Uzasadnienie
M.K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą G. (dalej jako: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] stycznia 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 367 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy, postanowieniem z 18 maja 2016 r., odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd postanowieniem z 6 lipca 2016 r.
Następnie skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 5 stycznia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z zm., dalej jako: "p.p.s.a."), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.
W rozpoznawanej sprawie przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z [...] stycznia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, pomimo przesłania jej na adres do korespondencji wskazany przez skarżącego, nie została odebrana (koperta – k. 83 akt sądowych). [...] września 2016 r. zwrócono ją do Sądu z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu (w dniach [...] sierpnia oraz [...] września 2016 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata) oraz zwrocie do nadawcy z powodu niepodjęcia w terminie. Przesyłkę uznano za skutecznie doręczoną w dniu [...] września 2016 r. z uwagi na treść art. 73 p.p.s.a.
W myśl bowiem art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 -72 p.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo urzędzie gminy, umieszczając jednocześnie zawiadomienie – o jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia – w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a).
Należało zatem przyjąć, że wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu z upływem [...] września 2016 r. (tj. po upływie czternastu dni od pierwszego awiza w [...] sierpnia 2016 r.). Oznacza to, iż wyznaczony dla skarżącego siedmiodniowy termin do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął [...] września 2016 r.
Sąd po sprawdzeniu przez Oddział Finansowo-Budżetowy WSA w Warszawie stwierdza, iż do [...] września 2016 r. nie wpłynęła na rachunek Sądu żadna opłata z tytułu wpisu od skargi w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący w terminie zakreślonym przez Sąd, nie uiścił wpisu od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.