Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Zakładu Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. z siedzibą w [...] (zwanego dalej "Spółką" lub "Stroną") jest postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (zwanego dalej "Organem" lub "Organem II instancji") z dnia [...] września 2021 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z siedzibą [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. (wadliwie oznaczonego datą 10 czerwca 2020 r.) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zatwierdzenia taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie gminy [...] przez okres 3 lat. Podstawę prawną postanowienia Organu II instancji stanowił art. 124 i art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735), zwanego dalej "k.p.a.".
Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie sprawy:
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. znak: [...], Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z siedzibą [...], odmówił zatwierdzenia taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie gminy [...] na okres trzech lat oraz nałożył na przedsiębiorstwo obowiązek przedłożenia, w terminie 60 dni, poprawionego projektu taryfy. Od powyższej decyzji Spółka wniosła odwołanie, zaskarżając decyzję pierwszoinstancyjną w części. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji w zaskarżonej części.
W międzyczasie przy piśmie z dnia 8 czerwca 2021 r. (data wpływu) Spółka złożyła poprawiony projekt taryfy stanowiący realizację obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. znak: [...]
Wobec powyższego, organ I instancji - działając na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. w zw. z art. 27c ust. 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 2028, ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę" – postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zatwierdzenia taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie gminy [...] na okres 3 lat.
Na powyższe postanowienie Spółka wniosła zażalenie, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 61a § 1 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie i odmowę wszczęcia postępowania w sprawie zatwierdzenia taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie gminu [...] na okres 3 lat w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie nie wystąpiły inne uzasadnione przyczyny umożliwiające wszczęcie postępowania oraz wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy - zatwierdzenie taryfy oraz z ostrożności procesowej o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Wydając zaskarżone w tej sprawie postanowienie, utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] czerwca 2021 r., Organ II instancji wskazał, że w sprawie zasadnicze znaczenie ma to, że decyzja odmawiająca zatwierdzenia taryfy z dnia 22 kwietnia 2021 r., była już poddana kontroli instancyjnej. Postępowanie to zakończyło się decyzją Organu II instancji z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak: [...] orzekającej o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej w zaskarżonej części. Okoliczność ta została przywołana przez Organ I instancji. Zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a. organ odmawia wszczęcia postępowania z powodu wystąpienia "innych uzasadnionych przyczyn". W niniejszej sprawie przeszkody uniemożliwiające organowi procedowanie opierały się na jasnych i przejrzystych przesłankach procesowych. Decyzja z dnia [...] kwietnia 2021 r. została zaskarżona w części dotyczącej tiret 1 sentencji decyzji tj.: odmowy zatwierdzenia taryfy dla zbiorowego zaopatrzenie w wodę i zbiorowego odprowadzanie ścieków na terenie gminy [...] na okres 3 lat; oraz w zakresie tiret 2 pkt II.1 lit. b oraz d, tj. nałożenia na Stronę obowiązku przedłożenia, w terminie 60 dni, poprawionego projektu taryfy w zakresie: w uzasadnieniu: 1. w określeniu "Zmiana warunków ekonomicznych w czasie obowiązywania taryfy": b. projektowanej marży zysku dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków, d. prawidłowego zaplanowania kosztów zbiorowego odprowadzania ścieków o pomniejszenie ich wysokości o koszty związane z odprowadzaniem wód przypadkowych.
Tym samym decyzja stała się prawomocna w zakresie tiret 2 pkt I.1, tj. nałożenia na Stronę obowiązku przedłożenia, w terminie 60 dni, poprawionego projektu taryfy w zakresie: w projekcie taryfy: w części pt.: "Rodzaje i wysokość cen i stawek opłat": a. zmiany cen i stawek opłat zgodnie z nową kalkulacją uwzględniającą zmiany warunków ekonomicznych w czasie obowiązywania taryf; oraz tiret 2 pkt II.1 lit. a i c. tj. nałożenia na Stronę obowiązku przedłożenia, w terminie 60 dni, poprawionego projektu taryfy w zakresie: w uzasadnieniu: 1. w określeniu "Zmiana warunków ekonomicznych w czasie obowiązywania taryfy": a. prawidłowego zaplanowania kosztów opłat za usługi wodne na kolejne lata obowiązywania nowej taryfy, poprzez ich ustalenie według planowanych lub obowiązujących stawek na lata obowiązywania taryfy, w tym przedstawienia cen oraz ich procentowego wzrostu w kolejnych latach; c. prawidłowego zaplanowania kosztów amortyzacji, w tym zastosowania niższych stawek amortyzacji dla nowych środków trwałych i dłuższego okresu ich amortyzowania; a także tiret 2 pkt III, tj. nałożenia na Stronę obowiązku przedłożenia, w terminie 60 dni, poprawionego projektu taryfy w zakresie: skorygowania kalkulacji, wartości i danych przedstawionych w Tabelach A do H. Poprawiony projekt taryfy został złożony w następstwie sprawy zakończonej decyzją o odmowie zatwierdzenia taryfy i nakładającej obowiązek przedłożenia poprawionego wniosku taryfy w zakreślonym terminie, ale Strona jednocześnie zaskarżyła w części decyzję organu I instancji.
Poprawiony wniosek na nowo uruchamia postępowanie o zatwierdzenie taryfy uregulowane przepisami ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę. Postępowanie to organ może uruchomić, gdy strona złoży poprawiony projekt taryfy, pod warunkiem, iż strona nie wniosła odwołania, bądź jeżeli w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania strona zrzekła się prawa do wniesienia odwołania wobec organu administracji publicznej, który wydał decyzję (art. 127a k.p.a.). Powyższe wiąże się z przedmiotem sprawy, którym jest zatwierdzenie taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków dla konkretnego przedsiębiorstwa na konkretny teren na określony okres. Spółka złożyła do organu regulacyjnego poprawiony projekt całej taryfy w dniu 11 czerwca 2021 r., zaś odwołanie od decyzji zostało wniesione pismem z dnia 10 maja 2021 r. Spółka w wyniku wnoszonych pism doprowadziła do sytuacji gdzie toczyłyby się dwa postępowania administracyjne dotyczące tego samego przedmiotu (lis pendens).
Gdyby organ I instancji nie odmówił wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie, a przystąpił do procedowania poprawionego wniosku taryfowego, to toczyłyby się dwa postępowania administracyjne w przedmiocie zatwierdzenia taryfy tej samej Spółki na ten sam okres i na ten sam obszar. Dodatkowo organ nie może procedować w zakresie niezaskarżonej części taryfy, bowiem stanowi ona całość i ustawodawca nie przewidział możliwości procedowania jedynie w części jaka nie została zaskarżona przez odwołującego się od decyzji z dnia [...] kwietnia 2021 r.
Skargę na powyższe postanowienie z dnia [...] września 2021 r. wniosła Spółka, kwestionując je w całości. Postanowieniu temu Strona zarzuciła naruszenie: art. 61a § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że Organ I instancji nie naruszył tego przepisu, a w konsekwencji utrzymanie zaskarżonego postanowienia w mocy, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie nie wystąpiły inne uzasadnione przyczyny uniemożliwiające wszczęcie przedmiotowego postępowania.
Mając na uwadze powyższe, Spółka wniosło o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, uchylenie postanowienia Organu I instancji w całości, stwierdzenie nieważności ww. postanowień, stwierdzenie wydania postanowień z naruszeniem prawa, przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia i zobowiązanie organu do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania oraz zasądzenie od Organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu Spółka wyjaśniła, że skoro decyzja z dnia [...] kwietnia 2021 r. została zaskarżona w części, to w pozostałym zakresie uprawomocniła się. W związku z tym na Spółce ciążyły stosowne obowiązki. Spółka wypełniła je i Organ I instancji winien procedować. Strona dodała nadto, że poprawiła taryfę i wniosła o jej zatwierdzenie. Wniosła tym samym o zatwierdzenie innej taryfy. Trudno w tej sytuacji mówić o tożsamości sprawy.
