Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z (...) grudnia 2010 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia (...)września 2010 r. o odmowie wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiące lipiec i sierpień 2010 r. Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym:
B. Spółka z o.o. w C. przekazała za pośrednictwem Systemu Obsługi Dofinansowali i Refundacji, do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, wnioski Wn-D o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiące lipiec i sierpień 2010 r. Wniosek za miesiąc lipiec 2010 r. złożono w dniu 2 sierpnia 2010 r., natomiast wniosek za miesiąc sierpień 2010r. w dniu 2 września 2010 r. a więc w terminie przewidzianym w § 5 ust. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2009 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz. U. z 2009 r. Nr 8 poz. 43 późn. zm.) tj. do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego wniosek dotyczy.
Natomiast zgodnie z § 2 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. z 2010 r. Nr 53, poz. 312) wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić podmiotowi udzielającemu pomocy informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, w tym sprawozdania finansowe za okres 3 ostatnich lat obrotowych, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości.
Decyzją z (...)września 2010 r. znak (...) Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych odmówił wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiące lipiec i sierpień 2010 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ze złożonych przez stronę dokumentów finansowych oraz formularzy informacji przedstawianych przybieganiu się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie wynika, iż wartość niepokrytych strat spółki przekracza 50% wysokości kapitału zarejestrowanego, w tym wysokość straty w ciągu ostatnich 12 miesięcy przewyższa 25% wysokości tego kapitału. Analiza, przesłanych przez stronę sprawozdań finansowych wykazała, zdaniem Funduszu, iż zgodnie z art.48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej ora zatrudnianiu osób niepełnosprawnych pomoc ze środków Funduszu (w formie dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych) nie może zostać stronie udzielona ze względu na jej trudną sytuację ekonomiczną.
Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, zarzucając jej;
- - naruszenie art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, poprzez przyjęcie, iż wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej oraz zastosowanie do oceny sytuacji wnioskodawcy Komunikatu Komisji zawierającego wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw w sytuacji, gdy ww. Komunikat nie powinien być w ogóle stosowany,
- - naruszenie art. 7, 8 oraz 9 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w związku z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji w związku z Komunikatem Komisji Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw poprzez dokonanie niewłaściwej oceny sytuacji wnioskodawcy przez zastosowanie niewłaściwych narzędzi do oceny finansowej przedsiębiorstwa.
Wspomnianą na wstępie decyzją Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazał, że podstawą prawną rozstrzygnięcia są przepisy art. 48a ust. 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, które stanowią, że środki Funduszu, przyznane pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą na podstawie art. 26, art. 26a (dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych), art. 26d i art.32 ust. 1 pkt 2 stanowią pomoc na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r, uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. WE L 214 z 09.08.2008, str. 3). Pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą i znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej.
Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że kryteriów niezbędnych dla ustalenia czy pracodawca znajduje się w trudnej sytuacji komicznej należy szukać we wskazanym wyżej Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. oraz Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. U.UE.C z 2004r. Nr 244, poz. 2, ze zm.) Zgodnie z motywem 15 preambuły Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. pomoc przyznawana przedsiębiorstwom zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw powinna być oceniana na podstawie tych wytycznych, aby uniknąć ich obchodzenia. Pomoc na rzecz tych przedsiębiorstw należy zatem wyłączyć z zakresu obowiązywania rozporządzenia. Aby ograniczyć swoje obciążenie administracyjne, państwa członkowskie przyznając pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw, do której stosuje się rozporządzenie, powinny zastosować uproszczoną w porównaniu wytycznymi, definicję zagrożonego przedsiębiorstwa.
Do dużych przedsiębiorstw jako przedsiębiorstw zagrożonych stosuje się definicję zawartą w Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw. W związku z tym, iż w formularzu informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – strona wskazała, iż jest małym przedsiębiorstwem (wielkość wnioskodawcy, zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008) miała przy ocenianiu jej sytuacji finansowej, zastosowanie uproszczona definicja zagrożonego określona w rozporządzeniu Komisji.
