Uzasadnienie
B. S. (dalej jako: "skarżąca" lub "strona") pismem z (...) stycznia 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zwraca się o ponowne rozpatrzenie prośby odnośnie jej zaległości w płatności opłat abonamentowych.
W treści skargi strona podniosła argumenty przemawiające za umorzeniem zaległości w płatności opłat abonamentowych, mających wynosić w sumie kwotę 1175,60 zł. Opisała swoją trudną sytuację majątkową oraz stan zdrowia zarówno swój jak i męża. Przedmiotowa skarga nie została podpisana przez stronę, a także nie wskazała ona swojego numeru Pesel. W związku z tym skarżąca została wezwana do uzupełnienie braków formalnych skargi przez: nadesłanie numeru Pesel oraz podpisanie skargi lub nadesłanie jej odpisu własnoręcznie podpisanego pod rygorem jej odrzucenia. Pismem z dnia 6 lutego 2020 r. strona nadesłała powyższy numer Pesel oraz swój własnoręczny podpis.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej jako: "organ" lub "KRRiT") wniósł o jej odrzucenie. Wskazał on, że na dzień przekazania odpowiedzi na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w zakresie umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych. Organ podniósł nadto, że przedmiotowa skarga została przekazana zgodnie z właściwością przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 10 stycznia 2020 r. w sprawie o sygn. akt V DK/Wa 2/20 (data wpływu do KRRiT w dniu 15 stycznia 2020 r.). Analogiczne pismo, jak w/w skarga przesłana przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zostało wysłane przez skarżącą również bezpośrednio do organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") § 1. Sąd odrzuca skargę:
- 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
- 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
- 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
- 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;
- 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;
- 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W rozpoznawanej sprawie organ nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w zakresie umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych na dzień przekazania odpowiedzi na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Tym samym w niniejszej sprawie brak jest przedmiotu zaskarżenia, uznawanego za jedną z nienazwanych przesłanek niedopuszczalności skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).
W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że złożona skarga z (...) stycznia 2020 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Ponadto nie można pominąć, że strona została skutecznie wezwana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do podpisania skargi lub nadesłania jej odpisu własnoręcznie podpisanego pod rygorem jej odrzucenia. Analiza akt nie pozwala na przyjęcie, iż skarżąca uzupełniła przedmiotowy brak formalny skargi. Pismem z dnia (...) lutego 2020 r. strona nadesłała jedynie swój własnoręczny podpis. Tym samym skarga podlega odrzuceniu również z powodu nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Sąd na marginesie zauważa, że odrzucenie przedmiotowej skargi niniejszym postanowieniem nie jest przeszkodą do rozpatrzenia pisma przekazanego bezpośrednio do KRRiT w przedmiocie umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych, o którym organ wspomniał w odpowiedzi na skargę.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.