Uzasadnienie
1. Pismem z dnia [...].11.2015 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) stosownie do treści art. 22 ust. 3 Ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2013 r., poz. 173), dalej "ustawa" postanowił odmówić [...] przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 7 ust. 4 pkt. 3, oraz § 14 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 (Dz.U. z 2014 r. poz. 298 z późn. zm.) – dalej "rozporządzenie".
W motywach wskazał zgodnie z § 7 ust. 4 pkt. 3 rozporządzenia "Pomoc przyznaje się jeżeli: zakończenie realizacji operacji i złożenie wniosku o płatność ostateczną nastąpi w terminie:
- a) 36 miesięcy od dnia zawarcia umowy w przypadku operacji realizowanych w dwóch etapach,
- b) 24 miesięcy od dnia zawarcia umowy w przypadku operacji realizowanych w jednym etapie – lecz nie później niż do dnia 30 września 2015 roku.
Zgodnie z § 14 ust. 3 ww. rozporządzenia "jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nie przyznania pomocy" za które należy uznać brak możliwości złożenia wniosku o płatność ostateczną w terminie do 30 września 2015 r.
Organ dostrzegł, że [...] złożyła w dniu [...] października 2012 r. do [...] Oddziału Regionalnego wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych", objętego Programem Rozwoju Obszarów wiejskich 2007–2013. W wyniku weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy stwierdzono braki formalne, w związku z czym Wnioskodawczyni pismami [...] z dnia [...].04.2013 r. i [...].07.2013 r. była dwukrotnie wzywana do uzupełnienia wniosku. W dniu [...].12.2014 r. uznano że wniosek jest kompletny i kwalifikuje się do dalszej oceny.
Na etapie oceny techniczno – ekonomicznej Wnioskodawczyni pismami [...] z dnia [...].12.2014 r. i [...].07.2015 r. została poproszona o wyjaśnienia dotyczące, m.in. wyliczenia wielkości ekonomicznej gospodarstwa, cen zakupu sadzonek derenia jadalnego, planowanej rozstawy nasadzeń (2,5 m x 2,5 m) oraz poprawę kosztorysu inwestorskiego w zakresie przedmiaru robót i wysokości przyjętych stawek godzinowych robocizny w kosztorysie. W związku z tym mając na uwadze, iż uzasadnienie ekonomiczno – techniczne operacji jest wymogiem wynikającym z obowiązujących przepisów prawa, od spełnienia którego uzależnione jest przyznanie dofinansowania przez Agencję oraz fakt, że ARiMR jako dysponent środków publicznych pochodzących w większości z budżetu Unii Europejskiej jest zobowiązana zapewnić, iż wydatki będą dokonywane w sposób celowy i oszczędny, zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, wezwano pismem [...] do korekty zakresu rzeczowego oraz kwoty kosztów kwalifikowanych operacji poprzez redukcję liczby sadzonek, obniżenia ceny zakupu sadzonek oraz obniżenia stawki godzinowej robocizny.
Jednocześnie Wnioskodawczyni została poinformowana w treści w/w pisma, że nieskorygowanie zakresu rzeczowego i wysokości kosztów kwalifikowanych będzie skutkowało odmową przyznania pomocy finansowej, o czym wnioskodawczyni została poinformowana pismem [...] z dnia [...].09.2015 r.
Wnioskodawczyni w odpowiedzi na w/w pismo złożyła pismo z dnia [...].09.2015 r. wzywające Prezesa Agencji do usunięcia naruszenia prawa. W wyniku postępowania odwoławczego Prezes ARiMR przywrócił wniosek do ponownej weryfikacji (pismo [...] z dnia [...].10.2015 r.).
