Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. S. na postanowienie Ministra Finansów z [...] grudnia 2009r., jako wniesioną po terminie.
Pismem z 18 czerwca 2010 r. (data nadania) adw. M. H., pełnomocnik z urzędu poinformował Sąd, iż sporządził i przekazał skarżącemu i Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w W. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 kwietnia 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 504/10. W ww. piśmie pełnomocnik zawarł również wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, oświadczając że opłaty za świadczoną pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami).
Przepis §19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z §20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie adwokat został wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W. po wydaniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 kwietnia 2010r. o odrzuceniu skargi, czyli nie brał udziału w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji. Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w sprawie wynosi 75% stawki minimalnej, tj. 180 złotych.
Zgodnie natomiast z §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt, iż adw. M. H. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która została, zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika, doręczona skarżącemu, jak również wobec jego oświadczenia, że opłaty te nie zostały pokryte przez skarżącego w żadnej części, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.