Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał A. W., dalej "Skarżący" prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącego adwokat M. M.-N..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 stycznia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 4425/15 uchylił decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] r. wraz z poprzedzającą ją decyzją Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] r.
Pismem z 20 stycznia 2016 r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik z urzędu wniosła o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, oświadczając, że koszty wynagrodzenia nie zostały pokrycie w części ani w całości.
Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W związku z tym, że sprawa została wszczęta skargą Skarżącego z 24 stycznia 2014 r. i zakończona wyrokiem Sądu z 14 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanie znalazły przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) z uwagi na treść § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800), zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Przepis § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) cyt. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia stanowiła 1362 zł (zarządzenie Sędziego z 26 lutego 2014 r. – k. 11 akt sądowych).
W myśl § 6 pkt 2 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 500 zł do 1500 zł – 180 zł.
W niniejszej sprawie adwokat został ustanowiony pełnomocnikiem Skarżącego w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, wobec tego zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 180 zł.
Jednocześnie stosownie do § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W związku z powyższym na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.