W związku z przywróceniem wniosku o ponownej weryfikacji w dniu [...].10.2015 r., nie możliwe byłoby zakończenie jego weryfikacji w tym oceny techniczno– ekonomicznej wniosku do dnia [...] września 2015 r. Należy stwierdzić, że pomoc może być przyznana, jeżeli spełnione są wszystkie warunki jej przyznania. W odniesieniu do przedmiotowej operacji jednym z warunków wynikającym z rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (DZ.U. z 2014 r. poz. 298 z późn. zm.) było zakończenie realizacji operacji i złożenie wniosku o płatność ostateczną nie późnej niż do dnia 30 września 2015 r.
Określony w rozporządzeniu z dnia 17 października 2007 r. maksymalny termin zakończenia realizacji operacji i złożenie wniosku o płatność ostateczną jest terminem prawa materialnego. Uchybienie terminu prawa materialnego wywołuje skutek prawny wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnym. W sprawie wniosku o przyznanie pomocy złożonego przez [...], upływ terminu na złożenie wniosku o płatność spowodował wygaśnięcie prawa do wypłaty pomocy.
- 2. W skardze – po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, które zostało rozpatrzone negatywnie – [...] zarzuciła organowi:
- a) posługiwanie się przez Organ dowodami zebranymi w sprawie w sposób nielegalny i bezprawny, bowiem między innymi:
- - dowód z ortofotomapy (znajdujący się w aktach sprawy) pochodzi z maja 2012 r. a wniosek złożony w niniejszej sprawie o przyznanie pomocy jest datowany na [...] października 2012 r.; prawo nakazuje, aby dowody w sprawie były zebrane w czasie kiedy trwa postępowanie, a w niniejszej sprawie postępowanie zaczęło się dopiero w dniu [...] października 2012 r., tak więc dowód z ortofotomapy (maj 2012 r.) był uwzględniony w niniejszym postępowaniu w sposób nielegalny, bezprawny i bezpodstawny;
- - dowód z wydruku e-mail [...] do [...] (znajdujący się w aktach sprawy) nie może stanowić dowodu w sprawie niniejszej bowiem z jego treści wynika, że jest on korespondencją prywatną "w nawiązaniu do rozmowy na festiwalu derenia w [...]" korespondencja ta nie jest wysłana ani zatytułowana przez Organ prowadzący postępowanie w prawie wniosku Skarżącej, bowiem wówczas podany byłby znak sprawy i wskazanie, że informacje będą potrzebne i wykorzystane w tej konkretnej indywidualnej sprawie, a w tym przypadku tak nie jest;
- - dowód z opinii Instytutu Ogrodnictwa w [...] (znajdujący się w aktach sprawy) jest dowodem bezprawnym i nielegalnie użytym w aktach sprawy, bowiem nie odnosi się do jej konkretnej i indywidualnej sprawy, a także nie zgadza się znak sprawy wskazany w opinii ze znakiem sprawy Skarżącej, a ponadto w treści na stronie 4 nienumerowanej opinii znajduje się podpunkt dotyczący uprawy borówki wysokiej a przecież temat ten nie dotyczy sprawy Skarżącej, bowiem jej wniosek nie obejmował takiego tematu.
- b) czynności zmierzające do przewlekłości postępowania w ten sposób, że:
- - pisma datowane na rok 2013 r. informujące skarżącą o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie są ogólnikowe i odnoszą się do całokształtu prac Organu, a nie do konkretnej sprawy Skarżącej; treść tych pism jest niezmienna i brzmi: "uprzejmie informuję, że (...) wniosek o przyznanie pomocy z uwagi na dużą ilość wniosków złożonych w krótkim czasie, skomplikowany charakter ich oceny, dużą ilość wezwań do uzupełnienia / wyjaśnienia kierowanych do Wnioskodawców, zostanie rozpatrzony w terminie (...)". Powyższy termin może ulec dodatkowemu wydłużeniu. Podana przyczyna nie jest przyczyną leżącą po stronie wnioskodawcy (tutaj Skarżącej) ani skomplikowanego charakteru sprawy, czynności które koniecznie należy wykonać i wymagają one czasu, ale Organ tłumaczy się ilością ogólnie podjętych od innych wnioskodawców spraw. Takie tłumaczenie jest niezgodne z prawem i nie może stanowić podstawy do przedłużania postępowania, które w efekcie negatywnie kończy się dla Skarżącej, bowiem ostatecznie Organ odmawia przyznania pomocy ze względu na termin [...] września 2015 r. o czym prędzej nie informował Skarżącej, która była aktywnie zainteresowana sprawą.
