Uzasadnienie
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji P. wskazał, że posiada status związku sportowego działającego w formie prawnej związku stowarzyszeń i działa w oparciu o przepisy ustawy o sporcie. Większość środków pieniężnych, którymi dysponuje, przekazywana jest w formie dotacji celowych (w 2014 r. było to 93 %), przeznaczonych na realizację określonych zadań. Tego rodzaju środki nie mogą zostać przekazane na inny niż określony w umowie cel, ponieważ wówczas skarżący narażałby się na zarzut wykorzystania środków niezgodnie z ich przeznaczeniem. Skarżący podkreślił następnie, że środki własne pozyskiwane ze składek członkowskich i od sponsorów stanowią marginalną część budżetu. Dodał, że nie prowadzi działalności gospodarczej wobec czego ma niewielkie możliwości uzyskania zewnętrznych środków finansowych.
W dołączonym do wniosku sprawozdaniu finansowym za rok 2014 wysokość przychodów skarżącego określono na kwotę 13.256.753,03 zł z czego 12.334.006,85 zł pochodziło z dotacji państwowych. W sprawozdaniu wskazano również, że koszty przewyższyły przychody o 137.914.07 zł.
W związku z powyższym skarżący podkreślił, że nie dysponuje środkami pozwalającymi na spełnienie obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. Wykonanie tej decyzji – zobowiązującej do zwrotu 104.220,35 zł – doprowadziłoby do zahamowania rozwoju dyscypliny (wioślarstwa) zarówno w zakresie szkolenia młodzieży, zakupu sprzętu, jak i startów w zawodach zawodników profesjonalnych. Późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia nie będzie w stanie wynagrodzić tej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004).
W ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego okoliczności związane z jego aktualnymi możliwościami dysponowania środkami z budżetu i zobowiązaniami jakie obciążają ten budżet, przemawiają za zasadnością wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze łączną kwotę dotacji podlegającej zwrotowi (104.220,35 zł) oraz deficyt w finansach skarżącego, który w 2014 r. wynosił 137.914,07 zł Sąd uznał, że zwrot tejże dotacji na obecnym etapie postępowania może pociągnąć za sobą trudne do odwrócenia skutki dla szeroko pojętej działalności skarżącego.
Z tych względów zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji