Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy S. G. (dalej zwany: "skarżącym" lub "stroną") wniósł o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników.
W uzasadnieniu wniosku powołał się na trudną sytuacje materialną. Równocześnie oświadczył, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości, poza domem o powierzchni 50 m2 oraz gospodarstwem rolnym o powierzchni 7 ha (w tym przeważają grunty klasy V-VI, które od 10 lat odłogują), zaś dochodem jego jednoosobowego gospodarstwa domowego, jest zasiłek celowy w wysokości 200 zł miesięcznie wypłacany przez Ośrodek Pomocy Społecznej w K. oraz pomoc udzielana przez brata w postaci zakupu żywności, opału, paszy dla kur i bydła.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Stosownie do art. 243 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Odnosząc się do wniosku S. G. należy podnieść, że w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli stosownie do art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście ocena sytuacji materialnej i życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że spełnił on wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Na podstawie oświadczeń strony skarżącej zawartych na druku PPF oraz w innych jego pismach wniesionych w niniejszym postępowaniu wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z zasiłku okresowego przyznawanego przez Ośrodek Pomocy Społecznej w K. w kwocie 200 złotych miesięcznie, który przeznacza na zakup leków. W utrzymaniu skarżącemu pomaga brat, który zapewnia mu wyżywienie, opał, paszę dla kur i bydła. Skarżący posiada dom o powierzchni 50 m2 oraz gospodarstwo rolne o powierzchni 7 ha, z którego od 10 lat nie uzyskuje żadnego dochodu. Zgodnie bowiem z powyższym i oświadczeniami zawartymi we wniosku, skarżący nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie uwzględniono dokumenty, które skarżący załączył w zakresie niniejszej sprawy, a mianowicie faktury VAT dokumentujące wysokość ponoszonych kosztów związanych z leczeniem oraz decyzje Ośrodka Pomocy Społecznej przyznające zasiłek okresowy w wysokości 200 zł miesięcznie.
Biorąc pod uwagę powyższe strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Sytuacja materialna skarżącego nie umożliwia wygenerowania środków wystarczających na opłacenie adwokata z wyboru, bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.