- - w 2014 r. i 2015 r. Organ już nie przekłada terminu załatwienia sprawy tylko odmawia przyznania pomocy na co przysługuje Skarżącej prawo do wezwania do usunięcia naruszenia prawa - zdarza się to kilkakrotnie i za każdym razem w odpowiedzi okazuje się, że Organ faktycznie naruszył prawo i postępowanie toczy się nadal; istotnym jest to, że odmowa przyznania pomocy jest rozstrzygnięciem na podstawie oczywistych danych wynikających z akt sprawy, np. powierzchnia gospodarstwa rolnego; świadczy to o czynnościach Organu - uczestnika zmierzających bezpośrednio do przewlekłości postępowania, bowiem wymiana tych pism to okres około 60 dni - tj. około 2 miesięcy; takich wezwań do usunięcia naruszenia prawa było kilka w okresie od [...].10.2012 r. do chwili obecnej. W tym czasie Organ mógł prowadzić postępowanie w sprawie z wniosku Skarżącej, a tego nie robił, bo dowody zebrane przez Organ w sprawie są nierzetelne. Nie były one zebrane w tej konkretnej sprawie indywidualnej i nie mogą być tu użyte. Skoro jednak Organ posłużył się nimi dla uporczywego wykazywania braku możliwości uzyskania pomocy przez skarżącą (wnioskodawczynię) to są to działania bezpośrednio zmierzające do zakończenia postępowania z wniosku Skarżącej na jej niekorzyść, zwłaszcza, gdy nie została ona poinformowana o tym, że po terminie... września 2015 r. Organ odmówi jej przyznania pomocy. Skarżąca nie z własnej winy nie dopełniła terminu... września 2015 r.
- c) Organ prowadził postępowanie bezczynnie, bo nie wykonał w tej sprawie żadnych czynności merytorycznych, a te które wykonał są bezpodstawne, bezprawne i jako takie nie mogą być uznane za czynności merytoryczne w sprawie; dowody zebrane w sprawie są bezprawne, nielegalne, informacja o przesunięciu terminu załatwienia sprawy z uwagi na podaną przez Organ przyczynę jest bezpodstawna i niedopuszczalna prawem w niniejszej sprawie, bowiem powinna odnosić się do konkretnej indywidualnej sprawy Skarżącej, a nie całokształtu prac Organu w związku z innymi złożonymi wnioskami niezależnymi od Skarżącej. Dodatkowo stałe i uporczywe odmawianie przyznania pomocy z uwagi na bezpodstawne powody, które następnie zostają uchylane.
- d) Podejmowanie działań, które w istocie swojej i całokształcie zachowań Organu zmierzały do odgórnego nieprzyznania żadnemu wnioskowi z zakresu tematyki sadu dereniowego do przyznania pomocy w ramach programu w zakresie jakiego Skarżąca składała wniosek; nasuwa się pytanie w czyim interesie Organ działał, skoro korespondencja e–mailowa... pracownik Organu bezpośrednio zajmujący się sprawą Skarżącej ma charakter prywatny, a pisma informujące o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie są argumentowane dużą ilością wniosków, co nie powinno mieć znaczenia przy rozpatrywaniu sprawy Skarżącej. Argumentacja Organu na chwilę obecną stała się powodem, dla którego można mówić o działaniach Organu bezpośrednio zmierzających do ostatecznie negatywnego rozstrzygnięcia dla Skarżącej.
- e) Nieprawidłowe pouczenie zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu, bowiem jest tam wskazane:"od niniejszego pisma, wnioskodawcy przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu (...)", bowiem prawo wskazuje, że skarga sądowoadministracyjna przysługuje na rozstrzygnięcie (np. decyzję) Organu, a nie do pisma.
