Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 28 listopada 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 460/17, oddalił skargę A. C. (dalej: "Skarżący") na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej w W..
W dniu 1 marca 2018 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna Skarżącego od powyższego wyroku. Zarządzeniem z dnia 1 marca 2018 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z jego odpisem dla strony przeciwnej w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 19 marca 2018 r., więc ostatnim dniem siedmiodniowego terminu wyznaczonego na uzupełnienie braków skargi kasacyjnej był 26 marca 2018 r. Wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie został natomiast zawarty w piśmie procesowym nadanym 27 marca 2018 r. (koperta k. 64 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Brak takiego wniosku bądź oświadczenia stanowi brak formalny skargi kasacyjnej podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 178 p.p.s.a., tj. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania po rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie brak formalny skargi kasacyjnej został uzupełniony z uchybieniem terminu. Wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie został zawarty w piśmie nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 27 marca 2018 r., tymczasem ostatnim dniem na uzupełnienie omawianego braku był 26 marca 2018 r.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 w związku art. 176 § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów Sąd orzekł na postawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.