Uzasadnienie
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego przez I. Sp. z o.o. w G. (dalej jako: "skarżąca" lub "spółka") w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój, Oś priorytetowa I: "Wsparcie Prowadzenia Prac B+R przez przedsiębiorstwa", Działanie 1.3 "Prace B+R finansowane z udziałem funduszy kapitałowych", Poddziałanie 1.3.1 "Wsparcie projektów badawczo-rozwojowych w fazie preseed przez fundusze typu proof of concept – BRIdge Alfa" dokonana przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (dalej jako: "NCBiR" lub "organ"). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt...., który został zarejestrowany pod nr...
Po przeprowadzeniu oceny merytorycznej spółka została poinformowana pismem z... listopada 2016 r., nr..., że zakończono ocenę wniosku z wynikiem negatywnym - projekt został umieszczony na Liście projektów niewybranych do dofinansowania z uwagi na niespełnienie kryterium oceny wymienionych w § 10 ust. 5 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 (dalej: Regulamin konkursu) oraz nieuzyskania wymaganej liczby punktów zgodnie z § 10 ust. 8 Regulaminu konkursu. W opinii NCBiR projekt skarżącej uzyskał łącznie 11 pkt. Natomiast w ramach kryteriów merytorycznych punktowych: nr 3 "Adekwatność proponowanej Strategii Inwestycyjnej w kontekście możliwości osiągnięcia zakładanych celów" oraz nr 4 "Polityka Inwestycyjna, czyli sposób pozyskiwania i przygotowywania do inwestycji projektów B+R znajdujących się w fazach Proof of Principle lub Proof of Concept" uzyskała po 1 pkt za każde z tych kryterium, na 3 możliwe do uzyskania. Projekt strony nie uzyskał minimum punktowego w ramach kryterium nr 3 i 4 (wynosi on 2 punkty) oraz nie uzyskał wymaganych łącznie 12 punktów.
W uzasadnieniu wskazano w odniesieniu do kryterium nr 3, że strona przedstawia bardzo szeroki profil KIS (Krajowe Inteligentne Specjalizacje) w ramach którego miałyby być pozyskiwane projekty, jednocześnie w ramach kompetencji Kluczowego Personelu i Zespołu Funduszu, lokując zasoby zabezpieczające tylko jedną lub dwie z nich. Stwarza to duże ryzyko dla realizacji projektu, możliwości oceny i podejmowania właściwych decyzji dla projektów z KIS poza kompetencjami Zespołu. Wnioskodawca nie opisał żadnej polityki zarządzania potencjalnym konfliktem interesów, co wiąże się z bezpośrednim ryzykiem możliwości naruszenia najbardziej wrażliwych, a zarazem krytycznych zasad funkcjonowania funduszu i zasad konkurencyjności.
Natomiast w ramach kryterium nr 4 wskazano, że skarżąca deklaruje wsparcie 3 projektów "większych" 3-5 mln i 12 mniejszych po ok. 1 mln. W związku z bardzo szerokim deklarowanym zakresem KIS i nie dostosowanymi do niego kompetencjami Zespołu decyzje inwestycyjne w kolejnych fazach PoP i PoC mogą być utrudnione, a w konsekwencji niewłaściwe, nawet jeśli Zespół będzie wykorzystywał ekspertyzy zewnętrzne.
Dalej podano, że polityka inwestycyjna została opisana bardzo lakonicznie i nie uprawdopodabnia pozyskania, przygotowania do inwestycji i zrealizowania odpowiedniej ilości technologicznych projektów, na bardzo wczesnych etapach PoP i PoC. Ponadto wg NCBiR proces pozyskiwania i przygotowania projektów B+R nie uwzględnia kompetencji do przeprowadzania analiz typu due dilligence pod kątem ryzyk technologicznych, produktowych, prawnych, rynkowych oraz w zakresie pomocy publicznej. Strona także nie udokumentowała zakresu działań na etapie fazy Proof of Principle (PoP), a także warunków przekazywania wsparcia na etapie finansowania fazy Proof of Concept (PoC).
Rozpoznając sprawę na skutek złożonego protestu NCBiR pismem z... lutego 2017r., nr...;... poinformowało stronę o nieuwzględnieniu protestu.
NCBiR stwierdziło, że protest jest niezasadny i utrzymało pierwotną ocenę w ramach kryterium nr 3 i 4.
Organ wyjaśnił, że strona w Koncepcji funkcjonowania Funduszu wskazuje na aż 9 inteligentnych specjalizacji, w ramach których wyszukiwane będą cele inwestycyjne. Jednocześnie wskazywane w ramach protestu inwestycje dokonywane przez Kluczowy Personel nie znajdują często odzwierciedlenia w dokumentacji konkursowej - realizacja inwestycji w ramach P. P. (produkcja peletu z biomasy), funduszu B. (inwestycja w spółkę P., A. D., S.) oraz R. (projekt produkcji, zakupu i dostawy biomasy). Spółki, które wskazywane są w ramach KIS 7 i KIS 9 - zrównoważona energetyka, nie spełniają kryteriów pozwalających zaliczyć je do ww. KIS. Są to: V., która stworzyła autorski program do rozpoznawania mowy ciągłej oraz L. Sp. z o.o. - opisana we wniosku jako spółka z branży budowlanej. W ramach gospodarki odpadami (KIS 11) wskazana jest jedynie spółka P. R. Sp. z o.o., a po przejściu na jej wskazaną w dokumentacji konkursowej stronę internetową można dowiedzieć się jedynie, że konto jest zablokowane. Również w przypadku KIS 1, KIS 2, KIS 3 i KIS 4 wskazane zostały jedynie pojedyncze inwestycje członków Kluczowego Personelu.