W odpowiedzi na skargę Organ II instancji wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast w sytuacji nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części – art. 151 p.p.s.a.
Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że zaskarżone postanowienie zasadniczo nie narusza prawa.
W stanie faktycznym sprawy niniejszej, zostało wszczęte postępowanie o zatwierdzenie taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie gminy [...] na okres 3 lat. Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. Organ regulacyjny odmówił zatwierdzenia ww. taryfy i nałożył na skarżącą Spółkę obowiązek przedłożenia, w terminie 60 dni, poprawionego projektu taryfy we wskazanym w punktach I-III zakresie. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem w części Strona – pismem z dnia 10 maja 2021 r. – wniosła odwołanie, kwestionując ww. decyzję w części. Kolejno w dniu 8 czerwca 2021 r. (data wpływu) Spółka przedłożyła projekt poprawionej taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę na terenie gminy [...], dokonując stosownych korekt, wskazując na decyzję z dnia [...] kwietnia 2021 r.
W takim stanie faktycznym sprawy Organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zatwierdzenia taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie gminy [...] na okres trzech lat. Stanowisko to podzielił Organ II instancji wskazując, że postępowanie nie mogło zostać wszczęte z uwagi na to, iż wnosząc zarówno odwołanie od decyzji Organu I instancji, jak i poprawiony projekt taryfy Spółka zmierzała do sytuacji w której toczyłyby się dwa postępowania administracyjne w przedmiocie tej samej taryfy dla tego samego obszaru i na ten sam okres. Wskazano przy tym, że Organ nie może procedować w zakresie niezaskarżonej części taryfy, bowiem stanowi ona całość, a ustawodawca nie przewidział możliwości procedowania jedynie w części która nie została zaskarżona przez odwołującego się.
W ocenie Sądu stanowisko Organu odwoławczego co do zasadności odmowy wszczęcia postępowania, w stanie faktycznym sprawy niniejszej, należało podzielić.
Postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (art. 61 § 1 k.p.a.). Gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania – art. 61a § 1 k.p.a. Przesłanki odmowy wszczęcia postępowania można usystematyzować wedle kryterium podmiotowego i przedmiotowego. Uwzględnić ponadto należy inne przyczyny, których wystąpienie uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania. Na gruncie tego przepisu wskazuje się, że "inne uzasadnione przyczyny" uniemożliwiające wszczęcie postępowania administracyjnego sprowadzają się do sytuacji, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania (np. wyrok NSA z 20.11.2017 r., II GSK 1706/17, LEX nr 2424216). Z taką przeszkodą mamy do czynienia na przykład w sytuacji gdy żądanie zostało wniesione w sprawie już rozstrzygniętej lub gdy żądanie dotyczy sprawy, w której postępowanie jest w toku (por. WSA w Gliwicach z 14.09.2022 r. II SA/Gl 764/22).
W sprawie niniejszej, zdaniem Sądu, taka oczywista przyczyna stanowiąca przeszkodę we wszczęciu postępowania zaistniała. Oceniając bowiem kwestię "innej uzasadnionej przyczyny" należy mieć również na uwadze regulacje materialnoprawne dotyczące danego zagadnienia.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że wykładnia celowościowa przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę w zakresie zatwierdzania taryf (art. 24b – 24j) prowadzi do wniosku, że dla danego terenu w tym samym okresie może obowiązywać tylko jedna taryfa. W związku z powyższym za niedopuszczalne, zdaniem Sądu, należy uznać równoległe prowadzenie postępowań w stosunku do dwóch różnych taryf dla tego samego terenu, na ten sam okres.
