Uzasadnienie
Przedmiotem skargi złożonej przez T. K. (zwanego dalej skarżącym lub stroną) jest decyzją Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanego dalej Prezesem ARiMR lub organem II instancji, organem odwoławczym) z dnia [...] września 2015r., nr.[...], utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR (zwanego organem I instancji) z dnia [...] lipca 2015 r., nr.[...] odmawiającą uznania zdarzenia o kategorii siły wyższej w zakresie dotyczącym terminu uzupełnienia wykształcenia. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.
Skarżący zwrócił się do organu I instancji w dniu [...] czerwca 2011r. z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W oświadczeniu o sposobie uzupełnienia wykształcenia z dnia [...] sierpnia 2011r. zobowiązał się do uzupełnienia wykształcenia w [...] w okresie [...] i uzyskania tytułu [...].
W dniu [...] czerwca 2012 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję nr [...], w której przyznał T. K. pomoc finansową w wysokości [...] zł w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Sprawie nadano znak: [...]. Decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu [...] czerwca 2012 r. Wymieniona decyzja zawierała kilkupunktowe pouczenie skierowane do jej adresata. W punkcie 3 podpunkcie "h" pouczono skarżącego, że w związku z przyznaniem ww. pomocy jest on zobowiązany do uzupełnienia wykształcenia w okresie 3 lat od dnia doręczenia niniejszej decyzji, a w punkcie 4 podpunkcie "f" wskazano, że jest on zobowiązany do przedłożenia Agencji dokumentu potwierdzającego uzupełnienie wyksztalcenia, w terminie 60 dni od dnia upływu 3 lat od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy. Zatem skarżący powinien uzupełnić wykształcenie w terminie do dnia [...] czerwca 2015 r.
Pomoc została wypłacona skarżącemu w dniu [..] września 2012 r. na konto bankowe wskazane przez niego.
W dniu [...] października 2013 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wystosował do skarżącego pismo z informacją o konieczności złożenia m.in. dokumentu potwierdzającego uzupełnienie wykształcenia w terminie 60 dni od dnia upływu 3 lat od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy, tj. do dnia [...] sierpnia 2015 r. Pismo zostało skutecznie doręczone w dniu [...] października 2013 r.
Dnia [...] maja 2014 r. zostało wystosowane do Beneficjenta pismo informujące o zmianie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2014, Nr 201, ze zm., dalej rozporządzenie wykonawcze) w zakresie rozszerzenia katalogu zdarzeń kwalifikowanych jako siła wyższa lub wyjątkowe okoliczności, w przypadku wystąpienia których zwrot pomocy nie jest wymagany. Informacja została skutecznie doręczona w dniu [...] maja 2014 r.
W dniu [...] czerwca 2015 r. T. K. złożył w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR informację o zaistnieniu okoliczności o charakterze siły wyższej wraz z zaświadczeniem o ukończeniu [...].
Skarżący w dniu [...] lipca 2015 r. złożył kolejne wyjaśnienia dotyczące podnoszonego zdarzenia jako zaistnienia siły wyższej wraz z zaświadczeniem z [...] z dnia [...] lipca 2015 r.
Beneficjent, jako powód nieuzupełnienia wykształcenia w terminie wskazał na:
zmianę założeń biznesplanu, wyjazdy za granicę w 2012 r., w celu doboru najbardziej efektywnych maszyn do profilu działalności, poniesienie wysokich nakładów finansowych związanych z zakupem sprzętu rolniczego, w związku z czym kwota pomocy była niewystarczająca do zrealizowania wszystkich zobowiązań wynikających z złożeń biznesplanu, fakt, iż w 2012 r. nie znalazł odpowiedniej szkoły, aby uzupełnić wykształcenie, zaś w kolejnym roku nie mógł już dołączyć do trwającego kursu, wyznaczenie przez kuratorium egzaminu [...].
