Uzasadnienie
Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. P. M., zwany dalej Skarżącym, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołując się na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody majątkowej.
Wniosek nie został szerzej uzasadniony. Do skargi załączono dokumentację mającą obrazować sytuację finansową Skarżącego na potrzeby złożonego również wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Wskazana instytucja ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w razie stwierdzenia, że zaistniały ww. przesłanki. Objęcie strony ochroną tymczasową może nastąpić tylko na jej wniosek co oznacza, że nie tylko musi stosowny wniosek złożyć, ale i uprawdopodobnić istnienie okoliczności uzasadniających odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych.
W judykaturze od dawna utrwalone jest stanowisko zgodnie z którym, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek przedstawienia argumentacji i poparcia jej dowodami pozwalającymi na dokonanie merytorycznej oceny wniosku. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie. Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania. Podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku.
Sąd zaznacza także, iż samo załączenie do skargi dokumentów finansowych nie jest wystarczające do merytorycznego rozpoznania wniosku. "Błędne jest założenie jakoby dokumenty "mówiły same za siebie". Nie wymaga szerszego komentarza, że załączając do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dokumenty, wnioskodawca powinien precyzyjnie wyjaśnić w treści wniosku czemu mają służyć, tj. jakie twierdzenia wniosku czynić prawdopodobnymi" (tak NSA w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2016 r. II GZ 839/15 - dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd przede wszystkim podkreśla zdawkowość uzasadnienia wniosku. Skarżący ograniczył się do stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody majątkowej bez wyjaśnienia na tym szkoda ta miałaby polegać. Pamiętać należy, iż wykonanie każdego aktu administracyjnego zobowiązującego Skarżącego do świadczenia pieniężnego skutkować będzie pogorszeniem jego stanu majątkowego. Odnosząc się do załączonych dokumentów finansowych wypada zauważyć, że nie zostały załączone na potrzeby rozpoznawanego wniosku lecz wniosku o przyznanie prawa pomocy, również lakonicznie umotywowanego. Nadto Skarżący w żaden sposób nie ustosunkował się do ich treści. Sąd nie ma zatem możliwość merytorycznie rozpoznać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.