Uzasadnienie
Wyrokiem z 2 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] grudnia 2009r.
Postanowieniem z 25 listopada 2010r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Pismem z 10 marca 2011r. (data nadania) adw. M. C., pełnomocnik z urzędu poinformował, iż sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 września 2010 r. W ww. piśmie zawarł również wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, iż opłaty za świadczoną pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Przepis §19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z §20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ww. rozporządzenia wynosi 240 zł.
W przedmiotowej sprawie adwokat nie brał udziału w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji, gdyż został ustanowiony już po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 2 września 2010r.. Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w sprawie wynosi 75% stawki minimalnej, tj. 180 złotych.
Zgodnie natomiast z §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt, iż adw. M. C. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, której odpis również został doręczony stronie skarżącej, jak również wobec jego oświadczenia, że opłaty te nie zostały pokryte przez stronę skarżącą w żadnej części, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.