Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 30 października 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł – w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W terminie do uiszczenia wpisu sądowego skarżący złożył wniosek o prawo pomocy.
Postanowieniem z dnia 5 października 20167 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2017 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 30 października 2015 r. o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego.
Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 2 stycznia 2018 r. (potwierdzenie odbioru na k. 121 akt sądowych), mimo tego należna opłata sądowa nie została uiszczona.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł – na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – w sentencji postanowienia.