NCBiR odnosząc się do polityki zarządzania skarżącej wskazał, że zarzut przez nią prezentowany jest częściowo zasadny. Uznano bowiem, że strona w ramach prezentowanej Koncepcji funkcjonowania Funduszu wskazał pewne elementy dotyczące konfliktu interesów, jednak w sposób bardzo lakoniczny i odnoszący się jedynie do członków Komitetu Inwestycyjnego. Zatem podtrzymano poprzednio prezentowany argument wskazujący, że istnieje ryzyko naruszenia zasad funkcjonowania funduszu oraz zasad konkurencyjności. Tym samym podtrzymano przyznaną pierwotnie punktację.
Dokonując ponownej oceny kryterium nr 4 Panel ekspertów oceniający protest uznał jeden z zarzutów strony za zasadny i wskazał, że zakres KIS, czyli wybrany profil branżowy projektów, w jakie będzie inwestowała skarżąca w kontekście doświadczenia Kluczowego Personelu, oceniany był w kryterium nr 3, a nie nr 4.
W dalszej części odnosząc się do zarzutów spółki NCBiR wskazało, że w świetle informacji zaprezentowanych w Koncepcji funkcjonowania Funduszu zaproponowana polityka inwestycyjna jest mało precyzyjna, ogólnikowa i zakłada wykorzystanie środków i narzędzi bardzo standardowych. Skarżąca przedstawiła typowe opisy, w których zdecydowanie brakuje wyróżników pozwalających na wysoka ocenę punktową. Wskazany przez stronę w ramach tego zarzutu opis (str....-... Koncepcji) odnosi się w znaczącej części do elementów ocenianych w poprzednim kryterium (3) lub kolejnym (5) (np.: Adekwatność Budżetu Operacyjnego, Zasady funkcjonowania KI, Polityka zarządzania konfliktem interesów, Strategia pozyskiwania kolejnych rund finansowania), a nie dotyczy kwestii opisanych w ramach niniejszego kryterium przez Oceniających.
Dodatkowo Panel ekspertów odnosząc się do kolejnego zarzutu stwierdził, że strona wskazuje na planowany udział członków zespołu oraz podmioty wspierające zespół w ramach planowanych analiz due diligence. Jednakże w ramach opisu zakresu działań w ramach niniejszego projektu, większość członków Kluczowego Personelu nie wykonuje analiz due diligence. Ponadto zakres planowanych inwestycji (9 Krajowych Inteligentnych Specjalizacji) nie został w pełni zabezpieczony kompetencjami Kluczowego Personelu oraz pozostałych członków Zespołu Funduszu. Nie są tego dowodem wskazywane pojedyncze inwestycje w podmioty reprezentujące poszczególne branże, często bez wskazania czy inwestycja wiązała się z pracami B+R (np. C. R., Z. R., C., L. P., F. S.). Uznał także, że część argumentacji strony odnośnie opisu planowanych prac due diligence nie odnosi się do treści zarzutu oceniających, który wskazuje na brak kompetencji, a nie opisu procesu.
Organ podał - odnosząc się do zarzutu, że strona nie udokumentowała zakresu działań na etapie Proof of Principle (PoP), a także warunków przekazywania wsparcia na etapie finansowania fazy Proof of Concept (PoC) – że wskazany przez skarżącą opis (str....-... Koncepcji) jest ubogi i bardzo ogólnikowy. W ramach fazy PoP wskazanych jest kilka typowych analiz, które - jak wynika z opisu - będą realizowane przez członków zespołu (o ile pozwoli na to ich potencjał) lub będą zlecane na zewnątrz. NCBiR zauważyło, że w ramach informacji o warunkach przekazywania wsparcia w fazie PoC, strona pisze, iż obejmują one: "właściwą (tzw. docelową) weryfikację pomysłu...", dalej wskazuje, że inwestycja będzie miała miejsce w formie mieszanej - inwestycja funduszu i wsparcie NCBR, co wynika wprost z zapisów konkursowych. Zdaniem organu wskazane elementy w żaden sposób nie pozwalają uznać przekazanego przez spółkę opisu w zakresie PoP i PoC za wyróżniający i mogący być świadectwem odpowiedniej wiedzy i doświadczenia odnośnie działań w tych fazach, a przez to zasługują na ocenę co najwyżej przeciętną.
Pismem z... marca 2017r. skarżąca złożyła skargę na ww. rozstrzygnięcie wnosząc o uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez NCBiR. Wniosła również, o: nakazanie organowi ujawnienie danych personalnych wszystkich osób związanych z procesem dotychczasowej oceny wniosku strony, w celu umożliwienia weryfikacji zachowania przez organ procedur dotyczących bezstronności i przejrzystości przy rozpoznawaniu środków odwoławczych, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:
- 1) art. 57 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa) poprzez nierozpoznanie protestu w ustawowym terminie.
- 2) art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez oparcie rozstrzygnięcia o przesłanki inne niż kryteria oceny wyboru - stanowiące załącznik do Regulaminu konkursu;
- 3) art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie ponownej oceny wniosku w sposób nierzetelny oraz niezgodny z ustawą wdrożeniową, zwłaszcza z naruszeniem zasad przejrzystości, bezstronności i rzetelności reguł stosowanych przy ocenie projektów;
- 4) art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej poprzez niedokonanie prawidłowej, powtórnej weryfikacji projektu w zakresie podniesionych zarzutów i nieuwzględnienie w rozstrzygnięciu protestu zapisów zawartych w treści wniosku o dofinansowanie i jego załącznikach;
- 5) art. 60 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 24 §1 k.p.a. oraz art. 49 ust. 7 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 24 § 1 i § 2 k.p.a., z uwagi na brak możliwości weryfikacji, czy oceny protestu dokonywały osoby, niepodlegające wyłączeniu z mocy ustawy;
- 6) art. 58 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej polegające na błędnym nieuwzględnieniu protestu.
W uzasadnieniu rozwinęła powyższe zarzuty.
W odpowiedzi na skargę NCBiR wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a.
W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust.
1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie.
Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego, i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego.
Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez NCBiR, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z... lutego 2017 r., stwierdzić wypada, że odpowiadają one prawu.
Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania NCBiR z prawem, w tym zgodności z:
- - ustawą z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020;
- - regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój, 2014-2020 Priorytet I: Wsparcie prowadzenia prac B+R przez przedsiębiorstwa, Działanie 1.3: Prace B+R finansowane z udziałem funduszy kapitałowych Poddziałanie 1.3.1: Wsparcie Projektów badawczo-rozwojowych w fazie preseed przez fundusze typu proof of concept – BRIdge Alfa, Konkurs 1/1.3.1/2016 – BRIdge Alfa wraz z załącznikami w tym: przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 – Poddziałanie 1.3.1 POIR;
W tym miejscu sąd zauważa, że skarżąca pomimo wezwania nie nadesłała kompletnego wniosku o dofinansowanie. Mianowicie nie nadesłała części dokumentów w sporządzonych w języku angielskim (nadesłała odpowiadające im załączniki sporządzone w języku polskim) oraz załącznika zatytułowanego "Informacja na potrzeby ewaluacji". Jednakże skład orzekający uznał, że brak wskazanych dokumentów nie miał znaczenia dla merytoryczne rozpoznania skargi spółki. Dlatego też skargę spółki rozpoznano merytorycznie, a nie formalnie.
Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt skarżącej nie spełnił kryterium merytorycznego punktowego nr 3 "Adekwatność proponowanej Strategii Inwestycyjnej w kontekście możliwości osiągnięcia zakładanych celów" i nr 4 "Polityka Inwestycyjna, czyli sposób pozyskiwania i przygotowywania do inwestycji projektów B+R znajdujących się w fazach Proof of Principle lub Proof of Concept", gdyż w każdym z tych kryteriów uzyskał 1 pkt na 3 możliwych do uzyskania.
W myśl § 10 ust. 4 i 6 Regulaminu konkursu powyższe dwa kryteria stanowią kryteria merytoryczne punktowane oceniane w skali od 0 do 3 i uznaje się je za spełnione w momencie uzyskania minimum 2 punktów w każdym z kryteriów. Dodatkowo zgodnie z § 10 ust. 8 Regulaminu konkursu nieosiągnięcie łącznej sumy 12 punków lub któregokolwiek z progów punktowych wskazanych w ust. 5 i 6 oznacza ocenę negatywną i odrzucenie wniosku Tym samym wniosek skarżącej nie uzyskał zarówno wymaganych w ramach kryterium nr 3 i 4 dwóch punktów, a także nie uzyskał łącznie wymaganych 12 punktów.
W związku z powyższym sąd w pierwszej kolejności dokona oceny prawidłowości dokonanego przez organ rozstrzygnięcia w powyższym zakresie.
Zgodnie z opisem kryterium merytorycznego punktowego nr 3 ocenie w ramach przedstawionej Strategii Inwestycyjnej będzie podlegać:
- - Wybrany profil branżowy wraz z uzasadnieniem w kontekście doświadczenia Kluczowego Personelu i proponowanej Strategii Inwestycyjnej,
- - Zgodność z celami poddziałania 1.3.1,
- - Opis strategii pozyskiwania projektów inwestycyjnych i realizacji wyjść z inwestycji,
- - Informacje na temat składu Komitetu Inwestycyjnego i reguł podejmowania decyzji inwestycyjnych,
- - Polityka zarządzania konfliktem interesów,
- - Adekwatność Budżetu Operacyjnego w stosunku do Strategii Inwestycyjnej.
Podano również, że ocena dokonywana jest w skali od 0 do 3, przy czym liczba przyznanych punktów oznacza, że Projekt spełnia dane kryterium w stopniu: 3 – bardzo dobrym, 2 – dobrym, 1 – przeciętnym, 0 – niedostatecznym. Wymagany próg punktowy w ramach kryterium, warunkujący pozytywną ocenę, wynosi 2 pkt. Natomiast zgodnie z opisem kryterium merytorycznego punktowego nr 4 ocenie podlegać będzie sposób pozyskiwania i przygotowania projektów B+R do realizacji fazy Proof of Principle (PoP) i Proof of Concept (PoC) stanowi część Polityki Inwestycyjnej.
W ramach oceny niniejszego kryterium weryfikacji podlega w szczególności to, czy opisana Polityka Inwestycyjna umożliwia skuteczne pozyskiwanie projektów opartych na własności intelektualnej (ang.: Intellectual Property, lub "IP") pochodzącej przede wszystkim ze środowisk jednostek naukowych.
Wnioskodawca powinien zaprezentować koncepcję Polityki Inwestycyjnej, która uwzględnia pozyskiwanie projektów B+R opartych na unikalnym IP jako jeden z centralnych elementów Strategii Inwestycyjnej, a następnie umożliwia weryfikację technologii pod kątem późniejszej komercjalizacji. W związku z tym opis pozyskiwania i przygotowania projektów B+R powinien uwzględniać kompetencje do przeprowadzania analiz typu due dilligence pod kątem ryzyk technologicznych, produktowych, prawnych (w szczególności związanych z kwestiami IP), rynkowych oraz w zakresie pomocy publicznej.
Weryfikacji podlega proponowany przez Wnioskodawcę zakres działań na etapie fazy Proof of Principle (PoP), a także warunki przekazywania wsparcia na etapie finansowania fazy Proof of Concept (PoC).
Ocena dokonywana jest w skali od 0 do 3, przy czym liczba przyznanych punktów oznacza, że projekt spełnia dane kryterium w stopniu: 3 – bardzo dobrym, 2 – dobrym, 1 – przeciętnym, 0 – niedostatecznym. Wymagany próg punktowy w ramach kryterium, warunkujący pozytywną ocenę, wynosi 2 pkt. Przechodząc do dalszej analizy sprawy na wstępie należy wskazać, że sąd nie jest biegłym i jego rola nie może polegać na merytorycznej ocenie projektu. Kognicja sądów administracyjnych w sprawach dotyczących wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Programów Operacyjnych np. Inteligentny Rozwój winna ograniczać się do zbadania zgodności z prawem zaskarżonych aktów wydanych w postępowaniu toczącym się przed właściwą instytucją. Tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu.
