Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych wniósł Ł. S. zwany dalej skarżącym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. o ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., Nr 64 poz. 427) dalej: "ustawa o wspieraniu", w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.
Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwana dalej: "p.p.s.a."
Zatem, aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4.
Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie natomiast z § 2 art. 53 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przyznanie pomocy finansowej ze środków z budżetu UE został rozpatrzony przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez wydanie rozstrzygnięcia z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] o odmowie przyznania pomocy z uwagi na nie spełnienie warunków wynikających z przepisów prawa. Wobec powyższego skarga do sądu administracyjnego przysługiwała na zasadach określonych ww. przepisach prawa.
Z akt sprawy wynika, iż po otrzymaniu pisma Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2012 r. informującego o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy, skarżący pismem z dnia 31 sierpnia 2012 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zostało przez organ rozpatrzone pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. i doręczone skarżącemu w dniu 11 grudnia 2012 r.
Tym samym wobec udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, które nastąpiło 7 grudnia 2012 r. przyjąć należy, iż termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem 30 października 2012 r.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę dopiero w dniu 15 stycznia 2013 r. i jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia jako powód wskazując wprowadzenie w błąd co do adresu organu.
Postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżący nie wniósł zażalenia na ww. postanowienie.
W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.