Uzasadnienie
T. L. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, posiada nieruchomość, która została zajęta (ustanowiono na niej hipotekę), natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż prowadzi działalność gospodarczą, z której osiągnął dochód w 2017 r. w wysokości 3.000 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż posiada zadłużenie na kwotę około 1.000.000 zł, w związku z czym prowadzone są wobec niego liczne postępowania egzekucyjne.
Pismem z dnia [...] 2018 r. wnioskodawca wyjaśnił dodatkowo, iż mieszka na terenie siedziby, w której prowadzi działalność, jest właścicielem terenu i budynku, jednakże zostały one zajęte i poddane licytacji. Ponadto oświadczył, iż posiada rachunek bankowy, również zajęty, na który nie wpływają żadne środki pieniężne. Do pisma załączył zeznanie podatkowe PIT-36 za rok 2016 oraz wyciągi z rachunku bankowego.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718)).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Należało mieć na uwadze, iż skarżący utrzymuje się z niewielkiego dochodu, który w całości jest pożytkowany na wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem. Majątek skarżącego został w całości zajęty w toku prowadzonych postępowań egzekucyjnych, zaś ciążące na nim wierzytelności (zadłużenie) przekraczają znacznie jego wartość. Sytuacja taka ma charakter stały od kilku lat, co wynika z uzasadnienia do postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 19 sierpnia 2015 r. o sygn. akt II SA/Gl 433/15, zaś podniesione w nim okoliczności uwzględniono z urzędu przy rozpoznawaniu niniejszego wniosku. W aktach administracyjnych sprawy znajdują się nadto postanowienia komorników sądowych o umorzeniu postępowań egzekucyjnych prowadzonych wobec skarżącego z uwagi na brak majątku, w tym postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w S. z dnia 4 maja 2017 r. o sygn. akt Km 213/17.
Wzięto także pod uwagę, iż skarżący nie posiada środków pieniężnych ani rzeczy ruchomych, które mógłby spieniężyć, by partycypować w kosztach sądowych. W tej sytuacji uznać należało, że spełnia on przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z wyłożonych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.