności, to wniosek również należałoby uznać za spóźniony. Wskazać bowiem należy, iż wyrok oddalający skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2017 r. zapadł w dniu 19 grudnia 2017 r., zaś skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu dopiero w dniu 8 lutego 2018 r.
W tym stanie rzeczy, wniosek uznać należało za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, w sentencji postanowienia.