Uzasadnienie
T. S., dalej "skarżąca" wystąpiła z wnioskiem - na urzędowym formularzu PPF - o zwolnienie z kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Podstawę jej utrzymania stanowi renta chorobowa "po zabraniu przez komornika" – 555,34 zł. Również w oświadczeniu o uzyskiwanych dochodach wykazała, że jedynym źródłem utrzymania jest renta. Skarżąca mieszka w mieszkaniu komunalnym o powierzchni 48 m.kw., posiada działkę o powierzchni 1443 m.kw., ponowi koszty utrzymania: czynsz, prąd, gaz. Ze względów finansowych zrezygnowała z usług telefonicznych oraz z ubezpieczenia na życie. Wskazała również na zły stan zdrowia oraz brak środków pieniężnych na zakup wszystkich leków. Ponadto skarżąca wskazała, iż w zajmowanym przez nią mieszkaniu jest zameldowany jej mąż, ale małżonkowie nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego. Do formularza załączyła odcinek renty.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej " p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 pkt 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy, poprzez jej zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Sytuacja materialna skarżącej jest trudna i uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w postaci zwolnienia od obciążającego ją na obecnym etapie postępowania wpisu od skargi (w kwocie 100 zł), jak i od pozostałych mogących wystąpić w przyszłości kosztów sądowych. Złożone oświadczenia wskazują, iż skarżąca prowadzi sama gospodarstwo domowe, a jej jedyny dochód stanowi świadczenie rentowe w wysokości 555,34 zł, które jest w całości przeznaczane na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.