Jak już wyżej wskazano, w sprawie niniejszej na skutek wniosku Strony, decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. Organ regulacyjny odmówił zatwierdzenia taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie gminy [...], nakładając jednocześnie obowiązek przedłożenia poprawionego projektu taryfy jak i jej uzasadnienia, w zakresie wskazanym w decyzji oraz skorygowania kalkulacji, wartości i danych przedstawionych w Tabelach A do H. W związku z tym, że Strona nie zgodziła się z częścią rozstrzygnięcia, wniosła odwołanie od powyższej decyzji zaskarżając ją w części.
Jednocześnie, przed zakończeniem postępowania odwoławczego, Strona złożyła wniosek o zatwierdzenie poprawionej taryfy. Mając na uwadze fakt niezakończenia postępowania w przedmiocie zatwierdzenia przedmiotowej taryfy na skutek pierwotnego wniosku Strony – w zaskarżonej części toczyło się bowiem postępowanie odwoławcze, w ocenie Sądu, za niedopuszczalne należało uznać złożenie kolejnego wniosku o zatwierdzenie taryfy dla tego samego terenu na ten sam okres.
Nadto dodać należy, że z przepisu art. 24c ust. 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę wynika, że w sytuacji gdy wynik oceny, analizy bądź weryfikacji o których mowa w ust. 1 art. 24c ustawy jest negatywny, to organ regulacyjny odmawia zatwierdzenia taryfy oraz nakłada w tej decyzji na przedsiębiorstwo obowiązek przedłożenia poprawionego projektu taryfy lub poprawionego uzasadnienia, wskazując elementy projektu taryfy lub uzasadnienia wymagające poprawienia. W sprawie niniejszej Organ regulacyjny wydał decyzję odmowną w trybie art. 24c ust. 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę.
W związku z tym, że Strona nie zgodziła się z rozstrzygnięciem tej decyzji w części, wniosła stosowne odwołanie. Stosownie do treści art. 27c ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę "Do postępowania przed organem regulacyjnym stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256, 695 i 1298).". Przepisy prawa wyjaśniają, kiedy decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Artykuł 130 § 1 k.p.a. wprowadza zasadę niewykonalności decyzji przed upływem terminu do wniesienia odwołania. Artykuł 130 § 2 k.p.a. ustanawia zasadę bezwzględnej suspensywności odwołania, czyli wstrzymania z mocy prawa wykonania decyzji, od której wniesiono odwołanie w terminie. Te zasady nie mają zastosowania w przypadkach gdy: decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, bądź jeżeli decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy (art. 130 § 3 k.p.a.). Kolejną zasadą wywodzoną z przepisów prawa jest zasada wykonalności decyzji ostatecznych. Artykuł 16 § 1 k.p.a. wyjaśnia zaś, jakie decyzje są ostateczne i w jakim trybie możliwe jest ich wzruszenie.
W związku z tym, że z akt nie wynika by w sprawie wystąpiły wyjątki od reguły braku przymiotu wykonalności decyzji nieostatecznej – w świetle art. 130 § 1 i § 2 k.p.a. – obowiązek nałożony w decyzji administracyjnej jest wykonalny, gdy decyzja ta uzyska walor ostateczności, a więc w wypadku zainicjowania kontroli instancyjnej, od chwili rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy, a dokładnie – od momentu doręczenia decyzji organu odwoławczego (por. wyrok WSA w Kielcach z 9.07.2020 r. I SA/Ke 167/20). W wypadku zaś gdy strona podjęła dobrowolne wykonanie decyzji, z chwilą złożenia odwołania obowiązana jest przerwać jej wykonanie, a organ obowiązany jest z urzędu czuwać nad tym (tak: B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2019, str. 754-755).
Wprawdzie w sprawie niniejszej Strona zaskarżyła decyzję Organu regulacyjnego w części, jednakże powyższe nie ma znaczenia dla przyjęcia, że nałożony tą decyzją termin do wykonania obowiązku przedłożenia poprawionej taryfy mógł rozpocząć swój bieg od daty wydania rozstrzygnięcia przez Organ II instancji.
