Uzasadnienie
Pismem z dnia (...) października 2013 r., Nr (...), Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, (...) Oddział Regionalny w T., poinformowała wspólników Z. s.c. o odmowie przyznania pomocy ich Wnioskowi z dnia 24 kwietnia 2013 r. złożonemu w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Pismo zawierało wyjaśnienie, iż Wniosek nie spełnia warunków określonych w § 10 ust. 1 pkt 3 lit. a w związku z § 18 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Organ wskazał, że wskazany we wniosku w sekcji 16 kod i nazwa działalności – 28.22.Z Produkcja urządzeń dźwigowych i chwytaków w zakresie produkcji i sprzedaży zawiesi linowych nie znajduje się w wykazie działalności gospodarczych objętych pomocą z działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw".
Załącznik nr 1 do rozporządzenia wykonawczego "Wykaz działalności nierolniczych, w których zakresie może być przyznana pomoc" obejmuje kod 28.22.Z – wskazany we wniosku, ale w zakresie ograniczonym do taczek. Zdaniem organu Spółka we Wniosku nie wykazała, by produkowała taczki a zatem były podstawy do odmowy pomocy wprost z § 18 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r., bez wzywania Wnioskodawców § 18 ust. 6 Rozporządzenia do usunięcia braków Wniosku, co przewiduje § 18 ust. 3 Rozporządzenia.
Zdaniem organu przesłanki nieprzyznania pomocy, na gruncie § 18 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r., nie budziły wątpliwości.
Pismem z dnia 4 listopada 2013 r. Wnioskodawcy wezwali organ do usunięcia prawa; pismem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 grudnia 2013 r. zostali poinformowani, iż nie doszło w rozpoznawanej sprawie do naruszenia prawa przez ten organ wobec zaistnienia okoliczności, o których mowa w § 18 ust. 6 Rozporządzenia.
W skardze z dnia 14 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji (...) Oddziału Regionalnego w T. z dnia (...) października 2013 r., Nr (...), Z. s.c. – M. S. i A. M. zarzucili organowi naruszenie § 10 ust. 1 pkt 3 lit. a, §10 ust. 2 i § 18 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 poprzez:
- - odmowę przyznania pomocy, pomimo spełnienia przez Stronę warunków do jej uzyskania
- - brak wezwania do usunięcia ewentualnych nieprawidłowości lub braków oraz naruszenie art. 24 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich - poprzez uwarunkowanie przyznania pomocy od umieszczenia w formularzu wpisu niezgodnego z jego treścią i poprzez potraktowanie jako niespełniającego wymogów zakresu działalności odpowiadającego nazewnictwu wskazanemu w PKD.
W uzasadnieniu wskazali, iż formularz wniosku w sekcji 16 wymagał podania kodu i nazwy działalności i taki wpis w punkcie tym umieścili. Organ wbrew dokumentowi przypisuje im wpis "28.22.Z Produkcja urządzeń dźwigowych i chwytaków w zakresie produkcji i sprzedaży zawiesi linowych". Oświadczyli, iż ich przedsiębiorstwo zajmowało się i nadal zajmuje produkcją taczek a we wniosku nigdzie nie zawarli przeczącego temu wpisu. Produkowane przez nich taczki doposażone w cięgna linowe stają się urządzeniem dźwigowym – rodzajem zawiesi.
W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej ponownie podkreślając, iż z przedłożonej przez Skarżącą dokumentacji aplikacyjnej, w ocenie organu, nie budził wątpliwości rodzaj działalności, której dotyczyła planowana do realizacji operacja, t.j. wyłącznie zawiesi i lin.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wojewódzkie sądy administracyjne, w granicach określonych przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz jej art. 3 kontrolują działalność organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolują zgodność zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Badając legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stanął na stanowisku, iż skarga jest zasadna, co prowadziło do jego uchylenia.
U podstaw rozstrzygnięcia leżało ustalenie, czy w sprawie zaszły "niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy" z § 18 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ten warunek do odmowy przyznania pomocy nie został spełniony.
Zasadnie wskazali Skarżący, iż w sekcji 16. KOD I NAZWA DZIAŁALNOŚCI (PODKLASY WG PKD) wniosku wpisali wyłącznie "28.22.Z produkcja urządzeń dźwigowych i chwytaków".
Jak wynika z Wyjaśnień do PKD Podklasa 28.22.Z Produkcja urządzeń dźwigowych i chwytaków obejmuje między innymi taczki.
W sekcji 16 brak możliwości szerszego opisu produkowanych przedmiotów, dlatego należy przyjąć, iż sekcja ta została wypełniona poprawnie. W sytuacji, gdy po stronie organu pojawiły się wątpliwości, która z objętych podklasą 28.22.Z produkcji stanowi działalność planowaną we wniosku do realizacji winien skorzystać z trybu przewidzianego w § 18 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" i zwrócić się do Wnioskodawców o usunięcie braku wniosku ze zobowiązaniem do jednoznacznego wykazania, iż przedmiotem produkcji będą taczki, jako wymienione w Załączniku nr 1 do Rozporządzenia.
Wobec tego, iż "taczki" objęte są podklasą wpisana przez Spółkę do wniosku w sekcji 16. Brak było po stronie organu podstaw do przyjęcia, iż w sprawie wystąpiły "niebudzące wątpliwości" przesłanki do odmowy pomocy w oparciu o § 18 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ winien wziąć pod uwagę powyższe stanowisko Sądu.
W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zgodnie z art. 146 § 1 w zw. z art.200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.