Uzasadnienie
W dniu [...] 2015 r. do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wpłynął wniosek Z. M. (dalej: Skarżąca) o umorzenie zaległości abonamentowych wskazanych w upomnieniu Poczty Polskiej SA nr [...] z dnia [...] 2015 r. Wnioskodawczyni wskazała, iż zgodnie z art. 4 ust 1 pkt 6 jest osobą uprawnioną do zwolnienia od opłat abonamentowych. Oświadczyła, iż ukończyła 60 lat i pobiera emeryturę, która nie przekracza 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. Będąc przekonana, iż zwolnienie następuje samoczynnie, zaprzestała uiszczania opłat abonamentowych. Dopiero po otrzymaniu upomnienia Poczty Polskiej SA dowiedziała się o konieczności dopełnienia formalności w Urzędzie Pocztowym. Dodatkowo wskazała, iż w związku z trudną sytuacją materialną nie jest w stanie uiścić zaległości. Do wniosku załączono kserokopię decyzji ZUS-u o waloryzacji emerytury z dnia [...] 2015 r.
Decyzją z dnia [...] 2016 r. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji ([...]) odmówiła umorzenia zaległości w płatności opłaty abonamentowej za okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 października 2015 r. w wysokości 1098,20 zł. wraz z odsetkami w wysokości 287,94 zł.
W dniu [...] 2016 r. Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wyjaśniła, iż w okresie wykazywanych zaległości spełniała warunki określone w art. 4 ust 1 pkt 6 ustawy o opłatach abonamentowych uprawniające do zwolnienia od opłat. Od 2000 r. pobiera świadczenie emerytalne, które wynosi 1 486,34 złotych. Za umorzeniem zaległości przemawia również zły stan zdrowia. Od 1994 r. zmaga się z licznymi chorobami przewlekłymi, co wiąże się z koniecznością regularnej diagnostyki oraz systematycznym przyjmowaniem lekarstw.
Decyzją z dnia [...] 2017 r. ([...]) Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji uchyliła w całości decyzję [...] z dnia [...] 2016 r., umorzyła postępowanie administracyjne, w części dotyczącej okresu od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2011 r. w wysokości 409,80 złotych wraz z odsetkami w wysokości 233,46 złotych, odmówiła umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych za okres od 1 stycznia 2012 r. do 31 marca 2015 r. w wysokości 741,90 złotych wraz z odsetkami w wysokości 174,73 złote oraz umorzyła zaległości w płatności opłat abonamentowych za okres od 1 kwietnia 2015 r. do 31 października 2015 r. w wysokości 150,50 złotych wraz z odsetkami w wysokości 7,94 złotych.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Organ dokonuje ponownej całościowej analizy sprawy nie będąc związanym zarzutami strony. Umorzenie bądź rozłożenie na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych odbywa się wyłącznie na wniosek zobowiązanego. Podniesiono, iż decyzją [...] w sposób nieprawidłowy zidentyfikowano zakres przedmiotowy sprawy w aspekcie okresu oraz kwoty zaległości w płatności opłat abonamentowych. We wniosku o umorzenie zaległości, który wpłynął do Organu dnia [...] 2015 r. Z. M. wnosiła o umorzenie zaległości za okres od 01/2010 do dnia wydania decyzji. Istota postępowania wszczynanego wyłącznie na wniosek Zobowiązanego z tytułu opiaty abonamentowej wyklucza możliwość objęcia rozstrzygnięciem na podstawie art. 10 u.o.a. okresu od 1 stycznia 2011 r., a tym samym kwoty zaległości niezgodnej z żądaniem Strony.
Biorąc pod uwagę powyższe, Organ we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zobligowany był dokonać prawidłowej identyfikacji ram przedmiotowych postępowania, zgodnie z wnioskiem Strony, obejmując zakresem rozstrzygnięcia zaległości w opłacie abonamentowej okres od 01/2010 do 10/2015.
W toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego KRRiT została poinformowana przez Pocztę Polską S.A. iż zaległości za okres od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2011 r. uległy przedawnieniu.
Wskazano, iż zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa zobowiązanie opłaty abonamentowej przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin jej płatności.
Biorąc pod uwagę, iż zobowiązanie z tytułu opłat abonamentowych wygasło w zakresie, w którym należność została przedawniona, brak jest podstaw do merytorycznego rozpatrzenia wniosku Z. M. w części dotyczącej zaległości za okres od 01/2010 do 12/2011. Przedawnienie należności uczyniło zatem niniejsze postępowanie w tej części bezprzedmiotowym, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Uzasadniając decyzję w pozostałym zakresie organ stwierdził, iż za okres od kwietnia 2015 roku do października 2015 roku wysokość pobieranej emerytury w kwocie 1782,79 zł brutto uprawniała wnioskodawczynię do zwolnienia z opłat RTV w wysokości 150,50 zł wraz z odsetkami w wysokości 7,94 zł. Odmówił natomiast umorzenia zaległości za okres od 1 stycznia 2012 roku do 31 marca 2015 roku w wysokości 741,90 zł wraz z odsetkami w wysokości 174,73 zł z uwagi na brak dokumentów co do posiadanych uprawnień do zwolnienia z opłat RTV, między innymi dokumentów potwierdzających szczególne względy społeczne lub przypadki losowe w tym zdrowotne.
Pismem z dnia 11 stycznia 2018 roku Z. M. wniosła skargę na decyzję z dnia [...] 2017 roku domagając się umorzenia wszystkich zaległości wraz z odsetkami.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej: p.p.s.a.) a także gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Rozpoznając skargę w świetle powyższych kryteriów uznać należało, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.
Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy przede wszystkim wskazać trzeba, że przedmiotem postępowania jest decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w płatności opłaty abonamentowej wraz z odsetkami. Sąd będzie zatem badał sprawę tylko w zakresie możliwości umorzenia tych należności, pod kątem spełniania przez Skarżącą wymogów wynikających z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych.
W związku z powyższym należy wskazać, że w toku postępowania administracyjnego Skarżąca pomimo wezwania, nie złożyła żadnych dokumentów, z których wynikałaby jej szczególna sytuacja życiowa, zły stan finansów lub zdrowia, który przemawiałby za umorzeniem wspomnianych należności za okres od 1 stycznia 2012 roku do 31 marca 2015 roku.
Zasadnie zatem w ocenie Sądu, organ nie uznał wniosku Skarżącej za zasługujący na uwzględnienie w tym zakresie zwłaszcza, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę, o której mowa w art. 5 ust. 3, oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu. Zapis "może" dowodzi tego, że umorzenie należności nawet w przypadku zaistnienia okoliczności, które przemawiałyby za umorzeniem zaległości pozostawione jest swobodnemu uznaniu i ocenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, która każdorazowo bada indywidualne okoliczności obrazujące sytuację wnioskodawcy. Co więcej okoliczności wskazane w powyższym przepisie musi wskazać i uprawdopodobnić wnioskodawca.
Organ przed wydaniem decyzji wzywał Skarżącą pismem z [...] 2017 r. do wykazania okoliczności, o których mowa w art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych. Jednocześnie Skarżącą poinformowano, że dowodami takimi mogą być w szczególności: zaświadczenie o dochodach lub uprawnienie do zwolnienia z opłat, zaświadczenie o dochodach lub bezrobociu osób pozostających z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym, zaświadczenie o liczbie osób prowadzących wspólne gospodarstwo, zaświadczenie o pobieraniu zasiłku rodzinnego, ewentualnie także zaświadczenie o korzystaniu z pomocy ośrodka opieki społecznej.
Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia [...] 2017 roku wskazując, iż jego treść oraz termin nadania ją zaskoczyły.
W świetle powyższego organ zasadnie stwierdził, iż Skarżąca nie wykazała przesłanek, o których mowa w art. 10 ust. 1 ww. ustawy.
Skarżąca winna bowiem nadesłać rzetelne informacje i potwierdzić je określonymi dowodami. Rolą natomiast organu było wezwanie wnioskodawcy do przedstawienia swojej wyjątkowej sytuacji i dokonanie oceny tej sytuacji w kontekście art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych. Z tych obowiązków organ w całości wywiązał się. Decyzja została również podjęta w oparciu o obowiązujące przepisy, z poszanowaniem wskazanych w treści skargi przepisów postępowania.
Reasumując, zdaniem sądu orzekającego w sprawie, rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe, bowiem na gruncie stanu faktycznego sprawy oraz prawidłowo zastosowanych przepisów prawa zaistniały w określonym zakresie okoliczności uzasadniające odmowę umorzenia zaległości z tytułu opłat abonamentowych co było przedmiotem sporu.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadach przepisów art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.