- f) Naruszenie § 7 ust. 4 pkt 3 oraz § 14 ust. 3 oraz § 19 rozporządzenia bowiem Organ uznał, że skoro postępowanie z wniosku o przyznanie pomocy nie zostało zakończone do dnia... września 2015 r. to Organ musi wydać negatywne rozstrzygnięcie.
Skarżąca uważa, że termin [...] września 2015 r. nie odnosi się do wniosku, tylko do wniosku o płatność, która powinna być poprzedzona umową cywilnoprawną pomiędzy organem a Skarżącą, a Skarżąca aby podpisać umowę i złożyć wniosek o płatność musi mieć pozytywnie rozpatrzony wniosek o przyznanie pomocy, ale w tym zakresie Organ bezczynnie i bezpodstawnie przedłużał postępowanie na niekorzyść Skarżącej. Zdaniem Skarżącej na podstawie § 19 rozporządzenia: "1. Wezwanie przez Agencję wnioskodawcy do wykonania określonych czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy wstrzymuje bieg terminu rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy do czasu wykonania przez wnioskodawcę tych czynności.
2. Jeżeli w trakcie rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy niezbędne jest uzyskanie dodatkowych wyjaśnień lub opinii innego podmiotu lub zajdą nowe okoliczności budzące wątpliwości co do możliwości przyznania pomocy termin rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy wydłuża się o czas niezbędny do uzyskania wyjaśnień lub opinii, o czym Agencja informuje w na piśmie wnioskodawcę".
Organ powinien wydłużyć termin postępowania dopóki wszystkie wątpliwości nie zostaną wyjaśnione, a wnioskodawca wykona wszystkie niezbędne czynności. O wydłużonym terminie Organ powinien zawiadomić stronę.
g) Organ nie poinformował Skarżącej o tym, że z dniem... września 2015 r. mija termin składania wniosków o płatność, a tym samym nieukończone postępowanie z wniosku o przyznanie pomocy będzie miało negatywne skutki dla Skarżącej w postaci odmowy przyznania pomocy. Skarżąca była sprawą ze swojego wniosku bardzo zainteresowana, udzielała wszystkich niezbędnych informacji i wyjaśnień oraz była w stałym kontakcie z Organem celem aktywnego uczestnictwa w sprawie, ale Organ nie udzielił jej takiej informacji, chociaż Skarżąca była tym zainteresowana i dopytywała się o wszystkie mogące mieć znaczenie dla sprawy informacje
Uwzględniając powyższe Skarżąca wniosła o:
- a) uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia
- b) zasądzenie od uczestnika na rzecz Skarżącej kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
Ponadto Skarżąca wniosła o dopuszczenie o dowodu z:
- a) "Zestawienia od Organu w sprawie ilości wniosków z zakresu przyznania pomocy za założenie sadu dereniowego złożonych w 2012 r. i ilości pozytywnych decyzji w tym zakresie przez Organ".
- b) "Pisemnych uwag dra... Dyrektora Arboretum i Zakładu Fizjografii w... do pisemnej opinii Instytutu w S. na okoliczność wykazania, że opinia Instytutu w... jest nierzetelna, niepełna, sprzeczna z wiedzą z zakresu uprawy, sadzenia i wykorzystania derenia".
Ponadto z ostrożności procesowej Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zawarcie umowy z Organem i złożenia wniosku o płatność.
W motywach Skarżąca podniosła okoliczności przemawiające za uwzględnieniem skargi.
- 3. W odpowiedzi na skargę podniesiono okoliczności formalne przemawiające za jej oddaleniem; są to okoliczności zawarte w motywach zaskarżonego pisma z dnia....11.2015 r. w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
I. Zgodnie z treścią art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483 ze zm.) sady administracyjne - podobnie jak powszechne, wojskowe i Sąd Najwyższy – zostały powołane do sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Z art.184 tego aktu normatywnego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w stawie, kontrolę działalności publicznej obowiązującej również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej.
