Uzasadnienie
Przedmiotem skargi [...] Sp. z o.o. w [...] jest decyzja Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] listopada 2012 r. [...] utrzymująca w mocy decyzję Samorządu Województwa [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. wydaną na podstawie art. 211 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 UFP 2005, w związku z art. 111 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych, art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 UFP 2009, art. 104 § 1 k.p.a. oraz Porozumienia w sprawie realizacji komponentu regionalnego w ramach PO KL nr KL/PK/2007/1 z dnia 22 czerwca 2007 r. zmienionego aneksem nr 1 zawartym w dniu 21 grudnia 2007 r., aneksem nr 2 zawartym w dniu 4 lutego 2009 r., aneksem nr 3 zawartym w dniu 14 lipca 2009 r., aneksem nr 4 zawartym w dniu 18 stycznia 2010 r., aneksem nr 5 zawartym w dniu 6 października 2010 r., aneksem nr 6 zawartym w dniu 12 września 2011 r. i aneksem nr 7 zawartym w dniu 29 lutego 2012 r. oraz na podstawie Uchwały nr [...] Zarządu Województwa [...] w [...] z dnia 3 października 2006 r. w sprawie wskazania WUP do pełnienia funkcji Instytucji Pośredniczącej w ramach komponentu regionalnego PO KL oraz udzielenia upoważnienia Dyrektorowi WUP zmienionego Uchwałami nr 106/1837/08 z dnia 22 kwietnia 2008 r., nr 237/4530/09 z dnia 24 listopada 2009 r., nr 31/557/11 z dnia 15 marca 2011 r., nr 45/887/11 z dnia 10 maja 2011 r. oraz nr 154/3647/12 z dnia 24 lipca 2012 r. zobowiązującą skarżącą spółkę do zwrotu środków dotacji wykorzystanych z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 208 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2005 r. nr 249, poz. 2104, z późn. zm,), w kwocie 1.300,87 zł (jeden tysiąc trzysta złotych 87/11) wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonych od dnia przekazania środków, tj. od dnia 18 grudnia 2009 r. do dnia zapłaty, zgodnie z art. 145 ust. 5 ww. ustawy oraz do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, wykorzystywanych z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. nr 157, poz. 1240 z późn. zm.), w kwocie 113.696,92 zł (sto trzynaście tysięcy sześćset dziewięćdziesiąt sześć złotych 92/100) wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dania przekazania środków, tj.
- • dla kwoty 18.619,55 zł od dnia 16 marca 2010 r. do dnia zapłaty,
- • dla kwoty 46.119,02 zł od dnia 2 czerwca 2010 r. do dnia zapłaty,
- • dla kwoty 8.840,32 od dania 10 września 2010 r. do dnia zapłaty,
- • dla kwoty 40.118,03 zł od dnia 17 grudnia 2010 r. do dnia zapłaty.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.
W dniu 30 września 2011 r. decyzją Zarządu Województwa [...] nr [...] orzeczona została do zwrotu kwota środków dotacji wykorzystanych z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 208 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych, w wysokości 9.200,00 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych oraz kwota środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, wykorzystanych z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w wysokości 804.080,00 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia przekazania środków do dnia zwrotu.
Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Minister Rozwoju Regionalnego utrzymał w mocy decyzją Zarządu Województwa [...].
Podstawą wydania powyższych decyzji jak wskazał to organ było stwierdzenie niekwalifikowalności wydatków poniesionych w ramach zamówienia na usługi szkoleniowo-doradcze obejmujące realizację zadań w ramach projektu "[...] program wsparcia procesów restrukturyzacji i adaptacji gospodarki – nr [...] zadania 4: Doradztwo zawodowe, zadania 5: Spotkania w grupach wsparcia, zadania 6: Szkolenia przygotowujące do samodzielnego poszukiwania pracy i zadania 7: Szkolenia zawodowe.
Powodem uznania wydatków za niekwalifikowane było wykrycie, podczas przeprowadzonej w dniach 15-17 grudnia 2010 r. kontroli planowanej w siedzibie Beneficjenta naruszenia zasady konkurencyjności przy wyborze wykonawcy.