Zatem skoro w części zarzutów skarżąca prowadzi polemikę z oceną ekspertów, to w ocenie sądu powyższego nie można rozpatrywać w kontekście naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny, a o którym mowa w art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej. Oczywiście powyższe nie oznacza, że sąd nie dokonuje oceny recenzji ekspertów. Dokonuje ją ale tylko w kontekście np. pominięcia w ocenie określonych treści, czy też dokonywania oceny przez ekspertów w oparciu o elementy, które nie stanowią przedmiotu oceny w danym kryterium. Merytoryczna weryfikacja wniosku odbywa się według kryteriów wartościujących i ma ona charakter swobodnej oceny, ale nie może przybierać oceny dowolnej, gdyż kryteria oceny zostały wskazane w Przewodniku.
Dokonując analizy prawidłowości dokonanej przez Panel Ekspertów oceny kryterium nr 3 należy zgodzić się z ekspertami, że strona mimo wskazania, aż 9 inteligentnych specjalizacji z spośród 20 KIS (Krajowe Inteligentne Specjalizacje – patrz strona internetowa http://www.ncbr.gov.pl/gfx/ncbir/userfiles/_public/fundusze_europejskie/inteligentny_rozwoj/1_1_3_1_2016/4_wykaz_krajowych_inteligentnych_specjalizacji.docx.pdf) nie przedstawiła w sposób wystarczający doświadczenia Kluczowego Personelu w wybranych KIS. Skarżąca bowiem w opisie Koncepcji funkcjonowania Funduszu wskazała na następujące KIS: Inteligentne technologie kreacyjne (KIS 19), Zdrowe społeczeństwo (KIS 1 – Technologie inżynierii medyczne, w tym biotechnologie medyczne, KIS 2 – Diagnostyka i terapia chorób cywilizacyjnych oraz w medycynie spersonalizowanej, KIS 3 – Wytwarzanie produktów leczniczych), Minimalizacja wytwarzania odpadów, w tym niezdatnych do przetworzenia oraz wytwarzanie materiałowe i energetyczne odpadów (recykling i inne metody odzysku) (KIS 11), Automatyzacja i robotyka procesów technologicznych (KIS 17), Innowacyjne technologie, procesy i produkty sektora rolno-spożywczego i leśno-drzewnego (KIS 4), Wysokosprawne, niskoemisyjne i zintegrowane układy wytwarzania, magazynowania, przemysłu i dystrybucji energii (KIS 7), Rozwiązania transportowe przyjazne środowisku (KIS 9).
Zgodnie z opisem kryterium nr 3 ocenie podlega m.in. wybrany profil branżowy wraz z uzasadnieniem w kontekście doświadczenia Kluczowego Personelu i proponowanej Strategii Inwestycyjnej. Oceniający wniosek wykazali, że strona nie przedstawiła w sposób prawidłowy uzasadnienia w kontekście doświadczenia Kluczowego Personelu, które to uzasadnienie pozwoliłoby na podniesienie punktacji.
Wbrew twierdzeniom spółki przedstawione uzasadnienie na stronie 2 Koncepcji funkcjonowania Funduszu w żaden sposób nie stanowi uzasadnienia wyboru profilu branżowego w kontekście doświadczenia Kluczowego Personelu i proponowanej strategii. Zawiera bowiem ona kilka linijek (niecałe 9 linijek tekstu) i co najważniejsze brak jest jakichkolwiek w tym uzasadnieniu konkretów, a jedynie znajdują się w nim określone zapewnienia w postaci cyt. "Pomimo, że wskazaliśmy różnorodne obszary zainteresowania, posiadany przez nas zespół gwarantuje skuteczną realizację procesów przygotowawczych i inwestycyjnych i inwestycyjnych w każdym z nich". Pozostałe także załączniki również nie uzasadniają w całości wybranego profilu branżowego w kontekście doświadczenia Kluczowego Personelu i proponowanej Strategii inwestycyjnej. Nie oznacza jednakże, że skarżąca nie uzasadniła w ogóle profilu branżowego we wskazanym kontekście. Przedstawiła go, jednakże nie w pełni odnoszącym się do wszystkich wybranych 9 KIS, a jedynie co do części z nich. Co musiało mieć określony wpływ na dokonaną ocenę.
Prawidłowo organ także wyjaśnił odnosząc się do wskazanych w proteście inwestycji, że część tych aktywności (inwestycji) Kluczowego Personelu nie znajduje odzwierciedlenia w dokumentacji konkursowej. W tym kontekście zasadnie zwrócono uwagę na inwestycje w ramach: P. P. (produkcja peletu z biomasy), funduszu B. (inwestycja w spółkę P., A. D., S.) oraz R. (projekt produkcji, zakupu i dostawy biomasy), gdzie oprócz wskazania ww. podmiotów w proteście, brak jest szerszych informacji o tych podmiotach w dokumentacji konkursowej. W dokumentacji konkursowej np. w odniesieniu do funduszu B., znajduje się jedynie następujący zapis cyt. w 2007r. inwestor w funduszu B. A. S. (BAS), a więc to strona w sposób bardzo lakoniczny przedstawiła określone aktywności Kluczowego Personelu i to ona a nie organ jest odpowiedzialna za zapisy tego wniosku. Nie może przerzucać obecnie odpowiedzialności za swoje zaniechania na organ i żądać od niego wyciągania korzystnych dla niej treści.
Jak widać z oceny protestu organ próbował uzyskać więcej informacji, jednakże np. w odniesieniu do spółki P. R. Sp. z o.o. mu się nie udało, gdyż strona internetowa się nie otwierała i obecnie także się nie otwiera. W kontekście natomiast faktu, że inwestycja jednego z członków Kluczowego Personelu w tę spółkę nie została zakończona (inwestycja w trakcie realizacji), a dokumentacja nie zawiera szerszego uzasadnienia w tym zakresie dopuszczalne było uzyskanie dodatkowych informacji o profilu działalności tej spółki, co się nie udało. Dlatego też trudno jest zarzucić organowi, że wskazał, że skarżąca w odniesieniu do KIS 11 nie przedstawiła w sposób prawidłowy doświadczenia.