Różnica pomiędzy sprawowaniem kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, a załatwieniem sprawy wynikającej z działalności administracji publicznej przez sądy powszechne jest dość oczywista. Te ostatnie bowiem przejmują sprawę wynikającą z działalności administracji publicznej do dalszego jej załatwienia; w przypadku zaś sądów administracyjnych - co do zasady - sprawa, której przedmiot jest związany z działalnością organów administracji publicznej, nie przestaje być sprawą, której załatwienie należy cały czas do kontrolowanego przez Sąd organu. Sąd administracyjny bowiem dokonuje - w ramach sprawowanych funkcji orzeczniczych - kontroli (oceny) tej działalności.
Sąd ten na skutek zaskarżenia aktu (decyzji, postanowienia) lub czynności, a także bezczynności organu administracji publicznej nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia ma jedynie skontrolować i ocenić działalność (a niekiedy bezczynność) tego organu. Nie może zatem - co do zasady - zastępować organu administracji publicznej i merytorycznie rozstrzygać sprawy.
II. Określając zakres kognicji zauważyć należy, że sądy administracyjne, w tym wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U z 2014 r., poz. 270 ze zm.). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie (akt ten cyt. jest dalej jako p.p.s.a.).
Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Nie ulega wątpliwości, że podstawowym celem tejże kontroli jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień), a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem. Kontrola sądowa jest istotna zarówno z punktu widzenia podmiotu skarżącego, jak i całego aparatu administracyjnego państwa, który winien być zainteresowany w eliminowaniu z obrotu prawnego niezgodnych z prawem aktów i czynności swoich funkcjonariuszy.
Prawidłowość podejmowanych działań, a tym samym legalność działania organów administracyjnych – w pierwszym rządzie weryfikowana poprzez pryzmat podstawowych zasad postępowania administracyjnego – stanowi bowiem istotny element efektywności i ważną przesłankę istnienia społecznej akceptacji działania aparaty administracji rządowej, jak tez samorządowej, przenoszony jest na ocenę funkcjonowania całego państwa (vide P. Piszczek: Zasady ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego w świetle orzecznictwa NSA Episteme 2008, nr 79, s. 21-54).
W powyższym kontekście stosownie - do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. – należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istoty wpływ na wynik sprawy.
Sąd stwierdza nieważność aktu (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 ustawy z unia 14 czerwca 1960 r. kodeksu postępowania administracyjnego - Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. (dalej k.p.a.) lub w innych przepisach (np. w art 247 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej o.p.).
Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach.
Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływ na wynik sprawy.
Za usprawniające tok postępowania administracyjnego należy uznać rozwiązanie przyjęte przez ustawodawcę w art. 145 § 3 p.p.s.a. polegające na tym, że w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2 tego przepisu, Sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza to postępowanie.
III. Kolejną - istotną zmianą - służącą usprawnieniu postępowania administracyjnego jest przyznanie sądom administracyjnym uprawnienia do merytorycznego orzekania (art. 145a p.p.s.a.), które stanowi odstępstwo od funkcjonującego równolegle modelu kasacyjnego. Celem zmian jest przyznanie sądowi - w zakresie objętym art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 uprawnienia zobowiązania organu w kwestii wydania decyzji lub postanowienia o wskazanym rozstrzygnięciu w określonym przez Sąd terminie. O ile okoliczności sprawy będą uzasadniały wydanie stosownego rozstrzygnięcia. Sąd nie tylko może uchylić zaskarżony akt administracyjny, ale wskazać - w wiążący sposób tryb załatwienia sprawy, albo jej rozstrzygnięcie. Regulacja ta przyznaje więc Sądowi prawo do merytorycznego rozstrzygnięcia, które jest jednak wyłączone, gdy przepisy pozostawiają to uznaniu organu.