Minister zgodził się ze stroną, że pojęcia jakimi posługują się przepis art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji tj. pojęcie znajdowania się w trudnej sytuacji ekonomicznej oraz Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw tj. pojęcie zagrożonego przedsiębiorstwa, nie mogą zostać uznane za pojęcia tożsame znaczeniowo. Zdaniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej pojęcie znajdowania się w trudnej sytuacji ekonomicznej jest pojęciem szerszym, w którym mieści się pojęcie przedsiębiorstwa zagrożonego, o którym można powiedzieć, że znajduje się w szczególnie trudnej sytuacji ekonomicznej. Skoro pojęcie przedsiębiorstwa zagrożonego mieści się w definicji pojęcia znajdowania się w trudnej sytuacji ekonomicznej, nie ma więc podstaw do uznania za nieuprawnione posłużenie się tym pojęciem w przedmiotowej sprawie zgodnie z dyspozycją art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji.
Zgodnie z artykułem 1 ust. 6 lit. c Rozporządzenia Komisji, rozporządzenie nie ma zastosowania pomocy dla zagrożonych przedsiębiorstw, za które, zgodnie art. 7 lit. a rozporządzenia uważa się przedsiębiorstwo, jeżeli spełnia następujący warunek – w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy. Organ wskazał, że w kwestionariuszu załączonym do wniosku o dofinansowanie Spółka części B formularza dotyczącej sytuacji ekonomicznej na pytanie pierwsze tj. "czy w przypadku spółki akcyjnej, spółki ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowe – akcyjnej, wysokość niepokrytych strat przewyższa 50% wysokości kapitału zarejestrowanego, w tym wysokość straty w cajgu ostatnich 12 miesięcy przewyższa 25 % wysokości tego kapitału" strona odpowiedziała twierdząco, co oznacza, że w dniu składania wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiące lipiec i sierpień 2010 r. była "przedsiębiorstwem zagrożonym"- zgodnie z definicją zawartą w art.7 lit. a Rozporządzenia Komisji.
Nie mógł więc organ I instancji wypłacić stronie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, skoro dofinansowanie to zgodnie z przepisami Rozporządzenia Komisji nie mogło być uznane za pomoc zgodną ze wspólnym rynkiem zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu. Organ odwoławczy wyjaśnił też, że organ rozpatrujący sprawę bada sytuację ekonomiczną strony na dzień złożenia przez nią wniosku o udzielenie pomocy – wskazuje na to przepis art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Dlatego też ewentualna poprawa sytuacji ekonomicznej strony po dniu wydania decyzji przez organ I instancji nie może być wzięta pod uwagę.
Od powyższego rozstrzygnięcia strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagała się w niej uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania według norm przypisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
- 1. naruszenie przepisów prawa materialnego art. 1 ust. 7 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) w związku z art. 48a ust. 2 oraz art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27.08.1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. nr 214, poz. 1407, z późn. zm.) – poprzez błędną wykładnię tych przepisów prowadzącą do uznania, iż pojęcie "okresu poprzedzających 12 miesięcy" jest tożsame z pojęciem "ostatniego zakończonego roku obrotowego",
- 2. naruszenie przepisów prawa materialnego - pkt 10 lit. a) Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z dnia 1.10.2004, s.
- 2) w związku z art. 48a ust. 2 oraz art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. nr 214, poz. 1407, z późn. zm.) – poprzez błędną wykładnię wskazanych przepisów prowadzącą do uznania, iż pojęcie "okresu poprzedzających 12 miesięcy" jest tożsame z pojęciem "ostatniego zakończonego roku obrotowego",
- 3. naruszenie przepisów prawa materialnego - pkt 11 w części B Załącznika Nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.03.2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. z 2010 r. nr 53, poz. 312) związku z art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. nr 59, poz. 404, z 2008 r. nr 93, poz. 585 oraz z 2010 r. nr 18, poz.
