Uzasadnienie
J. J. (dalej jako: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisane w komparycji postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 22 października 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Starszy referendarz sądowy, zarządzeniem z 19 stycznia 2016 r., pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd postanowieniem z 21 lipca 2016 r.
Postanowieniem z 8 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie na postanowienie tegoż Sądu z 21 lipca 2016 r. o utrzymaniu w mocy zarządzenia starszego referendarza sądowego z 19 stycznia 2016 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Postanowieniem z 8 lutego 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony na ww. postanowienie WSA w Warszawie.
Ponadto postanowieniem WSA w Warszawie z 10 stycznia 2017 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Powyższe postanowienie nie zostało zaskarżone przez stronę.
Z uwagi na powyższe zarządzeniem z 7 marca 2017 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 października 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania załączono odpis zarządzenia z 22 października 2015 r.
W piśmie z [...] marca 2017 r. (data nadania) zatytułowanym "zażalenie" skarżący wniósł o uchylenie zarządzenia z 24 lipca 2015 r. oraz zwolnienie z opłaty określonej zarządzeniem.
Zarządzeniem z 29 marca 2017 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych pisma z [...] marca 2017 r., w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, poprzez:
- a) osobiste (własnoręczne) podpisanie pisma i odesłanie po podpisaniu do sądu;
- b) wskazanie, czy stanowi ono zażalenie, a jeśli tak, to którego zarządzenia Sądu ono dotyczy (należy wskazać czego dotyczyło skarżone zarządzenie oraz datę jego wydania).
Jednocześnie poinformowano stronę, że w niniejszej sprawie Sąd nie wydał żadnego zarządzenia w dniu 24 lipca 2015 r., którą to datę skarżący wskazał w treści pisma. Wyjaśniono również, iż na zarządzenie z 7 marca 2017 r., na podstawie którego wezwano stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 października 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nie przysługuje zażalenie.
W związku z brakiem odpowiedzi skarżącego na wezwanie Sądu postanowieniem z 22 czerwca 2017 r. WSA w Warszawie pozostawił pismo strony z [...] marca 2017 r. bez rozpoznania. Strona nie wniosła zażalenia na powyższe postanowienie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z zm., dalej jako: "p.p.s.a."), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.
W rozpoznawanej sprawie przesyłkę pocztową zawierającą wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z 22 października 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono 15 marca 2017 r. (ZPO – k. 90 akt sądowych), a zatem termin do jego wykonania mijał z dniem 22 marca 2017 r.
Zgodnie z informacją z 26 kwietnia 2017 r. (k. 97 akt sądowych) oraz z 27 lipca 2017 r. (k. 106 akt sądowych) w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano wpisu sądowego od przedmiotowej skargi.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący w terminie zakreślonym przez Sąd, nie uiścił wpisu od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.