Uzasadnienie
Zarządzeniem z 3 kwietnia 2008r. Skarżący L. S. został zobowiązany przez Sąd do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe, w dniu 14 kwietnia 2008r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy – na urzędowym formularzu PPF - w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z 19-letnim synem. Informując o stanie majątkowym Skarżący oświadczył, iż posiada nieruchomość rolną o pow. 12 ha, mieszka w domu "do rozbiórki". Ponadto Wnioskodawca podał, że innych nieruchomości, ani zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych nie posiada. Oświadczył, iż utrzymuje się z renty [...] w wys. 212 zł miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a"), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stosowana jest w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. W ocenie Sądu, sytuacja materialna Skarżącego jest trudna a zatem stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim, Skarżący nie posiada stałego źródła dochodu w takiej wysokości, która pozwoliłaby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym, które w obecnym jego stadium sprowadzają się do wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Ponadto nie posiada przedmiotów wartościowych, ani oszczędności pieniężnych. Analiza danych wskazanych przez Skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy pozwala na stwierdzenie, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 254 § 1 i art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.