- 99) oraz w związku z art. 48a ust. 2 oraz art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. nr 214, poz. 1407, z późn. zm.) - poprzez błędną wykładnię wskazanych przepisów prowadzącą do uznania, iż pojęcie "w ciągu ostatnich 12 miesięcy" jest tożsame z pojęciem "w ciału ostatniego roku obrotowego",
- 4. naruszenie przepisów prawa materialnego - pkt 9 Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE z dnia 1.10.2004, s.
- 2) w zw. z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. nr 214, poz. 1407, z późn. zm.) – poprzez nieuwzględnienie powyższych przepisów na dzień rozpatrzenia wniosków Wn-D za miesiące lipiec i sierpień 2010r.
W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Przy piśmie procesowym z 4 lipca 2011 r. strona złożyła kopie dwóch decyzji organu odwoławczego dot. odmowy przyznania dofinansowania za miesiące wrzesień i październik 2010 r., w których Minister Pracy i Polityki Społecznej uchylił decyzje Oranu I instancji, przekazał sprawy do ponownego rozpoznania i podzielił pogląd skarżącej, że pojęcie okresu poprzedzających miesięcy" nie jest tożsame z pojęciem "ostatniego zakończonego roku obrotowego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd ma prawo i obowiązek uwzględnić również te okoliczności, które wprawdzie nie zostały wskazane w skardze jako zarzut, ale które miały wpływ na tę ocenę.
Art. 135 p.p.s.a. stanowi, że Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Kierując się powyższymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami k.p.a. oraz ustawy z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. nr 214, poz. 1407, z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga jest zasadna.
Podstawą prawną rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie są przepisy art. 48a ust 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, które stanowią, że środki Funduszu, przyznane pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą nap odstawie art. 26, art. 26a (dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych), art. 26d i art.32 ust. 1 pkt 2 stanowią pomoc na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) (DL Urz. WE L 214 z 09.08.2008, str. 3). Pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą i znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej.
Przepis art. 48 a ust 2 ustawy o rehabilitacji wyraźnie wskazuje, że dofinansowanie dla pracodawców do wynagrodzeń zatrudnionych przez nich osób niepełnosprawnych jest pomocą na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008, w związku tym dofinansowanie to winno być zgodne z postanowieniami tego Rozporządzenia Komisji (WE).Kryteriów niezbędnych dla ustalenie czy pracodawca znajduje się w trudnej sytuacji komicznej należy więc szukać we wskazanym wyżej Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/2008 oraz Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. U.E.C z 2004r. Nr 244, poz. 2, ze zm.).
Zgodnie z motywem 15 preambuły Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. pomoc przyznawana przedsiębiorstwom zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw powinna być oceniana na podstawie tych wytycznych, aby uniknąć ich obchodzenia. Pomoc na rzecz tych przedsiębiorstw należy zatem wyłączyć z zakresu obowiązywania rozporządzenia. Aby ograniczyć swoje obciążenie administracyjne, państwa członkowskie przyznając pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw, do której stosuje się rozporządzenie, powinny zastosować uproszczoną w porównaniu wytycznymi, definicję zagrożonego przedsiębiorstwa. Do dużych przedsiębiorstw jako przedsiębiorstw zagrożonych stosuje się definicję zawartą w Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw.
W związku z tym, iż w formularzu informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – którego wzór stanowi włącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minięte lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – strona wskazała, iż jest małym przedsiębiorstwem (wielkość wnioskodawcy, zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008), będzie więc przy ocenianiu jej sytuacji finansowej, zastosowanie uproszczona definicja przedsiębiorstwa zagrożonego określona w rozporządzeniu Komisji.
Zgodnie z artykułem 1 ust 6 lit c Rozporządzenia Komisji, rozporządzenie nie ma zastosowania do pomocy dla zagrożonych przedsiębiorstw, za które, zgodnie art. 7 lit a uważa się przedsiębiorstwo, jeżeli spełnia następujące warunki:
- a) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – jeżeli ponad potowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub
- b) w przypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki – jeżeli ponad potowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub
- c) bez względu na rodzaj spółki, leżeli zgodnie z prawodawstwem krajowym podlega zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności.