Organ wskazał, iż Beneficjent pomimo dopełnienia formalnych obowiązków wynikających z zasady konkurencyjności, naruszył tę zasadę w znaczący sposób jeśli chodzi o jej cel, tj. zapewnienie konkurencyjnego uczestnictwa podmiotów w zamówieniu współfinansowanym ze środków publicznych, a powiązania osobowo-kapitałowe między Beneficjentem a Wykonawcą i wynikająca stąd wiedza Wykonawcy w zakresie, w jaki sposób i jaką ofertę należy złożyć, spowodowały, że Beneficjent nie zapewnił wolnego konkurowania podmiotów na rynku naruszając tym samym procedurę uregulowaną w § 20 zawartej w dniu [...] listopada 2009 r. umowy o dofinansowanie projektu nr [...].
Środki orzeczone do zwrotu decyzją Województwa [...] z dnia [...] września 2011 r. utrzymaną w mocy decyzją Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] grudnia 2011 r. zostały zwrócone przez Beneficjenta wraz z należnymi odsetkami.
Organ wskazał, iż zgodnie z Wytycznymi w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL konstrukcja budżetu projektu obejmuje koszty kwalifikowalne w podziale na koszty bezpośrednie i koszty pośrednie. W projekcie "Podkarpacki program wsparcia procesów restrukturyzacji i adaptacji gospodarki" kwota wydatków uznanych za niekwalifikowane, a będących kosztami bezpośrednimi, wyniosła 813.280,00 zł, zatem odpowiedniemu pomniejszeniu winny ulec również koszty pośrednie tego projektu.
Z § 4 pkt 2 podpisanej przez Beneficjenta umowy o dofinansowanie projektu [...] z dnia [...] listopada 2009 r., wynika, iż koszty pośrednie stanowią 14,14% poniesionych i udokumentowanych bezpośrednich wydatków projektu.
Zatem uznanie za niekwalifikowane w ramach kosztów bezpośrednich wydatków na kwotę 813.280,00 zł skutkuje także uznaniem za niekwalifikowalne kosztów pośrednich w łącznej wysokości 114.997079 zł, co stanowi 14,14 % kwoty 813.280,00 zł.
Pismem z dnia 23 maja 2012 r. Instytucja Pośrednicząca wezwała Beneficjenta do zwrotu kosztów pośrednich stanowiących wydatek niekwalifikowany w łącznej wysokości 114.997,79 zł.
W związku z upływem terminu zapłaty, zostało wszczęte wobec Beneficjenta postępowanie administracyjne pismem z dnia [...] lipca 2012 r., a następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Beneficjent został zawiadomiony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.
Podsumowując organ podkreślił, iż naruszenie zasady konkurencyjności określonej w Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach POKL oraz umowie o dofinansowanie projektu stanowi naruszenie procedur obowiązujących przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 208 ustawy o finansach publicznych z dnia 30 czerwca 2005 r. oraz art. 184 ustawy o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. I tak
- • kwota kosztów pośrednich w wysokości 1.300,87 zł (wydatki poniesione ze środków przekazanych 2009 r.), wypełniła dyspozycję art. 211 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 208 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych, a
- • kwota kosztów pośrednich w wysokości 113.696,92 zł (wydatki poniesione ze środków przekazanych w 2010 r.), wypełniła dyspozycję art. 207 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 184 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, gdyż zostały wykorzystane z naruszeniem procedur obowiązujących przy ich wykonaniu.
Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. (nr [...]) Minister Rozwoju Regionalnego utrzymał w mocy w całości decyzję Samorządu Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r.
Minister podkreślił, iż w ramach realizowanego przez Odwołującego projektu PO KL – na przełomie lat 2011/2012 przeprowadzone zostało postępowanie administracyjne w sprawie naruszenia przez [...] – określonej w wytycznych oraz umowie o dofinansowanie projektu – zasady konkurencyjności, poprzez zlecenie w ramach realizowanego projektu zamówienia podmiotowi powiązanemu kapitałowo oraz osobowo. W toku ww. postępowania zapadły następujące rozstrzygnięcia:
- I. Decyzja Zarządu [...] z dnia [...] września 2011 r. (znak [...]);
- II. Decyzja MRR z dnia [...] grudnia 2011 r. (znak [...]) utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji;
- III. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 maja 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 274/12 oddalający skargę [...];
Które potwierdziły, że [...] dopuścił się nieuprawnionego udzielenia zamówienia podmiotowi powiązanemu osobowo oraz kapitałowo, tj. [...] (wartość zamówienia – 840.800,00 zł). W związku z powyższym, za niekwalifikowane i podlegające zwrotowi uznane zostały wydatki poniesione w ramach kosztów bezpośrednich projektu w łącznej wysokości 813.280,00 zł.
