Uzasadnienie
O. D. (zwana dalej: skarżącą) 18 stycznia 2011 r. wniosła skargę na opisaną w komparycji decyzję, adresując kopertę w taki sposób, że wskazała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – z podaniem adresu – za pośrednictwem Rady do Spraw Uchodźców – z podaniem adresu (p. koperta - k. 11 akt sąd.). Skarga została doręczona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który przekazał ją zgodnie z właściwością do organu 25 stycznia 2011 r., termin do wniesienia skargi mijał 19 stycznia 2011 r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 6 lipca 2011 r. odrzucił skargę skarżącej z uwagi na jej złożenie z przekroczeniem 30 – dniowego terminu.
Pełnomocnik skarżącej z urzędu 27 lipca 2011 r. wystosował wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w którym wskazał, że o uchybieniu terminu dowiedział się 20 lipca 2011 r. w dacie doręczenia mu postanowienia Sądu z 6 lipca 2011 r. o odrzuceniu skargi. Podniósł, że na kopercie w której skarżąca nadała skargę, wyraźnie zaznaczono, iż skarga adresowana jest do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lecz za pośrednictwem Rady do Spraw Uchodźców. Pomimo takiego zaadresowania przesyłki (wskazanie adresów dwóch organów) przesyłka przyjęta została do doręczenia przez Pocztę Polską. Zgodnie zaś z Regulaminem świadczenia powszechnych usług pocztowych wydanym przez Pocztę Polską S.A. na podstawie art. 49 ustawy z 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.), adresatem przesyłki listowej może być tylko jedna osoba fizyczna albo prawna bądź jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.
Urząd Pocztowy przyjął przesyłkę do doręczenia bez żadnych uwag i nie podjął żadnych kroków w celu ustalenia kto jest rzeczywistym adresatem przesyłki. Poczta Polska doręczyła przesyłkę Sądowi mimo, że pozostaje to w oczywistej sprzeczności z treścią umieszczoną na kopercie przesyłki. Skarżąca nie może jednak ponosić negatywnych konsekwencji niewłaściwego doręczenia przesyłki przez Pocztę Polską. Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że choć sposób zaadresowania przesyłki przez skarżącą nie jest być może standardowy to jednak należy mieć na uwadze, że skarżąca jest cudzoziemką i osobą której nie muszą być znane szczegółowe postanowienia procedur sądowych i pocztowych.
Zatem skarżąca wykonała wprost dyspozycję art. 54 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) i zastosowała się treści pouczenia jakie znalazło się w treści zaskarżonej decyzji i wykonała to tak jak potrafiła. Do wniosku załączono skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do postanowień art. 53 § 1 p.p.s.a. – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynność, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Przede wszystkim należy wskazać, iż pełnomocnik skarżącej w zakreślonym siedmiodniowym terminie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, dokonując jednocześnie uchybionej czynności. Uprawdopodobnił również okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu wskazując przede wszystkim, że skarżąca zaadresowała skargę za pośrednictwem, co w sposób jednoznaczny zdefiniowało adresata przesyłki.
W ocenie Sądu tym samym skarżąca zastosowała się do pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji organu i nie może z tego tytułu ponosić konsekwencji.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji