Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę O. K..
Wnioskiem z dnia 10 listopada 2016 r. skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazał, iż nie otrzymał odpisu zarządzenia z dnia 1 kwietnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, a nadto Poczta Polska S.A. nie pozostawiła w jego skrzynce powiadomień o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej. W szczególności skarżący zwrócił uwagę, iż na kopercie, zwróconej Sądowi jako niepodjęta, znajduje się data powtórnego awizo – 13 kwietnia 2016 r., natomiast jak wynika z informacji zawartej w elektronicznym systemie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej – powtórne awizo zostało złożone w dniu 18 kwietnia 2016 r. Potwierdza to również pismo Poczty Polskiej z dnia 29 września 2016 r., w którym wskazano, że przesyłka została powtórnie awizowana w dniu 18 kwietnia 2016 r. i zwrócona w dniu 21 kwietnia z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie".
Skarżący po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi złożył niezwłocznie reklamację do Poczty Polskiej z prośbą o ustosunkowanie się do zaistniałych rozbieżności. Ponadto skarżący podniósł, iż w okresie, w którym miało nastąpić pozostawienie zawiadomień przez Pocztę Polską, jego żona przebywała w mieszkaniu z uwagi na urlop macierzyński. Do wniosku załączył wydruk wiadomości elektronicznej z dnia 9 listopada 2016 r. o przyjęciu zgłoszenia reklamacyjnego przez Pocztę Polską, wydruk z elektronicznym systemie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej, a także kopię odpisu skróconego aktu urodzenia dziecka.
Jednocześnie z wnioskiem skarżący uiścił wpis sądowy w wysokości 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje.
Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zgodnie z literalnym brzmieniem cytowanego przepisu oraz jednolitą linią orzecznictwa, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Podkreślenia wymaga, że z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2010 r. o sygn. akt l OZ 28/10; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, skarżący wykazał bowiem, że uchybienie terminowi w opłaceniu wpisu sądowego od skargi nastąpiło bez jego winy.
Wskazać w pierwszej kolejności należy, iż wezwanie do uiszczenia wpisu zostało w niniejszej sprawie uznane za doręczone w trybie zastępczym, stosownie do przepisu art. 73 p.p.s.a. Odrzucając skargę Sąd przyjął domniemanie skuteczności takiego doręczenia, bowiem w aktach sądowych znajduje się przesyłka obejmująca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zwrócona przez operatora pocztowego jako niepodjęta w terminie (vide: k. 15 akt). Jak wynika ze stempli umieszczonych na kopercie, w której znajdowała się przesyłka sądowa, wobec niezastania adresata pozostawione zostały dwa zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, pierwsze w dniu 5 kwietnia 2016 r. i powtórne w dniu 13 kwietnia 2016 r. Następnie przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu 21 kwietnia 2016 r.
Wobec powyższego przypomnieć należy, że przewidziana w art. 73 p.p.s.a. zastępcza forma doręczenia pisma rodzi domniemanie prawne, że pismo zostało doręczone adresatowi. Domniemanie to może zostać obalone, gdy adresat udowodni, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia awizowanie przesyłki nastąpiło m.in. w sposób wadliwy lub przesyłka nie była awizowana w ogóle bądź tryb doręczenia został błędnie zastosowany.
W ocenie Sądu, skarżący obalił domniemanie doręczenia przesyłki zawierającej odpis zarządzenia z dnia 1 kwietnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (skuteczność doręczenia zastępczego) i tym samym uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do jego uiszczenia było przez niego niezawinione. Zauważyć bowiem nalży, iż w aktach sądowych znajduje się pismo Poczty Polskiej z dnia 29 września 2016 r. – stanowiące odpowiedź na złożoną przez Sąd reklamację – z którego wynika, że przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 18 kwietnia 2016 r. Ta sama data powtórnego powiadomienia (drugiego awizo) została również uwidoczniona w elektronicznym systemie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej.
Zatem istnieje zasadnicza rozbieżność pomiędzy datą złożenia powtórnego zawiadomienia umieszczoną na kopercie, w której nadano przesyłkę – 13 kwietnia 2016 r. – a datą wskazaną przez Pocztę Polską i potwierdzoną w jej elektronicznym systemie – 18 kwietnia 2016 r. Rozbieżność ta powoduje, że nie można ustalić w sposób niewątpliwy kiedy złożono powtórne zawiadomienie, a tym samym kiedy mogło ono dotrzeć do wiadomości adresata. W ocenie Sądu, okoliczność ta stanowi wystarczającą podstawę do przyjęcia obalenia domniemania doręczenia skarżącemu przesyłki w trybie zastępczym.
Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 p.p.s.a. brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.
Mając zatem na uwadze, iż skarżący uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do uiszczenia wpisu było przez niego niezawinione, skutecznie złożył wniosek o przywrócenie terminu, a także uiścił należny w sprawie wpis sądowy, uznać należało łączne spełnienie wszystkich wskazanych wyżej przesłanek.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.