Uzasadnienie
W dniu 21 kwietnia 2009 r. strona złożyła w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej".
W dniu... maja 2010 r. została zawarta miedzy Skarżącym a Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa umowa cywilnoprawna o przyznaniu pomocy nr... na realizację przedsięwzięcia zgłoszonego przez beneficjenta.
W dniu 25 kwietnia 2012 r. strona złożyła wniosek o płatność. Pismem z dnia... sierpnia 2012 r. nr... organ poinformował o wysokości środków do wypłaty oraz wyjaśnił, że dokonana została korekta kosztów kwalifikowanych w stosunku do wskazanej we wniosku o płatność. Wnioskodawca złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie powyższego rozstrzygnięcia.
Zaskarżonym do Sądu pismem organ poinformował o kwocie środków do wypłaty, wyjaśnił, że dokonana została korekta kosztów kwalifikowanych oraz wskazał przyczyny tej korekty.
W skardze do Sądu strona zarzuciła, że wniosek o rozpatrzenie korekty płatności i wypłacenie kwoty korekty nie został rozpatrzony.
W odpowiedzi na skargę Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o jej odrzucenie ze względu na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Uprawnienia Sądu określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.J. Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270) – dalej: ustawy p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Na podstawie art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje, akty, czynności w nim wymienione. Ponadto zgodnie z § 3 tego artykułu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Rozważając sprawę należy stwierdzić – co jest niesporne, że jej źródłem jest umowa stron zawarta w związku z realizacją projektu w zakresie działania “Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej", objętego PROW na lata 2007-2013.
Podstawę prawną wskazaną w umowie stanowił art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) oraz Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" (Dz.U. Nr 200, poz. 1444 ze zm.).
W prowadzonym postępowaniu dotyczącym przyznania pomocy można wyróżnić dwa etapy. Pierwszy etap związany jest z przyznawaniem pomocy i zostaje wszczęty złożeniem przez stronę wniosku o przyznanie pomocy. Etap ten ma charakter quazi administracyjny. Finalizacją jego jest natomiast rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania pomocy - pozytywne lub odmowne. Ten etap ma charakter bądź administracyjny (sądowoadministracyjny) bądź cywilnoprawny. Charakter cywilnoprawny ma umowa o dofinansowanie, natomiast administracyjnoprawny będą miały wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a następnie skarga do sądu administracyjnego. Tryby postępowania (administracyjnoprawny i cywilnoprawny) nigdy się ze sobą nie łączą i w związku z tym strona skarżąca albo korzysta z trybu cywilnoprawnego podpisując umowę o dofinansowanie, albo z administracyjnoprawnego składając wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W przypadku rozstrzygnięcia pozytywnego wnioskodawca może zawrzeć umowę o dofinansowanie. Umowa ma charakter cywilnoprawny i jak do każdej umowy zastosowanie ma tu zasada swobody umów, wyrażająca się w tym konkretnym przypadku poprzez możliwość jej podpisania na wskazanych warunkach, bądź w przypadku nieakceptowania warunków na jakich ma być zawarta, skarżącemu będzie przysługiwało uprawnienie do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i następnie skargi do sądu administracyjnego. Niedopuszczalne jest natomiast podpisanie umowy, a więc zaakceptowanie jej warunków i złożenie administracyjnego środka odwoławczego. W ocenie Sądu podpisanie umowy o dofinansowanie w całości konsumuje wniosek o dofinansowanie projektu i brak jest w związku z tym przedmiotu postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego.
W przedmiotowej sprawie w dniu... maja 2010 r. została zawarta umowa miedzy Agencją a skarżącym, określająca prawa i obowiązki stron związane z realizacją projektu, a przedmiotem sporu stron jest kwestia wywiązania się przez beneficjenta z umowy. Oznacza to definitywne zamknięcie etapu postępowania, w którym służyła skarga do sądu administracyjnego.
Stwierdzić zatem należało, iż wskazany przez Skarżącego przedmiot zaskarżenia nie stanowi podejmowanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Nie ulega przy tym wątpliwości, że ocena prawidłowości realizacji zobowiązań wynikających z umowy cywilnoprawnej przez jej strony wraz ze wszystkimi kontraktowymi konsekwencjami dokonania takiej oceny, podlega kontroli sądów powszechnych w razie zaistnienia sporu w tym zakresie, a nie sądów administracyjnych. Oczywiste jest zatem, że ewentualne roszczenia beneficjenta o wypłatę pomocy podlegają dochodzeniu na drodze postępowania cywilnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 czerwca 2011 r. sygn. akt II GSK 7779/11).
Zdaniem Sądu nie powinno w konsekwencji budzić wątpliwości, że spór zaistniały między Agencją a Skarżącym jest sprawą cywilną, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, stwierdzić należy, iż na pismo z dnia...października 2012 r. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co stanowi przesłankę do odrzucenia skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania.
W tym stanie rzeczy i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.