IV. Istotnym - z punktu widzenia zakresu przedmiotowego kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne I instancji - jest art. 134 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną; wprowadzony został jednak wyjątek od tej zasady dotyczący skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego. Przeprowadzona zmiana wynika z brzmienia dodanego art. 57a p.p.s.a., który wprost stanowi o związaniu sądu administracyjnego granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną w tego rodzaju sprawach.
V. Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" reguluje rozporządzenie MRiRW z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014 r., poz. 298 z późn. zm.) wydane w oparciu o delegację ustawową a mianowicie art. 29 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173).
Zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego pomoc może być przyznana, jeżeli zostały spełnione warunki określone w rozporządzeniu oraz innych przepisach prawa związanych z realizacją operacji. Zgodnie zaś z § 7 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia, jednym z warunków wynikających z rozporządzenia jest zakończenie realizacji operacji i złożenie wniosku o płatność ostateczną nie później niż do dnia [...].09.2015 r.
VI. W przedmiotowej sprawie odmówiono przyznania pomocy Skarżącej z uwagi na fakt, iż upłynął maksymalny termin na zakończenie realizacji operacji i złożenie wniosku o płatność ostateczną, tj.....09.2015 r. Określony w rozporządzeniu maksymalny termin zakończenia realizacji operacji i złożenia wniosku o płatność ostateczną jest terminem prawa materialnego. Uchybienie terminu prawa materialnego wywołuje skutek prawny wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnym. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, termin prawa materialnego jest terminem, który ogranicza w czasie dochodzenie lub inną realizację praw podmiotowych, a jego skuteczny upływ powoduje wygaśnięcie określonego prawa podmiotowego lub niemożliwość jego realizacji (wyrok NSA w Warszawie z dnia 19.01.1998 r. sygn. akt II SA 1257/97). Z powyższego wynika, że upływ terminu na złożenie wniosku o płatność spowodował wygaśnięcie prawa do wypłaty pomocy. Wnioskom, które zostały przywrócone do ponownej weryfikacji w terminie, który uniemożliwił zakończenie ich weryfikacji i ewentualne podpisanie umów przyznania pomocy do dnia....09.2015 r. należało zatem odmówić przyznania pomocy.
W świetle ww. argumentacji nie sposób uznać, aby na etapie obsługi przez ARiMR wniosku o przyznanie pomocy w przedmiotowej sprawie o odmowie przyznania Skarżącej pomocy finansowej w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia prawa, w szczególności § 7 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia. Rozstrzygnięcie Agencji o odmowie przyznania Skarżącej pomocy finansowej w ramach przedmiotowego działania w świetle ustalonego stanu faktycznego i prawnego sprawy jest jak najbardziej zasadne. Działania Agencji należy uznać za prawidłowe zarówno co do treści, jak i formy.
Skarga podlega oddaleniu, jeżeli zaskarżonemu aktowi lub czynności nie można postawić zarzutu naruszenia prawa zarówno procesowego, jak i materialnego. Jak zostało wykazane wyżej Agencja w toku postępowania w sprawie wniosku Skarżącej nie naruszyła ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania.
- VII. Mając powyższe na uwadze w zakresie zarzutów zawartych przez... w skardze – wskazać trzeba, iż Sąd nie może oceniać merytorycznie sprawy, jak też w kontekście przewlekłości postępowania.
Nawet jeżeli wystąpiła na pewnych etapach bezczynność, to decydujące znaczenie ma treść § 7 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia. Ustalenia Sądu w zakresie bezczynności lub przewlekłości postępowania nie mogą skutkować – jak tego chce Skarżąca – "przywróceniem terminu do złożenia wniosku o zawarcie umowy z Organem i złożenia wniosku o płatność".
- VIII. W tej więc sytuacji bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest informacja "w sprawie ilości wniosków z zakresu przyznania pomocy na założenie sadu dereniowego założonych w 2012 r.", jak też "pisemne uwagi...", jako, że – jak wyżej wskazano – dalsze merytoryczne prowadzenie postępowania nie jest dopuszczalne.
- IX. Mając na względzie treść art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.