Z zaświadczenia [...] z dnia [...] czerwca 2015r. informującym o złożeniu przez skarżącego deklaracji przystąpienia do egzaminu potwierdzającego [...]. wynikało, że strona ukończyła [...].
Mając na uwadze, że T. K. nie podjął nauki w wybranej szkole, uczelni, placówce kształcenia ustawicznego, placówce kształcenia praktycznego lub ośrodku dokształcania i doskonalenia zawodowego w możliwie najbliższym terminie od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. odmówił uznania zdarzenia o kategorii siły wyższej w zakresie dotyczącym terminu uzupełnienia wykształcenia.
Pełnomocnik T. K. złożył odwołanie od przedmiotowej decyzji.
W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy wskazał w zaskarżonej decyzji, iż w przepisach mających zastosowanie w sprawie znajdują się regulacje dotyczące uznania pewnych zdarzeń jako siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, w przypadku wystąpienia których zwrot pomocy nie jest wymagany. Taką regulację stanowią przepis art. 47 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. U. UE L. z dnia 23 grudnia 2006 r., ze zm., dalej rozporządzenie nr. 1974/2006) oraz § 22 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (rozporządzenia wykonawczego).
Zgodnie z art. 47 rozporządzenia nr 1974/2006 państwa członkowskie mogą uznać w szczególności następujące kategorie siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, w których nie będą wymagać częściowego lub pełnego zwrotu pomocy otrzymanej przez beneficjenta:
- a) śmierć beneficjenta;
- b) długotrwała niezdolność beneficjenta do wykonywania zawodu;
- c) wywłaszczenie dużej części gospodarstwa, jeśli takiego wywłaszczenia nie można było przewidzieć w dniu podjęcia zobowiązania;
- d) katastrofa naturalna poważnie dotykająca grunty gospodarstwa;
- e) wypadek powodujący zniszczenie budynków dla zwierząt gospodarskich;
- f) choroba epizootyczna dotykająca część lub całość należącego do rolnika żywego inwentarza".
Natomiast według treści § 22 rozporządzenia wykonawczego innymi, niż wymienione w przepisach rozporządzenia nr 1974/2006, kategoriami siły wyższej lub wyjątkowymi okolicznościami, w przypadku wystąpienia których zwrot pomocy nie jest wymagany, są:
uniemożliwiające dalsze prowadzenie gospodarstwa zgodnie z założeniami biznesplanu:
- a) wywłaszczenie części nieruchomości, jeżeli takiego wywłaszczenia nie można było przewidzieć w dniu zawarcia umowy,
- b) katastrofa naturalna powodująca trwałe uszkodzenie nieruchomości lub obiektów,
- c) wypadek lub awaria skutkująca zniszczeniem budynków, budowli lub innego mienia,
- d) wystąpienie organizmów kwarantannowych roślin,
- f) rozwiązanie umowy dzierżawy z przyczyn niezależnych od beneficjenta;
niezależne od beneficjenta okoliczności wynikające z cyklu nauczania w danym typie szkoły lub związane z terminem egzaminu zawodowego skutkujące nieuzupełnieniem wykształcenia w terminie, o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 6, jeżeli beneficjent podjął naukę w wybranej szkole, uczelni, placówce kształcenia ustawicznego, placówce kształcenia praktycznego lub ośrodku dokształcania i doskonalenia zawodowego w możliwie najbliższym terminie od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy i kontynuował naukę bez nieusprawiedliwionych przerw i opóźnień, a uzupełnienie wykształcenia nastąpi nie później niż w terminie 9 miesięcy od dnia upływu terminu, o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 6.
Organ wskazał dalej, że dokumentami potwierdzającymi zaistnienie okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są w szczególności:
- 1) zaświadczenie wydane przez dyrektora szkoły lub zaświadczenie z uczelni o zakończeniu lob przewidywanym zakończeniu nauki i uzyskaniu świadectwa lub dyplomu;
kopia wniosku o dopuszczenie do egzaminu eksternistycznego zawodowego wraz z potwierdzeniem jego złożenia;
kopia deklaracji dotyczącej przystąpienia do egzaminu zawodowego wraz z potwierdzeniem jej złożenia.
