Uzasadnienie
Przedmiotem skargi E. K. jest postanowienie Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia... stycznia 2017 r. nr... stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Postanowienie to zapadło w następującym stanie faktycznym.
Decyzją z dnia... grudnia 2016 r. nr... Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. odmówił Skarżącemu przyznania pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w danej uprawie w wysokości co najmniej na 70% lub szkody powstały na powierzchni co najmniej 70% upraw w szklarniach i tunelach foliowych, spowodowane wystąpieniem w 2016 r. niekorzystnych zjawisk atmosferycznych. W treści decyzji zawarto pouczenie o przysługującym Stronie prawie do wniesienia odwołania do Dyrektora Mazowieckiego OR ARiMR w W. za pośrednictwem Kierownika BP ARiMR w S. w terminie 14 dni od dnia doręczenia. Przedmiotowa decyzja została doręczona Stronie w dniu 20 grudnia 2016 r.
Następnie w dniu... stycznia 2017 r. Skarżący złożył za pośrednictwem organu I instancji odwołanie od ww. decyzji.
Postanowieniem opisanym w komparycji niniejszego wyroku Dyrektor Mazowieckiego OR ARiMR w W. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że decyzja z dnia... grudnia 2016 r. została doręczona Stronie w dniu... grudnia 2016 r. Termin na złożenie odwołania od tej decyzji upływał zatem w dniu... stycznia 2017 r. Zainteresowany wniósł natomiast odwołanie w dniu... stycznia 2017 r., tj. po upływie 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) – dalej jako "k.p.a.".
Pismem z... lutego 2017 r. (data nadania) Skarżący wniósł skargę na postanowienie z dnia.. stycznia 2017 r. Zdaniem Skarżącego odwołanie zostało złożone zgodnie z prawem, a "należności można dochodzić po terminie zgodnie z art. 5 k.p.c.".
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
W myśl treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania w sprawie została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.
Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje bowiem regulacja art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone zostało postanowienie, mieszczące się w katalogu postanowień, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Kontroli Sądu poddano bowiem postanowienie stwierdzające wniesienie odwołania z uchybieniem terminu wydane w oparciu o art. 134 k.p.a.
Zgodnie z ww. przepisem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, przy czym postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Natomiast z art. 129 § 2 k.p.a. wynika, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie.
Powołany powyżej art. 134 k.p.a. nakłada na organy administracji obowiązek przeprowadzenia kontroli danego środka odwoławczego pod względem formalnym. Inaczej mówiąc pierwszą czynnością, jaką winien podjąć organ po otrzymaniu odwołania jest sprawdzenie, czy wniesiony środek zaskarżenia jest dopuszczalny i czy został wniesiony w przepisanym terminie.
Podkreślić również należy, że zawarte w powołanym przepisie kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione po jego upływie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, Lex nr 29079, wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1997 r., SA/Gd 1482/96, Lex nr 29004, wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995 r.).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż z akt administracyjnych bezspornie wynika, że decyzja Kierownika BP ARiMR w S. z dnia... grudnia 2016 r. została doręczona Skarżącemu w dniu... grudnia 2016 r. (k. 15 akt administracyjnych). Tym samym termin do wniesienia odwołania upływał w dniu... stycznia 2017 r. Skarżący złożył zaś odwołanie w dniu... stycznia 2017 r., tj. po upływie terminu.
W świetle przedstawionych okoliczności faktycznych organ zasadnie więc stwierdził, że odwołanie zostało wniesione przez Skarżącego z uchybieniem terminu. Podkreślić należy, że jeżeli organ stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, nie ma możliwości merytorycznego rozpoznania odwołania, chyba że termin do jego wniesienia zostanie przywrócony. W treści odwołania z dnia... stycznia 2017 r. Skarżący nie zawarł jednak wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Podsumowując wskazać należy, że w treści skargi nie powołano przekonujących argumentów, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego postanowienia. Argumentu takiego nie stanowi powołanie się przez Skarżącego na art. 5 k.p.c., który nie miał zastosowania przy rozpoznaniu przedmiotowej sprawy.
Z powyższych względów Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.