Wskazał, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest – dochodzony przez Samorząd Województwa [...] – zwrot przez [...] środków wydatkowanych i rozliczonych w ramach kosztów pośrednich projektu w związku z zakwestionowanym zleceniem przez Odwołującego realizacji zamówienia finansowego ze środków publicznych podmiotowi powiązanemu kapitałowo oraz osobowo, [...].
Zgodnie z zawarta umową o dofinansowanie projektu PO KL pn. "podkarpacki program wsparcia procesów restrukturyzacji i adaptacji gospodarki" (§ 4 ust.
2) cyt.: " koszty pośrednie projektu rozliczane ryczałtem zdefiniowane w Wytycznych(...) stanowią 14,14% poniesionych i udokumentowanych bezpośrednich wydatków projektu (...)" Tym samym, w związku z ostateczną decyzją w zakresie niekwalifikowaności kosztów bezpośrednich w projekcie w wysokości 813.280,00 zł organ I instancji za niekwalifikowane uznał również odpowiednią część wydatków rozliczonych w ramach kosztów pośrednich, tj. 14,14 % * 813.280,oo zł = 114.997,79 zł.
Podkreślił, iż analiza okoliczności w przedmiotowej sprawie dotyczy zasadności dochodzenia zwrotu rozliczonych w projekcie kosztów pośrednich, poniesionych w związku ze sfinansowaniem ze środków publicznych zamówienia (doradztwo zawodowe, organizacja spotkań w grupach wsparcia, szkolenia przygotowujące do samodzielnego poszukiwania pracy oraz szkolenia zawodowe) zleconego podmiotowi powiązanemu ([...]na rzecz [...]). Podkreślił, że Odwołujący nie odnosi się do meritum sprawy, ani nie formułuje zarzutów wobec organu I instancji w powyższym zakresie, lecz odnosi się wyłącznie do uznania za niekwalifikowane wydatków poniesionych w ramach kosztów bezpośrednich, co było przedmiotem innego postępowania.
A zatem w sytuacji, gdy część wydatków bezpośrednich została przez Odwołującego poniesiona niezgodnie z Wytycznymi oraz umową o dofinansowanie projektu – co zostało potwierdzone (nieprawomocnym) wyrokiem Sądu – odpowiednia część kosztów pośrednich powinna również zostać uznana za niekwalifikowaną i podlegającą zwrotowi.
Skarżąca [...] Sp. z o.o. złożyła skargę na powyższą decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego wnosząc o: uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonej decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego zarzuciła:
- 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 211 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 211 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. nr 249, poz. 2104 z późn. zm.) ("UFP z 2005 r.") oraz art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 207 ust. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. nr 157, poz. 1240 z późn. zm.) ("UFP z 2009r.") poprzez zastosowanie wyżej wymienionych przepisów i utrzymanie w mocy decyzji zobowiązującej Beneficjenta do zwrotu dotacji i środków przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich, w sytuacji gdy w świetle okoliczności sprawy brak jest podstaw do stwierdzenia wystąpienia wskazanej w tych przepisach przesłanki wykorzystania dotacji i środków z naruszeniem procedur, o których mowa w odpowiednio art. 208 UFP z 2005 r. oraz art. 184 UFP z 2009 r.
- 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- I. art. 6 i 7 k.p.a. poprzez wydanie decyzji pomimo braku podstaw faktycznych do jej wydania i naruszenie zasady prawdy obiektywnej;
- II. art. 8 k.p.a. poprzez nie działanie organu w sposób budzący zaufanie stron postępowania do władzy publicznej;
- III. art. 11 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie przez organ przesłanek, jakimi kierował się przy załatwianiu sprawy, a w szczególności nie wykazaniu dowodów, na których oparł twierdzenia zawarte w decyzji;
- IV. art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie przy orzekaniu całokształtu materiału dowodowego;
- V. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów i okoliczności podniesionych przez Skarżącą.
Dodatkowo wniosła o zawieszenie postępowania w trybie art. 125 § pkt 1 p.p.s.a. do czasu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia w przedmiocie skargi kasacyjnej w sprawie V SA/Wa 274/12.
W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju Regionalnego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wniósł również o oddalenie wniosku o zawieszenie postępowania wskazując, iż brak jest zagadnienia wstępnego, które uniemożliwiałoby rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem powyższego jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późń. Zm.) – dalej: p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.
Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postepownia. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że są one bezzasadne. Ustalenia faktyczne i prawne dokonane przez organ są prawidłowe.
