Uzasadnienie
M.P. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] czerwca 2015r. nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] października 2012r. nr [...]. Wraz ze skargą, pełnomocnik zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z 19 lutego 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 kwietnia 2016r. sygn. akt: I GZ 276/16 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Postanowieniem z 9 listopada 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 stycznia 2017r. sygn. akt: I GZ 660/16 oddalił zażalenie na ww. postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia Skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Decyzja Dyrektora Izby Celnej w Warszawie nr [...] z [...] czerwca 2015r. została przesłana w dniu 6 lipca 2015r. pełnomocnikowi Strony skarżącej na adres kancelarii tj. [...], ul. [...]. Tryb doręczenia wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki nr [...]), adnotacje zamieszczone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (oraz kopercie) wskazują jednoznacznie, że przesyłka dotyczy trzech decyzji, w tym: zaskarżonej decyzji nr [...] i była dwukrotnie awizowana (w dniu 9 lipca 2015 r. i w dniu 17 lipca 2015r.). Z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, iż zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym B. umieszczono na drzwiach biura. Zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej za dzień doręczenia decyzji uznano dzień 23 lipca 2015 r. i z tym dniem, z powodu nie podjęcia przesyłki przez adresata, została uznana za doręczoną.
Natomiast skargę na powyższą decyzję pełnomocnik Strony wniósł w dniu 20 października 2015 r., zatem z uchybieniem terminu o którym mowa w ww. art. 53 § 1 p.p.s.a.
Postanowieniem z 20 stycznia 2017r. sygn. akt: I GZ 660/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia skargi. Sąd II instancji wskazał, że w dniu 23 lipca 2015r. nastąpiło doręczenie zastępcze, a ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był poniedziałek 24 sierpnia 2015r. (trzydziesty dzień terminu wypadał bowiem w sobotę 22 sierpnia 2015r.). Przy tym Sąd podał, że nie zaistniała jakakolwiek okoliczność, na podstawie której można byłoby powziąć wątpliwość co do skuteczności doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję.
Z powyższego wynika, że skarga została wniesiona po terminie i dlatego podlega ona odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.