Co więcej w ocenie sądu oceniający nie mają obowiązku śledzenia stron internetowych podmiotów wskazanych we wniosku, gdyż obowiązkiem oceniających jest ocena treści wniosku i załączonych dokumentów, a nie innych danych w nim nieprzedstawionych. Natomiast obowiązkiem strony było zamieszczenie we wniosku wszystkich informacji niezbędnych do oceny wniosku w ramach konkretnie wskazanych kryteriów oceny. Tym samym brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do postawienia zarzutu, że NCBiR nie prześledził stron internetowych podmiotów gospodarczych w tym np. wskazywanego w skardze funduszu BAS i jego zaangażowania w inne podmioty.
Prawidłowo organ również wyjaśnił, że wskazane podmioty gospodarcze: V. (stworzyła autorski program do rozpoznawania mowy ciągłej) oraz L. P. Sp. z o.o. (spółka z branży budowlanej) nie spełniają kryteriów, które pozwalałyby zaliczyć je do KIS 7 i KIS 9. Podanie w skardze, że w odniesieniu do rozwiązań V., że rozwiązanie przyjęte przez spółkę uwzględnia "funkcję oszczędzania energii" było nie wystarczające aby uznać doświadczenie personelu kluczowego w tym zakresie, gdyż strona, mimo obowiązku zamieszczenia uzasadnienia tego nie uczyniła. Jej obowiązkiem było w odniesieniu do każdego z wybranych profilów branżowych zamieszczenie właściwego uzasadnienia. We wniosku i jego załącznikach natomiast takiego uzasadnienia nie ma.
Co więcej, na co zwrócił uwagę organ w odpowiedzi na skargę, V. to system rozpoznawania mowy, a jego funkcja oszczędzania energii jest marginalna, na co także wskazuje sama strona, gdyż w opisie projektu sama podaje tę funkcjonalność na końcowych pozycjach. Zatem projekt ten nie dotyczy zrównoważonej energetyki.
Zgodzić się również należy, że pojedyncze inwestycje Kluczowego Personelu w podmioty gospodarcze wskazane w ramach KIS 1, KIS 2, KIS 3 i KIS 4 nie mogą uzasadniać posiadania doświadczenia wymaganego przy wyborze profilu branżowego. A więc organ uznał, że strona częściowo wskazała na określone podmioty, jednakże przedstawienie tych podmiotów w kontekście tak szerokiego aspektu, który obejmuje KIS 1, 2, 3 i 4 było niewystarczające do uznania posiadania doświadczenia Kluczowego Personelu w tym zakresie.
NCBiR przeprowadzając ponowną ocenę dokonało jej zgodnie z Przewodnikiem, a więc dokonywało oceny dokumentacji konkursowej w ramach tego kryterium tylko w kontekście doświadczenia Kluczowego Personelu, a nie Zespołu Funduszu. Dlatego też pomimo określonej informacji, która znalazła się w pierwotnej ocenie wniosku, to organ oceniając protest tego błędu nie popełnił i dokonał oceny kryterium zgodnie z wymogami regulaminu konkursu.
W tym miejscu należy także wskazać na zapis Instrukcji wypełniania wniosku, która wskazywała w odniesieniu do załącznika Kluczowy Personel, że należy podać dane identyfikacyjne osób dedykowanych do pełnienia roli Kluczowego Personelu ze szczególnym uwzględnieniem wymagań zawartych w Przewodniku po Kryteriach, w tym: opis doświadczenia zawodowego w zakresie działalności wpisującej się w przedmiot Projektu Grantowego. Powyższego strona w sposób wystarczający nie wykonała.
Sąd również podziela stanowisko oceniających, że spółka w sposób bardzo lakoniczny opisała politykę zarządzania potencjalnym konfliktem interesów. Przedstawiła bowiem jedynie elementy rozwiązywania tego konfliktu odnoszące się jedynie do członków Komitetu Inwestycyjnego.
W skardze i proteście spółka wskazywała na określony zapis na stronie 8 Koncepcji funkcjonowania Funduszu, jednakże nie zwróciła uwagi, że zapis ten w swojej zasadniczej części dotyczy reguł podejmowania decyzji inwestycyjnych i nie jest związany z polityką zarządzania konfliktem interesów (75% głosów poparcia, przy min. 80% frekwencji na posiedzeniu Komitetu).
Odnośnie polityki zarządzania konfliktem interesów wskazała, cyt. "W zakresie realizacji polityki zarządzania konfliktami interesów z podejmowania decyzji, czyli z posiedzeń Komitetu dotyczących tych projektów, wyłączone są osoby w jakikolwiek sposób (podmiotowo lub przedmiotowo) włączone w proces przygotowania koncepcji projektu B+R, który ma być objęty wsparciem. Oznacza to w szczególności, iż w przypadku, gdy takie powiązanie (które może wpływać na bezstronność członka Komitetu Inwestycyjnego) będzie dotyczyć więcej niż jednej osoby, to zgodnie z określonymi wyżej regułami podejmowania decyzji, taki projekt nie może być przedmiotem wdrożenia w ramach niniejszego projektu. Każdy z członków Komisji Inwestycyjnej będzie przed danym posiedzeniem podpisywał stosowną deklarację bezstronności odnośnie zespołu i projektów będących przedmiotem obrad na danym posiedzeniu".