Wyjaśniał też, że przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności są zgłaszane przez stronę lub przez upoważnioną przez niego osobę na piśmie właściwemu organowi, wraz z odpowiednimi dowodami wystarczającymi dla właściwych organów, w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym strona lub upoważniona osoba są w stanie dokonać tej czynności (zgodnie z art. 47 ust. 2 ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006).
Mając na uwadze treść ww. przepis organ odwoławczy nie dopatrzył się w zgłaszanych przez skarżącego okolicznościach zaistnienia siły wyższej.
W skardze z dnia 12 października 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie decyzji Prezesa ARiMR oraz decyzji ją poprzedzającej zarzucając jej naruszenie prawa mające wpływ na wynik postępowania, a w szczególności:
naruszenie art. 77 i 80 kpa oraz art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i wybiórczą jego ocenę oraz nie ustosunkowanie się do wyjaśnień i dokumentów składanych przez skarżącego, co skutkowało błędnym przyjęciem, iż skarżący nie podjął nauki w możliwie najbliższym terminie od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy, podczas gdy z wyjaśnień skarżącego i zaświadczeń z [...] jednoznacznie wynika, iż Pan T. K. przystąpił do wykonania zobowiązania w zakresie uzupełnienia wykształcenia w najbliższym możliwym terminie;
naruszenie art. 7 i 77 kpa - zasady obiektywizmu oraz art. 21 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich - poprzez zinterpretowanie wszelkich niejasności i niedopowiedzeń na niekorzyść podmiotu, nie podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, nie ustosunkowanie się do wyjaśnień skarżącego, skutkujące przyjęciem, że skarżący zobowiązany był rozpocząć naukę już w 2012 r.;
naruszenie art. 77 i 80 kpa w zw. z art. 21 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz wybiórczą jego ocenę, skutkujące przyjęciem, że skarżący miał do spełnienia tylko jedno zobowiązanie, mimo, że w okresie od doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy oprócz uzupełnienia kwalifikacji zawodowych, musiał spełnić także inne zobowiązania;
naruszenie art. 107 § 1 i § 3 kpa poprzez pominięcie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia oceny okoliczności faktycznych mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy poprzez brak odniesienia się do pisma informującego z dnia [...].08.2015 r. o braku konieczności dostarczenia przez skarżącego dokumentu potwierdzającego uzupełninia wykształcenia, a tym samym skutkujące uznaniem, iż skarżący kwalifikacje zawodowe uzupełnił;
naruszenie art. 21 ust. 2 pkt 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w związku z § 22 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 poprzez nie uwzględnienie, iż skarżący podjął naukę w możliwie najszybszym terminie od dnia doręczenia decyzji przyznającej pomoc i kontynuował ją bez nieusprawiedliwionych przerw i opóźnień oraz w związku z tym nie uwzględnienie, iż mógł uzupełnić wykształcenie w terminie 9 miesięcy od dnia upływu 3 lat od doręczenia decyzji;
naruszenie art. 22 ust. 1 pkt b) Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i w zw. z art. 13 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w zw. z § 6 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż ww. przepisy uwzględniają jedynie możliwość uzupełnienia samego wykształcenia do poziomu wyższego lub średniego wykształcenia rolniczego, podczas gdy z przepisów tych wynika również możliwość uzupełnienia stażu pracy w gospodarstwie rolnym.
W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja znajduje oparcie w powołanych przez organy administracyjne przepisach prawa. Przede wszystkim sąd podziela ustalenia faktyczne dokonane w sprawie i uznaje, że znajdują one potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Ocena materiału dowodowego dokonana przez organ jest rzetelna, obiektywna i nie nosi cech dowolności, wbrew zarzutom skargi.
