Uzasadnienie
R. Spółka z o.o. w K., dalej: "Skarżąca" lub "Spółka" zawarła w skardze z 11 grudnia 2017 r. (data nadania) wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Na podstawie zarządzenia z 29 stycznia 2018 r. wezwano Spółkę do złożenia wniosku na urzędowym formularzu oznaczonym symbolem PPPr – w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania – zgodnie z zarządzeniem - załączono formularz PPPr. Wezwanie zostało doręczone Skarżącej 16 lutego 2018 r. (potwierdzenie na k. 28 akt sądowych). Ponieważ Skarżąca w wyznaczonym terminie, tj. do 23 lutego 2018 r. nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na obowiązującym urzędowym formularzu, starszy referendarz sądowy zarządzeniem z 12 marca 2018 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania.
W ustawowym terminie Skarżąca wniosła sprzeciw od tego zarządzenia. W sprzeciwie stwierdziła, że nie otrzymała wezwania do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPPr. Wniosek o przyznanie prawa pomocy na obowiązującym formularzu (PPPr) załączyła do sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 260 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (pkt 6 dotyczy wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W rozpatrywanej sprawie Skarżąca złożyła pisemny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ wniosek nie został złożony na obowiązującym urzędowym formularzu (PPPr), przy piśmie z 13 lutego 2018 r. Sąd przesłał Skarżącej formularz w celu jego wypełnienia i przesłania do Sądu. Wezwanie skierowano na adres Spółki i doręczono w dniu 16 lutego 2018 r. Odbiór przesyłki potwierdziła K.Z. (zgodnie z informacją umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru - upoważniony pracownik). W zakreślonym terminie, a więc do 23 lutego 2018 r. wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPPr.
Zauważyć natomiast należy, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi – na które Strona powołuje się w sprzeciwie - doręczono Spółce 31 stycznia 2018 r. Odbiór przesyłki pokwitowała również K. Z..
W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 260 § 1 i 3 p.p.s.a.
Niezależnie od powyższego rozstrzygnięcia wyjaśnić Stronie należy, że stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W niniejszej sprawie Skarżąca do sprzeciwu załączyła wniosek w prawidłowej formie tj. na urzędowym formularzu PPPr. Wniosek z 03.04.2018 r. (data nadania pocztowego) zostanie rozpoznany niezależnie od rozstrzygnięcia w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku Strony wniesionego w skardze nadanej w urzędzie pocztowym 11 grudnia 2017 r.