Wniesienie przez Stronę odwołania od decyzji Organu regulacyjnego ma istotne znaczenie. Ostateczny kształt treści obowiązków nałożonych na Stronę może zostać ukształtowany rozstrzygnięciem decyzji organu odwoławczego. Rodzaje rozstrzygnięć organu odwoławczego wymienia art. 138 § 1 i § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 138 § 1 k.p.a. organ odwoławczy co do zasady może: (1) utrzymać w mocy decyzję zaskarżoną, (2) uchylić zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy albo uchylając decyzję – umorzyć postępowanie pierwszej instancji w całości, albo (3) umorzyć postępowanie odwoławcze. Co do zasady, możliwe jest także wydanie decyzji kasacyjnej powodującej przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji (art. 138 § 2 k.p.a.).
Zaś poprawiony projekt taryfy o którym mowa w art. 24c ust. 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę musi uwzględniać poprawienie wszystkich elementów wskazanych przez organ w ich ostatecznym kształcie. A zatem wniesienie odwołania nawet od części decyzji odmownej, nakładającej jednocześnie obowiązek przedłożenia poprawionego projektu we wskazanym przez organ zakresie, zdaniem Sądu uniemożliwia skuteczne wniesienie poprawionego projektu taryfy. Jak już wyżej podniesiono, w ocenie Sądu rozstrzygającego sprawę, wskazany w treści decyzji termin do przedłożenia poprawionego projektu taryfy w sprawie niniejszej nie mógł rozpocząć biegu przed rozpatrzeniem przez Organ odwoławczy wniesionego odwołania. W tym miejscu zauważyć trzeba, że zatwierdzanie taryfy odbywa się w procedurze wskazanej w rozdziale 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę, a organ regulacyjny ma ściśle określony termin na wydanie decyzji.
Niewydanie decyzji, o której mowa w art. 24c ust. 2 lub 3 w terminie o którym mowa w art. 24c ust. 1 powoduje, że taryfa wchodzi w życie po upływie 120 dni od dnia doręczenia jej projektu organowi regulacyjnemu wraz z wnioskiem o zatwierdzenie – art. 24f ust. 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę. Kolejno, jeżeli przedsiębiorstwo nie przedłożyło w terminie określonym w decyzji o której mowa w art. 24c ust. 3 w warunkach wskazanych w ust. 4 art. 24c ww. ustawy, organ regulacyjny określa, w drodze decyzji, tymczasową taryfę, biorąc pod uwagę okoliczności wskazane w przepisie (art. 24c ust. 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę). Stosownie zaś do ust. 5 art. 24c ustawy, określenie tymczasowej taryfy nie zwalnia przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego z obowiązku przedłożenia poprawionego projektu taryfy, o którym mowa w art. 24b ust. 4 pkt 1, wraz z poprawionym uzasadnieniem, o którym mowa w art. 24b ust. 4 pkt 2.
Mając na uwadze powyższe Sąd stanął na stanowisku, że co do zasady trafne jest stanowisko Organu o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zatwierdzenia taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie gminy [...]. Z tego względu Sąd nie podzielił stanowiska Strony co do naruszenia przez Organ, w warunkach sprawy niniejszej, art. 61a § 1 k.p.a.
Sąd z urzędu nie dopatrzył się także innych naruszeń przepisów postępowania, których zaistnienie mogłoby skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia, stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a.
Końcowo nadmienić należy, że Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż ostateczna decyzja Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] sierpnia 2021 r. zapadła na skutek wniesionego przez Stronę odwołania od decyzji Organu regulacyjnego z dnia [...] kwietnia 2021 r., została wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem tut. Sądu (nieprawomocnym) z dnia 31 sierpnia 2022 r. V SA/Wa 5216/21.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił. Przedmiotowa sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a.