Przede wszystkim sąd wskazuje, że przedmiotem zaskarżonej decyzji była ocena dotycząca zaistnienia okoliczności siły wyższej, a nie zwrotu pobranych środków w ramach przyznanej płatności. W sprawie skarżącego została wydana przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu [...] października 2015r. odrębna decyzja ustalająca kwotę nienależnie pobranych płatności w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", co wynika z akt administracyjnych. Ta ostatnia decyzja pozostaje poza kontrolą w niniejszej sprawie gdyż przeszła ona administracyjny tok instancyjny i została zaskarżona do tutejszego sądu. Sądowi jest znana ta okoliczność z urzędu a stronom znana jest z racji podjętych przez nich czynności prawnych.
Powyższa uwaga jest czyniona przez sąd gdyż część zarzutów podnoszonych przez skarżącego w niniejszej sprawie dotyczy właśnie decyzji o zwrocie środków i nie może być tu uznana za zasadne.
Odnosząc się do regulacji dotyczącej siły wyższej wskazać należy, że organ prawidłowo wskazał, iż w przedmiotowej sprawie podstawę prawną rozstrzygania stanowi treść art. 47 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. U. UE L. z dnia 23 grudnia 2006 r., ze zm., dalej rozporządzenie nr. 1974/2006) oraz treść § 22 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (rozporządzenia wykonawczego). Prawidłowo też zostały przez organ zacytowane ww. przepisy.
Wynika z nich, że okoliczność siły wyższej jest zdarzeniem szczególnym, niezależnym od podmiotu go dotyczącego i nieprzewidzianym przez ten podmiot w normalnym toku zdarzeń i funkcjonowania rzeczywistości.
W odniesieniu do uzyskania przez skarżącego stosownego wykształcenia rolniczego musiałyby być to okoliczności, na które nie miał wpływu przy zachowaniu należytej staranności przy realizacji podjętego zobowiązania. Słusznie organ wskazuje, że w świetle § 22 rozporządzenia wykonawczego będą to niezależne od beneficjenta okoliczności wynikające z cyklu nauczania w danym typie szkoły lub związane z terminem egzaminu zawodowego skutkujące nieuzupełnieniem wykształcenia w terminie, o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 6, jeżeli beneficjent podjął naukę w wybranej szkole, uczelni, placówce kształcenia ustawicznego, placówce kształcenia praktycznego lub ośrodku dokształcania i doskonalenia zawodowego w możliwie najbliższym terminie od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy i kontynuował naukę bez nieusprawiedliwionych przerw i opóźnień, a uzupełnienie wykształcenia nastąpi nie później niż w terminie 9 miesięcy od dnia upływu terminu, o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 6.
W przedmiotowej sprawie skarżący otrzymał decyzję o przyznaniu płatności w dniu [...] czerwca 2012r. Zatem był to czas, w którym w normalnym toku nauki kończył się rok szkolny 2011/2012, a kolejny rok szkolny rozpoczynał się we wrześniu 2012r. Z treści zaświadczenia [...] z dnia [...] czerwca 2015r. informującym o złożeniu przez niego deklaracji przystąpienia do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje [...]. (k 372 akt adm.) wynika, że [...], który ukończył skarżący, odbywał się w roku szkolnym 2014/2015. Z zaświadczenia tej samej jednostki z dnia [...] lipca 2015r. (k 385 akt adm.) wynika, że kurs rozpoczął się planowo w dniu [...]sierpnia 2014r., czyli bardzo podobnie jak w normalnym szkolnym toku nauki. Zaświadczenie to wskazuje również, że kurs został zgłoszony zgodnie z procedurą w dniu [...] września 2014r. do Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w [...] oraz że do tej Komisji zostały przesłane oryginały zaświadczeń o ukończeniu przez kursantów w czerwcu 2015r. kursu celem zakwalifikowania do egzaminu [...].
