Uzasadnienie
R. H., dalej "Skarżąca" lub "Strona", w dniu 4 lutego 2016 r. (data nadania) złożyła skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Łącznie ze skargą Strona wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia, argumentując, że skargę złożyła w terminie, ale przesyłka, w której skargę nadała została jej zwrócona. Na zwróconej przesyłce odnotowano, iż adresat nie jest znany. Do wniosku Skarżąca załączyła kopertę.
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W terminie otwartym Strona złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 5 kwietnia 2016 r. W zażaleniu wniosła o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z 20 czerwca 2016 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, ponieważ wniosek nie został wniesiony na urzędowym formularzu PPF, a Strona wezwana do uzupełnienia braków formalnych nie nadesłała wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Strona nie wniosła sprzeciwu od zarządzenia z 20 czerwca 2016 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 27 lipca 2016 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżąca nie zapłaciła wymaganego w sprawie wpisu sądowego od zażalenia, co potwierdził Oddział Finansowo-Budżetowy WSA w Warszawie w informacji udzielonej 26 sierpnia 2016 r.
Postanowieniem z dnia 14 października 2016 tut. Sąd odrzucił zażalenie z uwagi na jego nieopłacenie. Strona nie wniosła zażalenia na postanowienie z 14 października 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Terminy oblicza się wg przepisów prawa cywilnego, przy czym, jeśli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a.).
Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że skarga została złożona z przekroczeniem terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja doręczona została w dniu 22 grudnia 2015 r. Uwzględniając termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a., termin do wniesienia skargi upływał z dniem 21 stycznia 2016 r.
Mając na uwadze, iż skarga złożona została w dniu 4 lutego 2016 r. uznać należało, iż uchybiono obowiązującemu terminowi na złożenie skargi i z tego względu skarga podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.