Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 kwietnia 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 423/12 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał A. G. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata I. O..
Wyrokiem z dnia 5 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. G.oraz zasądził na rzecz pełnomocnika koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
Pełnomocnik ustanowiona w ramach prawa pomocy sporządziła i złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosła w niej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej om/ oświadczyła, że wynagrodzenie z tytułu świadczenia nieopłaconej pomocy prawnej, nie zostało zapłacone w całości ani części.
Wyrokiem z 25 marca 2014 r. sygn. akt II GSK 14/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 października 2012 r. Pełnomocnik z ui/.ędu ustanowiony dla skarżącego nie stawiła się na rozprawę.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., po/. 270), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu, należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 p.p.s.a.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb
Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), dalej: "rozporządzenie". Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone prze? Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu sporu stanowiła 647 zł. W myśl natomiast § 6 pkt 2 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 500 zł do 1.500 zł - 180 zł.
Na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie adwokat reprezentowała stronę skarżącą w postępowaniu w pierwszej instancji, a Sąd w wyroku z 5 października 2012 r. zasądził na jej rzecz koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu
Po wydaniu wyroku oddalającego skargę adwokat sporządziła oraz wniosła skargę kasacyjną od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. Wobec tego zasądzić należało na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w wysokości 120 zł
Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia v sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach
W związku z powyższym na podstawie art. 250. art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.