Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] (znak [...]) Zakład Ubezpieczeń Społecznych umorzył E. U. należności z tytułu składek na ubezpieczenie własne płatnika oraz odmówił umorzenia należności z tytułu składek w części finansowanej przez ubezpieczonych a także w części finansowanej przez płatnika na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji organ rentowy podał art. 83 ust. 1 pkt 3, art. 28 ust. 1,2,3, 3a, 4 w związku z art. 30 i 32 ustawy o systemie ubezpieczeń (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz.
74. ze zm. dalej jako u.s.u.s.). W pouczeniu zawartym w zaskarżonej decyzji organ podał, iż na podstawie art. 83 ust. 4 u.s.u.s. strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do Prezesa ZUS z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
Pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. zatytułowanym,, Odwołanie ‘’ E. U. wniosła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. (znak [...]) w części dotyczącej odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek za zatrudnionych pracowników
Pismem z dnia [...] grudnia Zakład Ubezpieczeń Społecznych wezwał zainteresowaną do sprecyzowania charakteru wniesionego pisma.
Pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. E. U. oświadczyła, iż,, Odwołanie’’ złożone w dniu [...] grudnia 2007 r. dotyczące sprawy nr [...] należy potraktować jako sprawę skierowaną do Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;
Skargę do sądu administracyjnego - stosownie do treści art. 52§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej w skrócie: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przepis ten przewiduje możliwość wniesienia skargi dopiero po wyczerpaniu wszelkich możliwych sposobów załatwienia sprawy na drodze postępowania administracyjnego. Zatem statuuje on zasadę autokontroli działania organu administracji publicznej oraz pierwszeństwo postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego.
Skarżąca wniosła skargę na decyzję z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] (znak [...]) wydaną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w trybie art. 83 ust. 1 pkt 3 u.s.u.s., a wiec wydaną w I instancji. Należy podkreślić, iż w zaskarżonej decyzji adresat został prawidłowo pouczony o możliwości zwrócenia się do Prezesa ZUS z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, gdyż zgodnie z treścią art. 83 ust. 4 u.s.u.s. od decyzji (...) w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, odwołanie, o którym mowa w ust. 2 nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra.
Sąd zauważa, iż w niniejszej sprawie adresatowi decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. przysługiwało prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.)
W związku z powyższym decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] (znak [...]) nie była decyzją ostateczną w rozumieniu art. 52 p.p.s.a.
Mając na względzie powyższe należało uznać, iż skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, dopuszczalnych na drodze postępowania administracyjnego, co jest warunkiem wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie spełnienie warunku określonego w art. 52§1 p.s.a. czyni skargę niedopuszczalną i na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. podlegającą odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny - na mocy art. 58§1 pkt 6 w zw. z §3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.