Uzasadnienie
Pismem z [...] października 2015 r. C. Sp. z o.o. w W., zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, tj. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] marca 2015 r. nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 522 zł. Powyższy wniosek nie zawierał uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zasadą jest, że wniesienie do sądu administracyjnego skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
Sąd zauważa, że prawidłowo sporządzony wniosek o wstrzymanie wykonania aktu musi być uzasadniony. To na wnioskodawcy, w tym przypadku C. Sp. z o.o. W., spoczywa ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W interesie skarżącej leży bowiem takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2654/13 – dostępne w CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wskazano wyżej skarżąca, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uzasadniła swojego wniosku. Sąd podkreśla, że gdy strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd nie jest zobowiązany do poszukiwania takich okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09 – dostępne w CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.