Uzasadnienie
Wyrokiem z 12 stycznia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję opisaną w komparycji powyższego postanowienia.
Przy piśmie z 13 kwietnia 2017r. doradca podatkowy A.S. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Zarządzeniem z 20 kwietnia 2017r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez wykazanie uprawnienia do podpisania skargi kasacyjnej i nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego przed sądami administracyjnymi, w tym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz potwierdzającego umocowanie w dacie podpisania pełnomocnictwa, gdyż jak wyjaśniono ustanowiony w sprawie pełnomocnik, będący doradcą podatkowym, nie może, zgodnie z treścią art. 175 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j. Dz. U. 2016 poz. 794), występować w imieniu Skarżącego w niniejszej sprawie, albowiem nie mieści się ona w zakresie wskazanym ww. przepisami prawa.
Pismem z 15 maja 2017r., pełnomocnik strony skarżącej wyjaśnił, że podatkowy charakter sprawy wynika z faktu, że w ramach kontroli podatkowej u Skarżącego zostały wykryte nieprawidłowości w zakresie wysokości dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego, co wpływa na ustalenie kwoty zobowiązania podatkowego. Skutkuje to w jego ocenie doprowadzeniem do ustalenia kwoty nienależnie pobranego dofinansowania wraz z odsetkami stanowiącej zaległość podatkową. A tym samym, jak podkreślił pełnomocnik posiada on uprawnienie do podpisania skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie.
Pismem z 17 maja 2017r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę kasacyjną, gdyż jak wskazał nie ma on legitymacji do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, o czym Skarżący dowiedział się po podpisaniu i wysłaniu skargi kasacyjnej do tut. Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§2). Natomiast § 3 pkt 1 stanowi, że skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami.
Jednocześnie ustawa o doradztwie podatkowym w art. 2 ust. 1 stanowi, że czynności doradztwa podatkowego obejmują udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami (pkt 1), a także reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1 (pkt 4).
Przedmiotem niniejszej sprawy jest ustalenie wysokości dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego, o której mowa w art. 26c ust. 3 ustawy z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn. Dz.U. 2011 nr 127, poz. 721 ze zm.). Nie ma ono charakteru obowiązku podatkowego ani celnego, o których mowa we wskazanych przepisach p.p.s.a i ustawy o doradztwie podatkowym.
Należy zauważyć, że cofnięcie skargi kasacyjnej, o które wniósł pełnomocnik strony skarżącej w piśmie z 17 maja 2017r. wywołuje skutek jedynie w sytuacji, kiedy skarga kasacyjna podlegałaby rozpoznaniu czyli została wniesiona z zachowaniem wszelkich reguł przewidzianych ustawą. Przedmiotowa skarga kasacyjna zawiera nieusuwalne braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, co również podkreślił w uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej.
Stąd Sąd przyjął, że skarga kasacyjna wniesiona od wyroku z 12 stycznia 2017r. została sporządzona i wniesiona przez osobę nieuprawnioną tj. doradcę podatkowego, występującego w imieniu Skarżącego. Jest to wada skargi kasacyjnej niepodlegająca uzupełnieniu lub skorygowaniu w trybie art. 178 p.p.s.a.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 178 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.