W dniu 5 kwietnia 2010 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. Nr 53, poz. 312). Stanowi ono wykonanie delegacji ustawowej zawartej w art. 37 ust. ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, ze. zm.). Rozporządzenie określa zakres informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. Informacje te przedstawiane są w formularzu zawierającym szczegółowy zakres informacji przedkładanych w formie odpowiedzi na konkretne pytania, niezbędnych do kompleksowej oceny sytuacji ekonomicznej podmiotu ubiegającego się o pomoc.
Stosownie do powyższych regulacji strona składając wniosek o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiąc lipiec i sierpień 2010 r. załączyła formularz informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. W części B formularza dotyczącej sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, na pytanie pierwsze tj, "czy w przypadku spółki akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowo – akcyjnej, wysokość niepokrytych strat przewyższa 50% wysokości kapitału zarejestrowanego, w tym wysokość straty w ciągu ostatnich 12 miesięcy przewyższa 50 % wysokości tego kapitału" strona odpowiedziała twierdząco. I gdyby tylko rola organu sprowadzała się do wydania decyzji na podstawie informacji wynikających z formularza pomoc Spółce się nie mogłaby zostać przyznana. Jednak nawet same organy nie wysuwają takich twierdzeń.
Oprócz formularza strona ma bowiem obowiązek złożenia - zgodnie z § 2 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. z 2010 r. Nr 53, poz. 312) - w wersji obowiązującej w chwili wydania decyzji przez organy obu instancji - wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić podmiotowi udzielającemu pomocy informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, w tym sprawozdania finansowe za okres 3 ostatnich lat obrotowych, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości. Wobec czego organy miały obowiązek przeprowadzenia własnych ustaleń dot. spełnienia wymogów określonych w powołanym wyżej artykule 1 ust 6 lit c Rozporządzenia Komisji. I z uzasadnienia organu I instancji wynika, że takie ustalenia zostały przez organ poczynione, jednak w oparciu o dane za ostatni rok obrotowy.
Należy zgodzić się ze stroną, iż organ I instancji wadliwie przyjął iż pojęcie "okresu poprzedzających 12 miesięcy" jest tożsame z pojęciem "ostatniego zakończonego roku obrotowego". Przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. wyraźnie wskazują okres 12 ostatnich miesięcy – czyli okres 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia przez stronę wniosku o wypłatę dofinansowania – jako okresu podlegającego badaniu w zakresie stosunku wysokości straty do wysokości kapitału zarejestrowanego Spółki. Nie mógł więc organ I instancji ustalać stosunku tych wartości w okresie będącym ostatnim zakończonym rokiem obrotowym.
Rację ma jednak organ II instancji, iż należy badać sytuację ekonomiczną strony na dzień złożenia przez nią wniosku o udzielenie pomocy – wskazuje na to przepis art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, zgodnie z którym podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o jej udzielenie, informacji dotyczących wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacji o otrzymanej pomocy publicznej, zawierających w szczególności wskazanie dnia i podstawy prawnej jej udzielenia, formy i przeznaczenia, albo oświadczenia o nieotrzymaniu pomocy. Wszelkie informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej strony są więc składane w dniu złożenia wniosku o udzielenie pomocy, i na podstawie tych dokumentów dokonywana jest ocena czy pomiot jest pracodawcą znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Ewentualna poprawa sytuacji ekonomicznej strony po dniu wydania decyzji przez organ I instancji nie ma już więc wpływu na dokonane rozstrzygnięcie.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien więc ustalić czy spółka wypełnia cytowaną definicję przedsiębiorstwa zagrożonego tj czy wysokość niepokrytych strat przewyższa 50% wysokości kapitału zarejestrowanego, w tym wysokość straty w ciągu ostatnich 12 miesięcy przewyższa 50 % wysokości tego kapitału. Przy czym pojęcie "ostatnich 12 miesięcy" należy rozumieć jako okres bezpośrednio poprzedzający złożenie wniosku, a nie ostatni zamknięty okres obrachunkowy.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 200 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.