Uzasadnienie
A. K. wnosząc skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] grudnia 2007 r. o numerze [...], wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 12.03.2008 r.; data wpływu: 14.02.2008 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż zamieszkuje wraz z małżonką, posiadają źródła dochodów w postaci: skarżący - świadczenia rentowego w wysokości 900 zł brutto, małżonka skarżącego - świadczenia rentowego w wysokości 820 zł brutto, natomiast nie posiadają zasobów pieniężnych, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Biorąc pod uwagę oświadczenia złożone przez skarżącego, uznać należy jego wniosek za zasługujący na uwzględnienie w całości. Przede wszystkim skarżący wraz z małżonką nie posiadają wystarczających źródeł dochodów aby ponieść koszty związane ze swym udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, nie posiadają również oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wniosek jest również zasadny w części ustanowienia adwokata. Porównując bowiem oświadczenie o stanie majątkowym skarżącego z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika, uznać należało, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w tym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.