Uzasadnienie
W dniu 28 grudnia 2008 r. B. D. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję.
Postanowieniem z 30 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z uwagi na złożenie jej po terminie. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 9 lutego 2009 r. (k. 15 akt sądowych).
W piśmie z 16 lutego 2009 r., wniesionym za pośrednictwem Dyrektora... Oddziału Regionalnego ARiMR, skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu, motywując go tym, iż wniesienie skargi po terminie nie było zawinione i wynikało wyłącznie z braku wiedzy w zakresie obliczania terminu do wniesienia skargi. Obliczając termin do wniesienia skargi skarżąca przyjęła, że rozpoczyna on bieg 25 listopada 2008 r. a kończy 29 grudnia 2008 r. Jak oświadczyła, z uwagi na okres świąteczny wyłączyła dni wolne od pracy, ale uwzględniła nieprawidłowo także 24 grudnia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.], dalej: p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r., sygn. akt III SA 7432/98). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97).
W rozpatrywanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem właściwego organu w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia Sądu z 30 stycznia 2009 r. Wraz z wnioskiem złożyła skargę na ww. decyzję Dyrektora... Oddziału Regionalnego ARiMR.
Okoliczności podniesione we wniosku nie dają zdaniem Sądu podstaw do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej.
Skarżąca otrzymała decyzję organu wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie złożenia skargi do sądu administracyjnego, a w sprawie nie wystąpiło jakiekolwiek zdarzenie uniemożliwiające dochowanie terminu, którego koniec przypadł na dzień 24 grudnia 2008 r. (Wigilia) i który - w myśl postanowień ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.) - nie jest dniem wolnym od pracy, ani też nie przypadał na sobotę.
Wskazywany przez skarżącą brak wiedzy, tj. nieznajomość reguł obliczania terminów nie może usprawiedliwiać uchybienia terminu do złożenia skargi. Nieznajomość przepisów prawa nie może być przesłanką braku winy strony (por. postanowienie NSA z 1 lutego 2005 r. sygn. akt FZ 713/04, Lex nr 302279, postanowienie WSA z 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260).
We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podniosła, że nie złożyła skargi w ustawowym terminie, ponieważ nieprawidłowo uwzględniła dzień 24 grudnia 2008 r., jako dzień wolny od pracy. Nie wskazała przy tym na żadne inne okoliczności, które mogłyby zostać potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność skarżącej.
Na marginesie Sąd zauważa, że skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 28 grudnia 2008 r., który przypadł na niedzielę, a więc dzień wolny od pracy z mocy art. 1 pkt 2 ww. ustawy o dniach wolnych od pracy, co nie pozostaje bez wpływu na ocenę argumentacji skarżącej.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.