Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. K. Na wskazane postanowienie wnioskodawca złożył zażalenie z 27 grudnia 2016 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Zarządzeniem z 11 stycznia 2017 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie oraz nadesłanie odpisu zażalenia celem doręczenia organowi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Wezwanie – przesłane na wskazany w zażaleniu adres do korespondencji – było dwukrotnie awizowane (16 stycznia 2017 r. i 24 stycznia 2017 r.) i zwrócone jako niepodjęte (vide: k. 150 akt sądowych).
Zarządzeniem z 10 lutego 2016 r. wezwanie zostało uznane za doręczone – w trybie przepisu art. 73 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") – w dniu 30 stycznia 2017 r., jednakże skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braku formalnego zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie oraz nadesłanie odpisu zażalenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zostało uznane za doręczone w trybie zastępczym w dniu 30 stycznia 2017 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Zatem zakreślony siedmiodniowy termin do dokonania czynności rozpoczął swój bieg w dniu następnym, tj. 31 stycznia 2017 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 6 lutego 2017 r.
Wobec tego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był zażalenie odrzucić, o czym orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., w sentencji postanowienia.