Lakoniczność powyższego zapisu nie pozwała na jednoznaczną pozytywną ocenę tego elementu oceny kryterium. Powyższy zapis wskazuje jedynie na członków Komitetu Inwestycyjnego. Nie ma przy tym większego znaczenia, że jedynie Komitet Inwestycyjny jest władny w zakresie podejmowania decyzji inwestycyjnych, gdyż sama skarżąca to nie tylko Komitet Inwestycyjny, lecz także inne ciała i osoby, które mogą mieć rozbieżne interesy w zależności od tego z kim i w jakich pozostają relacjach. Co więcej mimo, że strona zabezpieczyła się w obszarze Komitetu Inwestycyjnego, to także nie podjęła w tym zakresie innej ważnej kwestii. Mianowicie nie wyjaśniła kwestii związanych z np. powiązaniem rodzinnym tych osób. Tym samym brak jest wystarczających rozwiązań, które zabezpieczałby przed zaistnieniem konfliktu związanego z powiązaniem osobowym, gospodarczym lub funkcjonalnym.
Skarżąca zarzuca, że panel nie określił jakie ryzyka mogą wystąpić w tym zakresie, jednakże strona nie zwraca uwagi, że Panel ekspertów nie był do tego zobowiązany, gdyż określenie właściwe zdefiniowanie ryzyk i ich zapobieżenie leży po stronie wnioskodawcy, a nie organu. Dlatego też słusznie uznał Panel ekspertów, że istnieje ryzyko naruszenia zasad funkcjonowania funduszu oraz zasad konkurencyjności.
Należy również wyjaśnić, że mimo, iż organ nie kwestionował innych elementów oceny składających się na kryterium nr 3 (zakwestionował 2 z 6 ocenianych), to nie można uznać, jak czyni to skarżąca, że skoro pozostałe elementy zostały ocenione na wysokim poziomie, a stanowią one 4/5 wszystkich elementów oceny tego kryterium, to należy przyznać stronie wyższą punktację. Po pierwsze organ nie wypowiadał się co do poziomu spełnienia pozostałych kryteriów, a wskazał jedynie powody dla których ocenił to kryterium na ocenę przeciętną. Ponadto w ocenie sądu każdy z elementów wchodzących w skład oceny danego kryterium musi zostać spełnione co najmniej na poziomie dobrym, liczy się bowiem całokształt okoliczności. Ocena innowacyjnego przedsięwzięcia nie może sprowadzać się wyłącznie do reguł matematycznych. Przewodnik po kryteriach bowiem nie przewidywał wag oceny dla poszczególnych podkryteriów. W przeciwnym wypadku istnieją określone zagrożenia dla możliwości realizacji danego projektu, gdyż trzeba wskazać, że po podpisaniu umowy o dofinansowanie, projekt jest realizowany m.in. zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie, który w określonych wypadkach może okazać się wadliwy.
Sąd wyjaśnia, że dofinansowanie winno przysługiwać projektom najlepiej wpisującym się w cele konkursu i najlepiej sporządzonym. Przeciwne stanowisko mogłoby doprowadzić do konieczności przyznania dofinansowania, w wypadku gdy część elementów oceny jest spełnionych na maksymalnym poziomie, a jeden na poziomie 0 pkt (w przypadku wymagania wyższej niż 0 pkt). Takie stanowisko byłoby oczywiście niezasadne, gdyż rodzi określone ryzyka dla Państwa Polskiego w postaci nieprawidłowego finansowania projektów ze środków publicznych.
Słusznie wyjaśniło NCBiR w odpowiedzi na skargę, że kryterium oceniane jest w całości, a elementy, które muszą być ocenione w ramach kryterium mają charakter pomocniczy - po to, aby móc się wypowiedzieć co do spełnienia bądź niespełnienia całości kryterium.
Mając powyższe na względzie w ocenie sądu NCBiR w sposób prawidłowy przyznała 1 punkt z 3 możliwych do uzyskania w kryterium nr 3. A więc, że kryterium to zostało spełnione na poziome przeciętny, który to poziom nie pozwala na dofinansowanie projektu (§ 10 ust. 4 i 6 Regulaminu konkursu). Dlatego też nie ma zasadniczego znaczenia kwestia punktacji dotyczącej kryterium nr 4, gdyż ocena przeciętna w kryterium nr 3 wyeliminował wniosek z dofinansowania. Jednakże sąd dokonując prawidłowości oceny tego kryterium, również podziela stanowisko NCBiR wskazujące, że kryterium to także zostało spełnione na poziomie przeciętnym.
Sąd przyznaje rację oceniającym, że podobnie jak w kryterium 3, również w kryterium 4 strona w sposób lakoniczny dokonała opisu spełnienia tego kryterium. W szczególności odnosi się to do opisu polityki inwestycyjnej, gdyż strona nieuprawdopodobnia pozyskania, przygotowania do inwestycji i zrealizowania odpowiedniej ilości technologicznych projektów, na wczesnych etapach PoP (Proof-of-Principle – faza Projektu B+R, polegająca na wczesnej weryfikacji pomysłu, w czasie której realizowane są badania przemysłowe i eksperymentalne prace rozwojowe, wstępna ocena potencjału Projektu B+R, analizy otoczenia konkurencyjnego, zdefiniowanie planu badawczego i pierwszych kamieni milowych rozwoju Projektu B+R, której realizacja możliwa jest m.in. w jednostkach naukowych (uczelnie, instytuty naukowe PAN, instytuty badawcze, inne jednostki naukowe) lub poprzez przez osoby fizyczne lub dedykowane zespoły projektowe (wynalazcy, pomysłodawcy), której prowadzenie nie będzie zasadniczo związane z odrębnym prawnie podmiotem dedykowanym do realizacji Projektu B+R) i PoC (Proof of Concept faza Projektu B+R polegająca na właściwej weryfikacji pomysłu, w czasie której realizowane są badania przemysłowe i eksperymentalne prace rozwojowe, których wyniki (jeśli pozytywne) w typowych sytuacjach umożliwią pełne zgłoszenie patentowe lub przejście do fazy międzynarodowej zgłoszenia pierwszeństwa w trybie PCT lub komercyjne wykorzystanie wyniku Projektu B+R, zwykle realizowana przez prawnie wyodrębniony podmiot dedykowany do realizacji Projektu B+R).
