Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 czerwca 2018 r. (...), dalej: "Stowarzyszenie" lub "Strona" zostało wezwane do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do jego podpisania, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Wezwanie doręczono 16 lipca 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych). Termin do usunięcia braków formalnych zażalenia upłynął 23 lipca 2018 r. W odpowiedzi na wezwanie Strona przesłała przy piśmie przewodnim z 18 lipca 2018 r. podpisanym przez E. M. w imieniu własnym oraz w imieniu A. C. i J.T. kopię udzielonych jej pełnomocnictw z dnia 26 czerwca 2018 r., kserokopie uchwały Zarządu Stowarzyszenia NR (...) z dnia 23 czerwca 2016 r. o utrzymaniu na kolejne 3 lata powołanego Zarządu Stowarzyszenia V Kadencji w składzie E. M., A. C.i J. T. uchwały Nr (...) z dnia (...) października 2015 r., uchwały Nr (...) z dnia (...) października 2012 r. oraz kserokopię protokołu Nr (...) z posiedzenia Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Członków (...)
W zakreślonym terminie, tj. 26 lipca 2018 r. Strona nie nadesłała odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Z treści skargi, ww. pisma oraz innych przedłożonych przez Stronę dokumentów wynika natomiast, iż od kilku lat trwa wymiana korespondencji E. M., A. C. i J. T. z sądem rejestrowym (Sąd Rejonowy dla K.w K.) w kwestii wpisu zmian do Krajowego Rejestru Sądowego. Stwierdzić należy, że Strona nie złożyła dokumentów, z których wynika upoważnienie do podpisania zażalenia z 22 maja 2018 r. Nadesłała bowiem kserokopie pełnomocnictw, uchwał i protokołu Nr (...) z posiedzenia Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Członków Stowarzyszenia.
Stosownie do art. 194 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej: "p.p.s.a." zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku, gdy strona jest osobą prawną pismo musi być podpisane przez osoby pełniące funkcje organów, zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 § 1 p.p.s.a. W art. 29 powołanej ustawy procesowej ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ lub inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie dokumentem.
W tym stanie rzeczy nie powinno ulegać wątpliwości, iż niewykazanie dokumentem, że osoba, która podpisała skargę jest umocowana do reprezentowania strony - jest brakiem formalnym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04).
Zgodnie z art. 48 § 1 p.p.s.a. strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie sądu złożyć oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą. Stosownie do art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Zatem jak wynika z treści ww. przepisu ustawodawca dopuścił dwie możliwe postacie dokumentów składanych do Sądu, tj. oryginały lub odpisy uwierzytelnione przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Niewątpliwie wymogu uzupełnienia braków formalnych skargi nie wypełnia przedstawienie kserokopii dokumentów. Kserokopia dokumentu stanowi jedynie jego odwzorowanie, ale nie posiada cech dokumentu (uchwała SN z dnia 29 marca 1994 r., III CZP 37/94, OSNC 1994, nr 11, poz. 206).
Warunkiem uznania kserokopii za dokument jest poświadczenie zgodności kserokopii z oryginałem dokumentu. W przypadku regulacji przyjętych w ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi potwierdzenia dokumentu za zgodność z oryginałem, mógłby dokonać występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Również notariusz jest osobą uprawnioną do poświadczania zgodności odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem (art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie).
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdził, że Strona pomimo wezwania nie przedstawiła dokumentacji pozwalając na ustalenie ponad wszelką wątpliwość, kręgu osób uprawnionych do reprezentowania Stowarzyszenia w tym do podpisania zażalenia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.