Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S.Z., zwany dalej Skarżącym zakwestionował opisaną w komparycji postanowienia decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który Skarżący uzasadnił swoją trudną sytuacją finansową. Podniósł, że osiąga miesięczny dochód wysokości 1300 zł netto, mając przy tym obciążenia alimentacyjne w łącznej wysokości 1050 zł. Skarżący jest także obciążony kredytem, nie ma oszczędności, a na żniwa będzie potrzebował kwoty ok 2000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W świetle tych uregulowań instytucja wstrzymania wykonania ma niewątpliwie charakter wyjątkowy. Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek Skarżącego, to na nim spoczywa ciężar wykazania okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Jak podnoszono wielokrotnie w orzecznictwie, sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć, lecz wykazanie tego faktu ciąży na wnioskodawcy.
W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Przypomnieć należy, że mocą zaskarżonej decyzji Skarżącemu została przyznana płatność rolnośrodowiskowa w pomniejszonej wysokości. Kwota przyznana to 11 742,60 zł, natomiast kwoty pomniejszenia to 995,40 zł oraz 1 232,00 zł. Zaskarżona decyzja nie zobowiązuje Skarżącego do zapłaty kwoty pomniejszeń, czego zdaje się obawiać Skarżący, ale po prostu ich nie przyznaje. Stąd to nie odmowa wstrzymania wykonania tej decyzji, a jej wstrzymanie może narazić Skarżącego na szkodę. Konsekwencją objęcia Skarżącego ochroną tymczasową będzie niewypłacenie mu przyznanej kwoty płatności.
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.