Uzasadnienie
M. K. wystąpił z wnioskiem (na urzędowym formularzu PPF z 17 marca 2011 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż korzystał z pomocy socjalnej w trakcie procedury o nadanie statusu uchodźcy, zaś obecnie utrzymuje się z pracy dorywczej, jak również pomaga mu kolega. Wnioskodawca oświadczył również, iż posiada oszczędności pieniężne w wysokości 200 zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na wstępie wskazać należy, iż analiza sytuacji majątkowej cudzoziemca była już prowadzona w postępowaniu w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1636/09, w którym przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ustalono wówczas, iż przeciętne dochody cudzoziemca z prac dorywczych wynoszą 700 zł miesięcznie, wynajmuje on pokój za kwotę 350 zł, zaś miesięcznie koszty wyżywienia wynoszą 250 zł. Biorąc zatem pod uwagę powyższe, jak również oświadczenia złożone w niniejszym postępowaniu, uznać należało, iż wnioskodawca nie jest w stanie partycypować w kosztach sądowych oraz kosztach związanych z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika.
Wobec tego, iż nie posiada wystarczającego źródła dochodów, a ponadto nie posiada nieruchomości ani przedmiotów wartościowych, stwierdzić należy, iż zachodzi przesłanka do uwzględnienia wniosku w całości. Wysokość poczynionych oszczędności również nie daje podstawy do uznania, iż wnioskodawca jest w stanie samodzielnie partycypować w kosztach sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.