Spółka [...] Sp. z o.o. podpisując w dniu [...] listopada 2009 r. umowę o dofinansowanie projektu pn. "[...] program wsparcia procesów restrukturyzacji i adaptacji gospodarki" zobowiązała się do zrealizowania tego projektu zgodnie z warunkami określonymi w umowie, w tym do wydatkowania środków zgodnie z Wytycznymi Ministra Regionalnego w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (§ 3 ust. 2 umowy). Upoważnienie dla Ministra do wydania przedmiotowych wytycznych wynikał z ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 35 ust. 3 pt 4a.
§ 20 umowy o dofinansowanie projektu wprowadził zasadę uczciwej konkurencji jako trybu dokonywania wydatków na zakup towarów i usług.
W § 4 ust. 2 umowy o dofinansowanie określono, że koszty pośrednie projektu rozliczane ryczałtem stanowią 14,14% wydatków pośrednich, udokumentowanych i zatwierdzonych w ramach projektu. Definicja kosztów pośrednich i ich katalog znajduje się w Wytycznych 4.4 Podrozdział 4 – koszty pośrednie. W Wytycznych wskazano, że limit procentowy (podany w umowie o dofinansowanie) jest podstawą do rozliczania kosztów pośrednich we wnioskach o płatność w zależności od wysokości przedstawianych do rozliczenia wydatków bezpośrednich, zgodnych z budżetem projektu i zasadami kwalifikowalności w ramach PO KL.
Na wysokość kosztów pośrednich rozliczanych ryczałtem mają wpływ nie tylko koszty bezpośrednie wykazywane we wnioskach o płatność, lecz również wszelkiego rodzaju pomniejszenia, które dokonywane są w ramach projektu, co oznacza, że w przypadku zmiany wysokości wydatków bezpośrednich zmienia się również w sposób automatyczny kwota kosztów pośrednich.
W przypadku Skarżącej została wydana decyzja ostateczna, (a Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 maja 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 274/12 oddalił jej skargę), nakazująca jej zwrot wydatków bezpośrednich w kwocie 813.280 zł w związku z uznaniem środków za niekwalifikowane, z powodu naruszenia procedur obowiązujących przy wydatkowaniu środków projektowych, tj. zasady konkurencyjności.
Kwota wydatków bezpośrednich rozliczona w niniejszym projekcie została więc pomniejszona o wydatki niekwalifikowane, tj. kwotę 813.280 zł. Konsekwencją powyższego jest również to, że zmieniła się kwalifikowalna kwota kosztów pośrednich, gdyż 14,14% liczone jest od kwoty wydatków bezpośrednich pomniejszonej o wydatki niekwalifikowane. W związku z powyższym, nadwyżka kosztów pośrednich pierwotnie rozliczonych w niniejszym projekcie podlega zwrotowi, gdyż została wydatkowana niezgodnie z wytycznymi i umową o dofinansowanie. Skoro część wydatków bezpośrednich została uznana za niekwalifikowalne z uwagi na niedochowanie procedur obowiązujących przy ich wydatkowaniu-naruszenie zasady konkurencyjności,- to również odpowiednia część kosztów pośrednich została wykorzystana niezgodnie z procedurami.
Kwota wydatków pośrednich została przez Skarżącą obliczona i rozliczona we wnioskach o płatność w sposób nieprawidłowy, niezgodnie z umową o dofinansowanie. Podstawą wyliczeń kosztów powinny być wydatki poniesione, udokumentowane i zatwierdzone w ramach projektu. Tymczasem Skarżąca, za podstawę wyliczeń kosztów pośrednich przyjęła kwotę o 813.280 zł. wyższą, uwzględniającą koszty ostatecznie uznane za niekwalifikowane. Nieprawidłowe wyliczenie kosztów pośrednich stanowi naruszenie procedur o których mowa odpowiednio w art. 208 u.f.p. z 2005 r. oraz w art. 184 ust. 1 u.f.p.z 2009 r. I tylko te okoliczności mają znaczenie w niniejszej sprawie.
Niezasadne jest więc podnoszenie przez skarżącą okoliczności będących przedmiotem rozpoznania w sprawie V SA/Wa 274/12, czyli postępowania prowadzanego w sprawie zwrotu środków uznanych za niekwalifikowane z powodu naruszenia zasady konkurencyjności podważając przesłanki żądania zwrotu środków wydatkowanych w ramach kosztów bezpośrednich objętych innym postępowaniem.
