Uzasadnienie
Skarżący M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzje opisaną w komparycji niniejszego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm) zwana dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2016 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 549 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Po rozpoznaniu powyższego wniosku, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia.
Postanowieniem z dnia 18 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy ww. postanowienie.
Następnie zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 5 stycznia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2016 r. (k-119 akt sądowych), a więc termin do uiszczenia wpisu mijał z dniem 2 września 2016 r.
Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (karta 122 verte akt sądowych) wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
W terminie zakreślonym przez Sąd, nie został uiszczony wpis od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.