Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 21 stycznia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 50/15

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Sprawa
w sprawie ze W. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy

Sentencja

postanawia:

  1. przywrócić W. K. termin do złożenia skargi kasacyjnej

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę W. K. (zwany dalej skarżącym) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 22 września 2015 r. (k-53akt sądowych).

W dniu 30 września 2015 r. (data nadania w urzecie pocztowym) wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 15 października 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał prawo pomocy poprzez ustanowienia adwokata z urzędu.

Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w sprawie adwokata A. R. (pismo z dnia 1 grudnia 2015 r.).

W dniu 9 grudnia 2015 r. pełnomocnik z urzędu zapoznał się za aktami sprawy (rewers na okładce akt sądowych oraz upoważnienie dla aplikanta adwokackiego k-5 akt sądowych).

W dniu 15 grudnia 2015 r. (data nadania u operatora pocztowego) pełnomocnik z urzędu wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.) sąd może na wniosek strony przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Art. 88 ww. ustawy stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego dowiedziała się o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem w dniu 8 grudnia 2015 r.(k-81 akt sądowych).

W dniu 9 grudnia 2015 r. pełnomocnik z urzędu zapoznał się za aktami sprawy. Następnie w dniu 15 grudnia 2015 r. (data nadania u operatora pocztowego) złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi.

W związku z powyższym Sąd stwierdza, iż pełnomocnik zachował 7 dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu ponieważ jak wynika z orzecznictwa sądowego przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość jej wniesienia, a pełnomocnik wyznaczony w sprawie mógł ją dopiero wnieść po zapoznaniu się z aktami sprawy jest czyli po dniu 9 grudnia 2015 r.

W ocenie Sądu niezachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i jego pełnomocnika. Do czasu uzyskania wiedzy o wyznaczeniu go pełnomocnikiem, co jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.) wyznaczony z urzędu adwokat nie mógł skutecznie reprezentować skarżącego i podejmować w jego imieniu jakichkolwiek działań (zob. dla porównania postanowienie NSA z 30 listopada 2006 r. sygn. akt II OZ 1115/06 i postanowienie NSA z 8 lutego 2007 r. sygn. akt I OZ 68/07).

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 10 lipca 2018 r., dokument z 15 października 2015 r., dokument z 22 lipca 2015 r., dokument z 2 marca 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.