Toczące się postępowanie w sprawie V SA/Wa 274/12 nie może też stanowić podstawy do zawieszenia niniejszego postępowania w trybie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. gdyż obydwie sprawy nie pozostają w takim związku, aby można było stwierdzić, że jedna stanowi zagadnienie wstępne dla możliwości rozpatrzenia drugiej i w efekcie, aby celowe było zawieszanie postępowania w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego postanowieniem z dnia 13 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zawieszenia postępowania.
Sąd podzielił stanowisko organu, iż nie doszło do naruszenia prawa wynikającego z zastosowania art. 211 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 UFP 2005 oraz art. 207 ust. 1 pkt 2 ust. 9 UFP 2009 polegające na wydaniu na podstawie ww. przepisów zaskarżonej decyzji. Naruszenie Wytycznych oraz zapisów umowy o dofinansowanie stanowi naruszenie procedur, o których mowa odpowiednio w art. 208 UFP 2005 oraz art. 184 UFP 2009 "Choć [...] mowa jest o naruszeniu procedur, to za naruszenie należy uznawać nie tylko działanie (lub zaniechanie) niezgodne z dyspozycją norm o charakterze procesowym (proceduralnym), ale także naruszenie przepisów prawa materialnego (merytorycznego). Można [...] wyodrębnić trzy rodzaje przepisów, których naruszenie spełnia przesłankę zawartą w art. 207 ust. 1 pkt 2 UFP. Są to odpowiednio przepisy prawa wspólnotowego, prawa krajowego oraz [...] wytyczne wydane [...] na podstawie art. 26 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez instytucje zarządzające poszczególnymi programami operacyjnymi (...) tak (artykuł G. Karwatowicz "zwrot dofinansowania" miesięcznik "Przetargi Publiczne" nr 2010/4/46)" powołany przez organ.
Zgodnie z podrozdziałem 3.1 pkt 8 wytycznych – wydatki w ramach projektu powinny być ponoszone zgodnie z zasadą konkurencyjności, określoną w umowie o dofinansowanie projektu. Skoro podstawą poniesionych przez Odwołującego wydatków była umowa zawarta z naruszeniem zasady konkurencyjności, zasadne było uznanie, że wydatki te zostały również poniesione niezgodnie z tą zasadą. Tym samym, na mocy decyzji IP z dnia [...] września 2011 r. oraz MRR z dnia [...] grudnia 2011 r.za niekwalifikowane i podlegające zwrotowi uzasadnione zostały wydatki bezpośrednie związane z realizacją zamówienia przez [...] (wykazane w ramach Zadania 4, 5, 6 oraz 7). Odpowiadające im wydatki pośrednie tym samym również zostały zasadnie uznane za poniesione z naruszeniem zapisów Wytycznych oraz umowy o dofinansowanie i podlegają zwrotowi.
Odnosząc się zaś do naruszenia art. 77 § 1 art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie rozpatrzenia całego materiału dowodowego; art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie odniesienia się do wszystkich zgromadzonych dowodów; art. 6,7,8 i 11 k.p.a. poprzez wydanie decyzji pomimo braku podstaw faktycznych do jej wydania, naruszenie zasady prawdy obiektywnej, działania organu w sposób nie budzący zaufania stron, nie wyjaśnienie przesłanek jakimi kierował się organ przy załatwieniu sprawy Sąd przeanalizował zgromadzony materiał i nie stwierdził, istotnych dla sprawy uchybień, które mogły wpłynąć na wydaną decyzję. Organ wskazał bowiem zarówno procedurę pierwotnie naruszoną przez Odwołującego, określoną w wytycznych oraz w umowie o dofinansowanie projektu czyli zasadę konkurencyjności oraz przytoczył dowody, które potwierdziły jej naruszenie, jak też i szczegółowo wykazał podstawę prawną oraz uzasadnienie faktyczne i prawne dochodzenia zwrotu kosztów pośrednich poniesionych w związku z niekwalifikowanymi kosztami bezpośrednimi wydatkowanymi na realizację zamówienia zleconego podmiotowi powiązanemu kapitałowo oraz osobowo z Zamawiającym.
Brak zapewnienia podstawowego celu zasady konkurencyjności oraz przeprowadzenie zamówienia w sposób, który stanowi zaprzeczenie istoty zasady konkurencyjności oznacza z kolei, że całość wydatków poniesionych ze środków publicznych w ramach zakwestionowanego zamówienia – wraz z odpowiadającymi im kosztami pośrednimi – nie spełnia warunków kwalifikowalności.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że analiza akt nie daje podstawy do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego. Nie daje podstaw do stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów Sąd orzekł w oparciu o art. 151 p.p.s.a.