Zatem brak rozpoczęcia nauki przez skarżącego we wrześniu 2012r. nie znajduje usprawiedliwienia w świetle wymagań ww. § 22 rozporządzenia wykonawczego. Złożenie przez skarżącego oświadczenia, że w roku 2012 nie podjął nauki gdyż latem i jesienią kilkakrotnie wyjeżdżał za granicę w celu doboru jak najbardziej efektywnych maszyn do profilu swojej działalności (k 387 akt adm.) nie daje podstaw do uznania, iż były to okoliczności niezależne od niego. Wbrew przeciwnie wynikały one z normalnych decyzji podejmowanych przez skarżącego. Podejmowanych samodzielnie i w pełnej odpowiedzialności za ich skutek. Gołosłowne też jest twierdzenie skarżącego, że nie znalazł w 2012r. odpowiednie placówki [...], nie wskazał nawet kiedy i gdzie podejmował próby poszukiwania i podjęcia nauki, a omawiane wyjaśnienia z dnia [...] lipca 2015r. skarżący składał na wyraźne żądanie organu z dnia [...] czerwca 2015r. (k 382 akt adm.).
Z tego samego oświadczenia strony (z dnia [...] lipca 2015r. – k 387 akt adm.) wynika, że w roku 2013 i 2014 załamał się rynek trzody chlewnej co wymusiło na skarżącym zmianę profilu działalności. Fakt ten wymuszał też na nim poszukiwanie środków finansowych zewnętrznych, a to zajęło mu tak wiele czasu, że kiedy znalazł w 2013r. odpowiednią szkołę to było już za późno na podjęcie nauki. Powyższe oświadczenie w dalszym ciągu, w ocenie sądu, nie daje podstaw do uznania, że zaistniały obiektywne, niezależne od skarżącego okoliczności uniemożliwiające mu podjęcie w 2013r. stosownej nauki. Nie zmieniają tej oceny również wyjaśnienia skarżącego z dnia [...] lipca 2015r. (k 386 akt adm.), w których informował, że w czerwcu 2013r. dowiadywał się w [...], czy jest organizowany kurs [...] i uzyskał informacje negatywną, co potwierdził podpisem i pieczątką dyrektor [...]. Z oświadczenia skarżącego z dnia [...] lipca 2015r. wynika, że obiektywnie taka szkoła była w 2013r.
Prawidłowo zatem organ uznał, odwołując się do oświadczeń skarżącego i złożonych przez niego zaświadczeń z [...], że nie wynikają z nich okoliczności niezależne od skarżącego, zaistniałe w czasie, w którym powinien prawidłowo podjąć zajęcia dotyczące uzupełnienia wykształcenia, przez co należało by je uznać za okoliczności siły wyższej w rozumieniu ww. przepisów prawa materialnego.
Powyższa ocena jest podzielana przez sąd. Potwierdza ją przeprowadzona przez sąd analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Wbrew zarzutom skargi materiał dowodowy był wystarczający do oceny charakteru zdarzeń wskazywanych przez skarżącego.
Reasumując i odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż nie zasługiwały one na uwzględnienie. Organy administracyjne uwzględniły całokształt okoliczności sprawy, przy czym jednak wyprowadziły z nich wnioski dotyczące charakteru zdarzeń odmienne aniżeli domagał się skarżący, co przy prawidłowości tychże wniosków (która została wykazana powyżej), nie świadczy o pominięciu czy bezzasadnym nieuwzględnieniu dowodów w sprawie i wybiórczej ich ocenie, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej i słusznego interesu obywatela ani zasady swobodnej oceny dowodów oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych z zapewnieniem skarżącemu czynnego udziału w sprawie (art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz. U. z 2016, poz. 23 j.t. ze zm.).
W konsekwencji sąd uznał, że sprawie nie doszło również do naruszenia wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego.
Z tych wszystkich względów uznając, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa sąd oddalił skargę jako niezasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.