Uzasadnienie
Pismem z [...] listopada 2016 r. M. K. (dalej jako: "skarżący") wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 października 2016 r. na mocy którego odrzucono skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
Zarządzeniem z 23 listopada 2016 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez złożenie odpisu zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z § 2 ww. artykułu wynika natomiast, że odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych zażalenia podlega ono odrzuceniu – art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, pomimo przesłania jej na wskazany przez skarżącego adres do doręczeń, nie została odebrana (koperta – k. 139 akt sądowych). 19 grudnia 2016 r. zwrócono ją do Sądu z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu (1 i 9 grudnia 2016 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata) oraz o zwrocie do nadawcy z powodu niepodjęcia w terminie. Przesyłkę uznano za skutecznie doręczoną w dniu 15 grudnia 2016 r. z uwagi na treść art. 73 p.p.s.a.
W myśl bowiem art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo urzędzie gminy, umieszczając jednocześnie zawiadomienie – o jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia – w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a).
Należało zatem przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia zostało skutecznie doręczone skarżącemu z upływem 15 grudnia 2016 r. (tj. po upływie czternastu dni od pierwszego awiza z 1 grudnia 2016 r.). Oznacza to, iż wyznaczony dla skarżącego siedmiodniowy termin do wykonania ww. wezwania upłynął 22 grudnia 2016 r.
Skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełnił jednak braku formalnego zażalenia.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 w z wz. z 197 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.