Prawidłowo organ zauważył powołując się na zapisy Koncepcji funkcjonowania Funduszu, że zaproponowana polityka inwestycyjna jest mało precyzyjna, ogólnikowa i zakłada wykorzystanie środków i narzędzi bardzo standardowych. Ekspercie w sposób prawidłowy wskazali, że strona przedstawiła typowe opisy, w których zdecydowanie brakuje wyróżników pozwalających na wysoka ocenę punktową.
Spółka po raz kolejny pomija zapisy Przewodnika wskazujące, że wnioskodawca winien zaprezentować koncepcję polityki inwestycyjnej uwzględniającej pozyskiwanie projektów B+R opartych na unikalnej własności intelektualnej (ang.: Intellectual Property, lub "IP") jako jeden z centralnych elementów strategii. Tego skarżąca we wniosku nie przedstawiła.
Sama także strona, jak się wydaje widzi określone niedociągnięcia, gdyż wskazywała, że wnosi o ocenę dobrą, a nie bardzo dobrą, która jednak nie mogła zostać przyznana w tym kryterium. Słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, że niespotkanie się z wnioskodawcą w celu wyjaśnienia niejasności nie jest uchybieniem, gdyż takie spotkania stanowią kolejny etap oceny do którego dochodzi w wypadku najlepszych i najbardziej oryginalnych projektów, do których projekt strony na podstawie dokonanej oceny nie został zakwalifikowany.
Strona także w skardze nie przedstawia konkretnych zapisów, które można by było uznać za wyróżniające cechy polityki inwestycyjnej. Wskazane treści znajdujące się na stronie...-... Koncepcji funkcjonowania Funduszu w zasadniczej części nie odnoszą się do opisu, który jest oceniany w ramach kryterium nr 4. Słusznie zauważyło NCBiR, że opis ten w głównej mierze odnosi się do kryterium nr 3 i 5.
W ocenie sądu prawidłowo także NCBiR częściowo zakwestionowała podkryterium w ramach kryterium nr 4, tj. opis pozyskiwania i przygotowania projektów B+R powinien uwzględniać kompetencje do przeprowadzania analiz typu due dilligence pod kątem ryzyk technologicznych, produktowych, prawnych (w szczególności związanych z kwestiami IP), rynkowych oraz w zakresie pomocy publicznej.
Mimo, że jak prawidłowo wskazano, strona wskazuje na planowany udział członków zespołu oraz podmioty wspierające zespół w ramach planowanych analiz due diligence (poddanie przedsiębiorstwa wyczerpującej, wielopłaszczyznowej analizie), to jednak w ramach opisu zakresu działań w ramach tego projektu, większość członków Kluczowego Personelu nie wykonuje analiz due diligence. Słusznie także wyjaśniono, że zakres planowanych inwestycji (9 KIS) nie został w pełni zabezpieczony kompetencjami Kluczowego Personelu oraz pozostałych członków Zespołu Funduszu. Wyjaśniono bowiem, że dowodem na powyższe nie są pojedyncze inwestycji w podmioty reprezentujące poszczególne branże, często bez wskazania czy inwestycja wiązała się z pracami B+R (np. C. R., Z. R., C., L. P., F. S.). Podkreślenia wymaga, że w załącznikach odnoszących się do Kluczowego Personelu i Zespołu Funduszu nie ma jasnego wskazania na kompetencje w tej dziedzinie tych podmiotów.
Zatem oceniający prawidłowo podnieśli, że strona nie ma kompetencji (a co najmniej ich nie ujawniła) do przeprowadzania analizy przedsiębiorstwa w zakresie 9 profili branżowych (KIS), a podnoszone w tym zakresie argumenty nie odnoszą się do kompetencji samej strony, tylko dotyczą opisu planowanych prac due diligence. A więc są jakoby z boku problemu uwidocznionego w ramach tego podkryterium.
Podobnie ogólnikowo na stronie 8 i 9 Koncepcji funkcjonowania Funduszu strona udokumentowała zakres działań na etapie Proof of Principle (PoP), a także warunków przekazywania wsparcia na etapie finansowania fazy Proof of Concept (PoC). W ocenie sądu dokonana przez Panel ekspertów analiza wniosku strony z załącznikami jest prawidłowa, gdyż ekspercie wskazali na konkretne zapisy potwierdzające ich tezę. Mianowicie podali, że w ramach fazy PoP strona wskazała kilka typowych analiz, które będą realizowane przez członków zespołu (o ile pozwoli na to ich potencjał) lub będą zlecane na zewnątrz. W ramach z kolei informacji o warunkach przekazywania wsparcia w fazie PoC, strona wskazała, że obejmują one: "właściwą (tzw. docelową) weryfikację pomysłu...". Zasadnie podniesiono, że wskazane elementy w żaden sposób nie pozwalają uznać przekazanego przez skarżącą opisu w zakresie PoP i PoC za wyróżniający i mogący być świadectwem odpowiedniej wiedzy i doświadczenia odnośnie działań w tych fazach.
Wbrew twierdzeniom strony eksperci w tym zakresie nie oceniali wiedzy i doświadczenia strony, tylko wskazywali na ogólnikowość opisu zawartego we wniosku samej strony. Wniosek o dofinansowanie nie zawierał wystarczających treści, które pozwoliłyby ocenić to podkryterium za spełnione w wymagany sposób. Natomiast wniosek powinien w sposób jednoznaczny przedstawiać pomysł na realizację danego przedsięwzięcia. Ogólnikowość twierdzeń w nim zawartych obciąża stronę, gdyż nie daje możliwości na podniesienie oceny w tym zakresie. Ponownie skarżąca próbuje przerzucić odpowiedzialność za nieprawidłowe sporządzenie wniosku w tym zakresie na organ, podczas gdy to na stronie ciążył obowiązek prawidłowego sporządzenia wniosku.
Mając zatem na uwadze powyższe słusznie przyznano stronie 1 pkt mimo, że częściowo uznano argumenty strony za słuszne. Uznanie bowiem części argumentów za zasadne i niepodniesienie oceny mieści się w granicach niezależności eksperckiej.
W związku z powyższym bezzasadne okazały się zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania oraz odnoszące się do rzetelności, przejrzystości i bezstronności. NCBiR wbrew twierdzeniom strony nie naruszyło powyższych zasad. Dokonało oceny na podstawie kryteriów oceny i swoje rozstrzygnięcie w sposób prawidłowy uzasadniło. Wbrew twierdzeniom skarżącej, organ oceniając ponownie projekt w wyniku złożonego protestu, nie naruszył art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej i dokonał prawidłowej jego oceny. To, że ta ocena dla strony była niekorzystana nie może świadczyć o naruszeniu wskazanych zasad. Dokonując oceny, uwzględniono wszystkie informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie i załącznikach oraz wskazano konkretne braki we wniosku. Uwagi oceniających są jednoznaczne, logiczne i uzasadniają wyrażone stanowisko.
Podkreślenia wymaga, że to skarżąca sporządza wniosek i to ona zawiera w nim określone treści i skoro określony wniosek tych treści nie zawiera, to zawsze będzie miało to wpływ na wynik oceny złożonego przez nią wniosku. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia wniosku o dofinansowanie w sposób staranny, kompletny, odpowiadający założeniom danego programu operacyjnego i uwzględniający kryteria oceny. Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę. Nie ma podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających i pośredniczących, aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy. To wnioskodawca musi zadbać o to, aby przekonać instytucje rozdysponowujące pomoc, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania.
Organ również odniósł się do wszystkich zasadniczych zarzutów podnoszonych w proteście. To, że nie uprawiał polemiki z każdym, nawet najbłahszym twierdzeniem strony nie oznacza, że NCBiR nie odniosło się do stawianych zarzutów. Z rozpoznania protestu bowiem w sposób jednoznaczny wynika jakie były powody uznania spornego kryterium za niespełnione i strona w sposób jednoznaczny otrzymała informację wskazującą na powody które legły u podstaw negatywnej oceny protestu.
W sprawie nie naruszono wskazanego art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Strona bowiem przystępując do konkursu zaakceptowała zasady tym konkursem rządzące. Sposób dokonywana oceny merytorycznej wniosku reguluje § 10 "zasady dokonywania oceny merytorycznej". W wyniku oceny merytorycznej dokonywanej przez panel ekspertów, Projekt Grantowy może zostać: 1) rekomendowany do dofinansowania, w przypadku, gdy uzyskał wymaganą liczbę punktów w ramach wszystkich kryteriów merytorycznych, 2) nierekomendowany do dofinansowania, w przypadku gdy nie uzyskał wymaganego minimum punktów w którymkolwiek kryterium merytorycznym (§ 10 ust. 12 Regulaminu konkursu).
Mając powyższe na uwadze to Panel dokonuje oceny projektu i to ocena Panelu podlega zaskarżaniu najpierw protestem, a następnie po jego negatywnym rozpoznaniu skargą do sądu. Ocena pierwotna była dokonana przez niezależny Panel ekspertów i została w pełni podtrzymana w ramach przeprowadzonej procedury odwoławczej. Natomiast ocena dokonana na etapie protestu została dokonana przez osoby nie biorące udziału w pierwotnej ocenie. Organ tym samym nie naruszył art. 60 ustawy wdrożeniowej, gdyż w rozpatrywaniu protestu nie brały udziału osoby zaangażowane w przygotowanie i ocenę projektu. Powyższe zostało także potwierdzone w toku rozprawy, w toku której pełnomocnik organu przedstawił do wglądu dokumenty, z których wynika, że osoby biorące udział w pierwotnej ocenie zostały wyłączone z udziału w postępowaniu w przedmiocie protestu (w rozpoznaniu protestu prały udział inne osoby).
Co więcej zarówno ocena pierwotna wniosku o dofinansowanie, jak i ocena w ramach procedury odwoławczej, została przeprowadzana przez ekspertów z danej dziedziny, tj. ekspertów z dziedziny, której dotyczy oceniany projekt. Eksperci wyznaczani są przez Dyrektora NCBR spośród przedstawicieli środowisk naukowych, gospodarczych i finansowych, a każdy z ekspertów składa oświadczenie o bezstronności, poufności oraz spełnieniu wymogów eksperta, o którym mowa w art. 49 ust. 3 ustawy. Tym samym nie będzie rolą sądu w tym postępowaniu kwestionowanie, czy też badanie kwalifikacji oceniających do bycia ekspertem. Rolą sądu natomiast będzie kontrola dokonanej przez ekspertów oceny, co też sąd uczynił.
Odnośnie twierdzeń strony wskazujących na fakt, że winna ona mieć możliwość ustalenia jakie osoby oceniają jej projekt należy zauważyć, że zgodnie z § 11 ust. 7 Regulaminu konkursu, wnioskodawca uczestniczący w danym konkursie ma prawo dostępu do dokumentów związanych z oceną złożonego przez siebie wniosku o dofinansowanie, przy zachowaniu zasady anonimowości osób dokonujących oceny wniosku o dofinansowanie. W myśl także art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (j.t.: Dz. U. z 2016 r., poz. 2045), stosowanego do tego konkursu (patrz § 2 Regulaminu konkursu) dane o osobach recenzentów i ekspertów oceniających w danym postępowaniu wnioski o przyznanie środków finansowych na naukę przeznaczonych na zadania określone w art. 5 nie podlegają udostępnieniu. Tym samym strona nie może uzyskać danych personalnych osób uczestniczących w cenie wniosku.
Na zakończenie sąd wskazuje również, że podnoszony zarzut przekroczenia czasu na rozpoznanie protestu (art. 57 ustawy wdrożeniowej) nie miał i mógł mieć, w realiach sprawy, wpływu na merytoryczne rozpoznanie sprawy. Tym samym sąd mimo zasadności zarzutu (przekroczono 60 dni na rozpoznanie protestu) uznał go za zarzut, który nie mógł przyczynić się do uwzględnienia skargi.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.